Εφημερίδα του 1924 περιέγραφε τους έξι στόχους των Ιλλουμινάτι

Φυσικά, αυτές τις μέρες η έννοια Ιλλουμινάτι είναι πολύ λιγότερο μια σκιώδης μυστική αδελφότητα για παγκόσμια κυριαρχία και πολύ περισσότερο ένα χοντρό αστείο που παίζει το MTV με δανεικό συμβολισμό. Αλλά πίσω στο 1924, οι άνθρωποι ήταν πολύ ανήσυχοι για τα σχέδια των Ιλλουμινάτι να καταλάβουν τον κόσμο καταστρέφοντάς τον.

Αυτό το άρθρο στην έκδοση της 21ης Ιουνίου 1924 της Joplin Globe γράφει τις έξι «αρχές» ή τους στόχους των ”Ιλλουμινάτι”:

Πρώτον, η κατάργηση της κυβέρνησης.

Δεύτερον, η κατάργηση του πατριωτισμού.

Τρίτον, η κατάργηση των ιδιωτικών δικαιωμάτων ιδιοκτησίας.

Τέταρτον, η κατάργηση όλων των δικαιωμάτων κληρονομιάς.

Πέμπτον, η κατάργηση της θρησκείας.

– και τελικά –

Έκτον, η κατάργηση των οικογενειακών σχέσεων.

Το άρθρο με τίτλο ”From Hell to Breakfast”, λέει:

”Ο Φρεντ Ρ. Μάρβιν, εκδότης του τμήματος ”Searhlight” της New York Commercial, είναι πεπεισμένος ότι υπάρχει μια οργανωμένη προσπάθεια να υποβιβαστεί η Αμερικανική κυβέρνηση από μέρους των κομμουνιστών και αναρχικών στην Ευρώπη. Δεν είναι κάποιο βιαστικό συμπέρασμα κατά τη γνώμη του, είναι πεπεισμένος γι’ αυτό μόνο μετά από τριάντα χρόνια εμπειρίας και έρευνας.

Ιστορικά, αυτή η προσπάθεια πηγαίνει πίσω στην οργάνωση του Τάγματος των Ιλλουμινάτι, στη Βαυαρία, δύο μήνες πριν υπογραφεί η Συνθήκη Ανεξαρτησίας στη Φιλαδέλφεια. Οι ”αρχές” των Ιλουμινάτι ήταν έξι σε αριθμό, όπως ακολουθούν: Πρώτον, η κατάργηση της κυβέρνησης, δεύτερον, η κατάργηση του πατριωτισμού, τρίτον, η κατάργηση των ιδιωτικών δικαιωμάτων ιδιοκτησίας, τέταρτον, η κατάργηση όλων των δικαιωμάτων κληρονομιάς, πέμπτον, η κατάργηση της θρησκείας, και έκτον, η κατάργηση των οικογενειακών σχέσεων.

Το Τάγμα των Ιλλουμινάτι έχει από καιρό εξαφανιστεί-με αυτό το όνομα. Ο Μάρβιν είναι πεπεισμένος ότι υπάρχει ακόμη, και ήταν υπεύθυνο για όλες τις ριζικές προσπάθειες τόσο καλά δοσμένες τα τελευταία χρόνια από τον Λένιν και τους ακόλουθους του στη Ρωσία. Είναι βέβαιος ότι λειτουργεί στην Αμερική σήμερα, ψάχνοντας πρωτίστως να δημιουργήσει την νοητική στάση ταραχής, μετά δυσπιστίας, και τελικά, ταξικού μίσους.

Υπάρχουν, σύμφωνα με τον Μάρβιν, όχι λιγότερες από 611 εκδόσεις που κυκλοφορούν σ’ αυτή τη χώρα για τον σκοπό να κάνουν τους ανθρώπους να πιστέψουν κάτι που είναι αναληθές σχετικά με την κυβέρνηση της χώρας. Μόνο εβδομήντα επ΄τα από τις 611 εκδίδονται στην Αγγλική γλώσσα.

Πέρα από αυτό, υπάρχουν πάνω από 200 οργανώσεις που εμπλέκονται στη χώρα, με κάποιο τρόπο, κάποια μορφή, κάποια φόρμα, που ψάχνουν να υποβιβάσουν τους θεσμούς της χώρας.”

To άρθρο στη συνέχεια κλείνει με μια δήλωση πατριωτισμού, λέγοντας ότι αν οι Αμερικανοί γνώριζαν τι συμβαίνει, θα είχαν ενωθεί για να εξαφανίσουν όλες αυτές τις εκδόσεις και οργανώσεις.

Το βιβλίο του Antony Sutton ”Η Γουόλ Στριτ και η Επανάσταση των Μπολσεβίκων”, η ”ανεπίσημη βιογραφία του George H.W. Bush” του Webster Tarpley και ”Οι Σοφοί” των Isaacson / Thomas δίνουν μια περιγραφή του παιχνιδιού δύναμης πίσω από την σκηνή μέχρι και τα επακόλουθα της αναδιάταξης μετά τον Β ‘Παγκόσμιο Πόλεμο, αναφέροντας και το Τάγμα των Ιλλουμινάτι.

Λέγεται ότι το Τάγμα αυτό ήταν υπεύθυνο για την Γαλλική Επανάσταση και ότι οι συνεχιστές του είναι οι άνθρωποι που σήμερα συγκεντρώνονται στο Νταβός και στην Λέσχη Μπίλντερμπεργκ.

Αλλά από την άλλη, υπάρχουν πολλά ονόματα και πολλές από τις ομάδες είναι παροδικές. Αυτοί που κυνηγούν την εξουσία, βρίσκουν πάντα ένα κέλυφος.

Ανεξαρτήτως ονομάτων λοιπόν, οι έξι στόχοι των ”Ιλλουμινάτι” για τους οποίους μιλούσε ο Φρεντ Μάρβιν το 1924, φαίνεται να ταιριάζουν πολύ με κάποια από τα δεδομένα της ελίτ του σήμερα για την παγκόσμια κοινωνία.

ΠΗΓΗ

Δώστε την υποστήριξη σας στην έρευνα κάνοντας LIKE.

Read More

«Ψάχνονται» οι επιστήμονες: «Αθόρυβο» σεισμό που ταρακούνησε όλο τον πλανήτη κατέγραψε το Γεωλογικό Ινστιτούτο των ΗΠΑ

Ένας σεισμός που φαίνεται ότι ταρακούνησε όλο τον πλανήτη αλλά δεν τον κατάλαβε κανείς καταγράφηκε από το Γεωλογικό Ινστιτούτο των ΗΠΑ, στις 11 Νοεμβρίου.

Το μυστηριώδες σεισμικό κύμα διέτρεξε όλο τον πλανήτη για περίπου 20 λεπτά, χωρίς να καταλάβει κανείς το παραμικρό. Το φαινόμενο ξεκίνησε περίπου 24 χιλιόμετρα από το Μαγιότ, ένα γαλλικό νησί που βρίσκεται κοντά στη Μαδαγασκάρη, στη νοτιοανατολική ακτή της Αφρικής.

Τα κύματα πέρασαν από την Αφρική και καταγράφηκαν από τους αισθητήρες στη Ζάμπια, την Κένυα και την Αιθιοπία και συνέχισαν στη Χιλή, τη Νέα Ζηλανδία, τον Καναδά, φτάνοντας μέχρι τη Χαβάη, σχεδόν 18.000 χιλιόμετρα μακριά.

Μόνο ένα άτομο παρατήρησε το περίεργο αυτό σήμα που εμφανίστηκε στη ιστοσελίδα πραγματικού χρόνου του Γεωλογικού Ινστιτούτου των ΗΠΑ. Ένας χρήστης παρατήρησε τα περίεργα ζιγκ-ζαγκ και δημοσίευσε τις εικόνες στο twitter. Το θέμα πήρε γρήγορα διαστάσεις, με ερευνητές σε όλο τον κόσμο να προσπαθούν να ανακαλύψουν την πηγή των κυμάτων.

"Δεν νομίζω ότι έχει δει κάτι παρόμοιο. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι η αιτία του φαινομένου είναι εξωτική"είπε στο National Geographic ο Γκόραν Έκστρομ, σεισμολόγος στο πανεπιστήμιο Κολούμπια, ο οποίος ειδικεύεται σε ασυνήθιστους σεισμούς. Πολλά χαρακτηριστικά των κυμάτων, ωστόσο, είναι αξιοσημείωτα, όπως ο απροσδόκητα μονότονος, χαμηλής συχνότητας ήχος κατά την παγκόσμια εξάπλωσή του.

Οι συνηθισμένοι σεισμοί είναι βραχύβιοι, προκαλούν ένα ξαφνικό ταρακούνημα, το οποίο υποχωρεί σε μερικά δευτερόλεπτα και ακολουθούνται από μετασεισμούς, που μπορεί να διαρκέσουν περισσότερο. Σε αυτές τις τυπικές σεισμικές δονήσεις, παράγονται τρεις τύποι κυμάτων.

Ένας σεισμός συνήθως ενεργοποιεί πρώτα τα ταχείας μετάδοσης κύματα Ρ και στη συνέχεια τα σχετικά υψηλής συχνότητας κύματα S. Έπονται τα επιφανειακά κύματα μεγάλης διάρκειας, τα οποία ταξιδεύουν σε όλο τον κόσμο πολλές φορές μετά από έναν μεγάλο σεισμό.

Ενώ αυτός ο τύπος μοιάζει περισσότερο με το μυστηριώδες κύμα του Μαγιότ, δεν καταγράφηκε σεισμός που θα μπορούσε να προκαλέσει ένα τόσο μονότονο και χαμηλής συχνότητας σήμα. Το συγκεκριμένο κύμα χρειάστηκε περίπου 17 δευτερόλεπτα για να επαναληφθεί, εντελώς διαφορετικό από τα "θορυβώδη" κύματα που εκπέμπονται από τους συνηθισμένους σεισμούς.

Οι περισσότερες θεωρίες επικεντρώνονται σε ένα σμήνος σεισμών που καταγράφεται στο Μαγιότ από τον περασμένο Μάιο, με εκατοντάδες δονήσεις να έχουν σημειωθεί σε μια περιοχή περίπου 50 χιλιόμετρα μακριά, ανατολικά της πηγής του παράξενου κύματος. Δεν έχουν καταγραφεί όμως σεισμοί πρόσφατα και η συχνότητα της σεισμικής δραστηριότητας έχει υποχωρήσει τους τελευταίους μήνες, προκαλώντας ακόμα μεγαλύτερη σύγχυση στην επιστημονική κοινότητα.

Η θεωρία που εξετάζεται τις τελευταίες μέρες είναι η ύπαρξη ενός σώματος μάγματος, όγκου περίπου 1,6 κυβικών χιλιομέτρων, το οποίο κινείται κάτω από το Μαγιότ και μπορεί να έχει προκαλέσει μια υποθαλάσσια κατάρρευση θαλάμου μάγματος. Πολλοί εκτιμούν ότι αυτό που είναι γνωστό ως "αργός σεισμός", ο οποίος είναι πιο ήσυχος από τον συνηθισμένο και μπορεί να διαρκέσει λεπτά, ώρες ή και μέρες, είναι πίσω από το μυστηριώδες φαινόμενο του Μαγιότ.

ΠΗΓΗ

Δώστε την υποστήριξη σας στην έρευνα κάνοντας LIKE.

Read More

MEΤΣΚΕΣ ΣΤΗΝ ΕΔΕΣΣΑ

Αρχικά να πούμε πως όπως μελέτησε ο Δημήτρης Ε. Ευαγγελίδης κ.α., 

Στην Έδεσσα δεν διαπιστώνεται η ύπαρξη αυτού του εθίμου στην ευρύτερη περιοχή μας, και πως το επίκεντρο του ανιχνεύεται τους «αρκουδιάρηδες» της πόλης Skyriders Prilep των Σκοπίων

ΑΣ ΜΙΛΗΣΟΥΜΕ ΤΕΚΜΗΡΙΩΜΕΝΑ ΓΙΑ «ΜΕΤΣΚΕΣ» ΚΑΙ ΑΛΛΑ ΣΥΝΑΦΗ ΝΕΟΕΞΑΡΧΙΚΑ ΦΑΙΝΟΜΕΝΑ 

– ΓΡΑΦΕΙ Ο ΚΟΤΤΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ

Αρχικά να πούμε πως όπως μελέτησε ο Δ. Ε. Ευαγγελίδης κ.α., 

Στην Έδεσσα δεν διαπιστώνεται η ύπαρξη αυτού του εθίμου στην ευρύτερη περιοχή μας, και πως το επίκεντρο του ανιχνεύεται στους «αρκουδιάρηδες» της πόλης Prilep

Ας μιλήσουμε τεκμηριωμένα για «Μέτσκες» και άλλα συναφή νεοεξαρχικά φαινόμενα Τα τελευταία χρόνια και ειδικά μετά την διακυβέρνηση του Γ. Παπανδρέου, μέρος της οποίας έχει μεταπηδήσει στο ΣΥΡΙΖΑ, άρχισαν να εξοδεύουν από τις οπές τους με παρρησία και θάρρος, πολλοί νεοεξαρχικοί του μακεδονισμού. Όλα αυτά, βέβαια, έχοντας και ένα αλληλέγγυο σεγκόντο, από νεοφιλελεύθερους κύκλους. Αρκετές κινήσεις σχετικά με την μελέτη ντεμέκ των μειονοτήτων στην Ελλάδα δραστηριοποιούνται κάπου στο 2004, όμως η νίκη, τότε, της Νέας Δημοκρατίας, ανέστειλε προς τον παρόν τον ρυθμό, τουλάχιστον, της δραστηριοποίησής τους. 

Με την άνοδο του Γ. Παπανδρέου, οργανώθηκαν επιτροπές σχετικά με τις μειονότητες, όπου βέβαια άτομα τα οποία συνέδραμαν σε αυτήν την ιστορία, τα συναντούμε σήμερα ως στελέχη του κυβερνώντος κόμματος ή ομιλητές σε κλειστού τύπου και φιλοσκοπιανικού χαρακτήρα ημερίδες (όπως λ.χ. κάτι αλησμόνητες που έγιναν στο δημαρχείο της Θεσσαλονίκης, όταν ο δήμαρχος απουσίαζε το 2012 από εκδηλώσεις των 100 χρόνων για την απελευθέρωση της πόλης το 1912). 

Κάποτε μετά το 1919, όταν το τότε Βουλγαρικό κομμουνιστικό κόμμα άρχισε να δραστηριοποιείται για την απελευθέρωση των Μακεδόνων από τους Έλληνες, στις διεθνιστικές οργανώσεις της εποχής ψηφίζονταν η αναγνώριση της Μακεδονίας, η οποία και καλά διέθετε ξεχωριστή γλώσσα, εθνικότητα και πολιτισμό, και τελούσε υπό την κατοχή των Αλβανών, Σέρβων, Ελλήνων και Βουλγάρων ! Κάπου εκεί ο μακεδονισμός άρχισε να ξεφεύγει από τα χέρια των εισηγητών Βουλγάρων και να ενδύεται ένα διεθνιστικό μανδύα. 

Το γεγονός έλαβε ανεξέλεγκτες διαστάσεις μετά την ρήξη του Τίτο με τον Στάλιν το 1948 και κατ΄ επέκταση με τον Δημητρώφ. Σε εκκλησιαστικό επίπεδο τα πράγματα οδηγήθηκαν στην με ισχυρότατες τιτοϊκές πιέσεις αυτονόμηση της τοπικής Εκκλησίας στην περιοχή της FYROM και την σχισματική και παράνομη αυτοανακήρυξη τους σε αυτοκεφαλία το 1967. Όπως αντιλαμβανόμαστε, στο πλαίσιο των διεθνιστικών ενεργειών του μακεδονισμού, με τις οποίες συντάσσονται βέβαια και οι εν Ελλάδι διεθνιστές, πρέπει να εμφανιστεί μια ενιαία γλωσσική και πολιτιστική «μακεδονική» παράδοση στην «Βόρεια και Νότια Μακεδονία». 

Βλέπετε με τα ανιστόρητα μέλη των 15λων που μας κυβερνούν και την συμφωνία των Πρεσπών, η ιστορική Άνω Μακεδονία έγινε «Νότια», ενώ η FYROM, που μικρό μόνο μέρος της εντάσσονταν στην μακεδονική, βαφτίστηκε ως «Βόρεια Μακεδονία». 

Υπό αυτό το πρίσμα, αρχίζουν και διοργανώνονται στην Έδεσσα ξένα έθιμα όπως οι λεγόμενες «Μέτσκες». 

Σε αυτά τα έθιμα, τέτοια εποχή (εφέτος 1 Δεκεμβρίου), συμμετέχοντες ντύνονται αρκούδες και έτσι παρελαύνουν στην πόλη. Μετά αφού οι αρκουδοφόροι ξαπλώσουν, υποστηρίζοντας πως με αυτό αναπαρίσταται η χειμερία νάρκη, ταΐζονται με χοιρινές «τζουμπρίνγκες». 

Λίγα χρόνια πριν, δηλαδή το 2010 επί GAP, διαβάζαμε σε γνωστό σκοπιανό blog: «ο πολιτιστικός Σύλλογος Έδεσσας Μέτσκες πρόσφατα μετεξελίχθηκε σε (Πολιτιστικός Σύλλογος) Αρκούδες-Μέτσκες υιοθετώντας σχετική ευρωπαϊκή επιταγή περί δίγλωσσων ονομασιών της επίσημης ελληνικής αρκούδας και της παραδοσιακής μακεδονικής (μέτσκες)…. ας ελπίζουμε οι μακεδόνες του συλλόγου να διασφαλίσουν την ανεξαρτησία τους από τους κρατικούς χρηματοδότες οι οποίοι στο γνωστό εθνικιστικό αρχαιοπληκτικό μοτίβο ήδη μιλούν για αναβίωση διονυσιακού εθίμου … φυσικά πρόκειται για γνωστό μακεδονικό έθιμο σε πολλές πόλεις της μακεδονίας, τόσο στην ελληνική/αιγαιατική όσο και στην βουλγαρική/του πιρίν όσο και στη Δημοκρατία της Μακεδονίας… αντίθετα δεν συναντάται εκτός Μακεδονίας» 

Αρχικά να πούμε πως όπως μελέτησε ο Δ. Ε. Ευαγγελίδης κ.α., δεν διαπιστώνεται η ύπαρξη αυτού του εθίμου στην ευρύτερη περιοχή μας, και πως το επίκεντρο του ανιχνεύεται στους «αρκουδιάρηδες» της πόλης Prilep. 

Από την πλευρά μας θα προβούμε στις εξής παρατηρήσεις. Αρκούδες χειραγωγημένες από αθίγγανους γυρνούσαν στις γειτονίες της πόλης, αλλά και γενικά στην Ελλάδα. Όμως και στο ίδιο το Prilep οι αθίγγανοι αποτελούν περίπου το 7% του πληθυσμού της πόλης. Φυσικά χωρίς περαιτέρω διερεύνηση, δεν μπορεί να υποστηριχθεί τεκμηριωμένα μια Rom καταγωγή του εθίμου. 

Όμως δεν περνάει απαρατήρητο πως επιλέγεται να διαδοθεί ένα ξένο έθιμο το οποίο έχει ως επίκεντρο το Prilep, αφού αυτή η πόλη καθιερώθηκε μαζί με το Veles ως κέντρα αναφοράς της γλώσσας στη Monkeydonia του πατερούλη δικτάτορα Τίτο. Βλέπεται είναι στις προϋποθέσεις της διεθνιστικής δημιουργίας της «Μακεδονίας», η ανάπτυξη κοινής «μακεδονικής» γλώσσας, αλλά και κουλτούρας. 

Όμως βλέποντας την χολή των φιλοσκοπιανών και αναγνωρίζοντας στο «εθνικιστικό αρχαιοπληκτικό μοτίβο» την ιδιότητα του πολιτικά «συντρόφου», μάλλον θα στεναχωρήσουμε τους θιασώτες τους. 

Πιο συγκεκριμένα: 

Αρχικά η Άρτεμις αποτελεί, ειδικά μετά τον Μέγα Αλέξανδρο, κορυφαία ταύτιση της Μητρός των Μεγάλων Θεών στην Αρχαία Μακεδονία. Η Άρτεμις συνιστά βασικό θέμα στα νομίσματα τα οποία κόβονται λ.χ. στο διαμέρισμα της Πρώτης Μακεδόνων (167-146 π.Χ.), με πρωτεύουσα την Αμφίπολη. 

Η αρκούδα, δηλαδή άρκτος στα όντως μακεδονικά, αποτελεί ιερό ζώο της θεάς. Στην ευρύτερη περιοχή του Prilep έχει διαπιστωθεί η λατρεία της Αρτέμιδος, όπως καταδεικνύει αρχαία επιγραφή από το Kolobaise (Treskavec) του 200-201 μ.Χ. (διεθνής κωδ. επιγραφής IG X,2 2 233 IG X,2 2 232, δημοσιευμένη από το 1934. 

Παραθέτω τους στίχους 1-5: «[Αρ]τ̣έμι̣δι̣ Κυ[ναγώ], ενωχλημέν̣[η υπό] Αρ̣τέμιδος Εφεσίας [της] εν Κολοβαίση (πρβλ. Kolobaise)». 

Έλα όμως που το έθιμο των αρκτοφόρων είναι και αυτό αρτεμίσιο. 

Έτσι γινόταν στην αρχαία εορτή Αρκτεία προς τιμήν, βέβαια, της Αρτέμιδος και ιδιαίτερα στο ιερό της Βραυρώνας στην Αττική. 

Κάποτε έτυχε να σκοτωθεί αρκούδα, με αποτέλεσμα, όπως μυθολογείται, να επιπέσει η μήνη της θέας στην περιοχή. Κατόπιν τούτου αφιέρωναν κορίτσια πάνω από 5 και όχι μεγαλύτερα έως 10 ετών στην θεά, οι οποίες ως παρθένες και πριν παντρευτούν έπρεπε να συμμετάσχουν και στην Αρκτεία, μιμούμενες και μεταμφιεζόμενες σε αρκούδες, φορώντας το ιερό κροκωτό ιμάτιο, στοιχείο σημαντικό ως ένδυμα στην μητρώα και διονυσιακή λατρεία (Σχόλιο στο «άρκτος η Βραυρωνίοις», Αριστοφάνης, Λυσιστράτη, 645. Βλ. και Σουΐδας, Λεξικόν, στο Ι. Bekker (ed.), Suidae lexicon ex recognitione, Ι (Berlin: Reimer G.,1854), 172.). Α το καλύτερο μακεδονιστές μου δεν σας το είπα. 

Η συμμετοχή στα Άρκτεια, τουλάχιστον μετά τα Περσικά και τον Σέλευκο, μάλλον απηχούσε την ελευθερία των Ελλήνων από τους Πέρσες. Βλέπεις οι Πέρσες ιεροσύλησαν το Ιερό στη Βραυρώνα, αποσπώντας από εκεί το ιερό ξόανο της θεάς. 

Μια ελευθερία η οποία επισφραγίσθηκε με την νικηφόρα εκστρατεία του Μεγάλου Αλεξάνδρου του Μακεδόνος (356-323 π.Χ.) και την επιστροφή του ιερού ξοάνου στο ιερό της Αρτέμιδος. Όσο για το γουρούνι είναι κλασσική τροφή των Ελλήνων συνδεδεμένη με τις εορτές των Θεσμοφορίων σε ανάμνηση της Αρπαγής της Περσεφόνης, ενώ ως κλασσική τροφή των Ελλήνων (και γι΄ αυτό πιο ακριβό από το βοδινό το οποίο έτρωγαν οι μη Έλληνες), το σημειώνουν περιηγητές στα χρόνια της Τουρκοκρατίας.

Πηγή: e-ptolemeos.gr 

Newspella Pellas

Δώστε την υποστήριξη σας στην έρευνα κάνοντας LIKE.

Read More

Έλληνας διάσημος νευροεπιστήμονας ανακάλυψε άγνωστη περιοχή του ανθρώπινου εγκεφάλου

Ο διεθνούς φήμης «χαρτογράφος» του εγκεφάλου, ο Έλληνας καθηγητής της διασποράς Γιώργος Παξινός, ερευνητής στο Ινστιτούτο Ερευνών Νευροεπιστήμης της Αυστραλίας (Neuroscience Research Australia-NeuRA), ανακάλυψε μια νέα, άγνωστη έως τώρα, περιοχή στον ανθρώπινο εγκέφαλο, μεταδίδει το Αθηναϊκό Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων.

Η περιοχή, την οποία ο Γ. Παξινός ονόμασε «Ενδοσχοινιοειδή Πυρήνα» (Endorestiform Nucleus), βρίσκεται κοντά στο σημείο όπου ενώνεται ο εγκέφαλος με το νωτιαίο μυελό.

Συγκεκριμένα, βρίσκεται μέσα στο κάτω παρεγκεφαλιδικό σκέλος, μια περιοχή που ενσωματώνει και συνδυάζει τις αισθητηριακές και τις κινητικές πληροφορίες, προκειμένου να διορθώσει τη στάση του σώματος, την ισορροπία του και τις μικρές επιδέξιες κινήσεις.

Ο ελληνικής καταγωγής επιστήμονας είχε υποπτευθεί την ύπαρξη της εν λόγω εγκεφαλικής περιοχής πριν 30 χρόνια και τώρα μπόρεσε για πρώτη φορά να αποδείξει την ύπαρξή της χάρη στην ύπαρξη καλύτερων πλέον μεθόδων ανίχνευσης και απεικόνισης.

«Δεν υπάρχει τίποτε πιο ευχάριστο για ένα νευροεπιστήμονα από το να εντοπίζει μια έως τώρα άγνωστη περιοχή του ανθρώπινου εγκεφάλου.

»Στη συγκεκριμένη μάλιστα περίπτωση υπάρχει το ξεχωριστό στοιχείο ότι αυτή η περιοχή είναι απούσα στις μαϊμούδες και στα άλλα ζώα.

»Πρέπει να υπάρχουν μερικά πράγματα που είναι μοναδικά στον ανθρώπινο εγκέφαλο πέρα από το μεγαλύτερο μέγεθός του και αυτή η περιοχή είναι πιθανώς ένα από αυτά», δήλωσε ο Γ. Παξινός στο Αθηναϊκό και Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων.

«Μένει να προσδιορισθεί η λειτουργία αυτής της νεοανακαλυφθείσας περιοχής του εγκεφάλου.

»Τώρα που έχει χαρτογραφηθεί, θα είναι δυνατό να μελετηθεί από την ευρύτερη ερευνητική κοινότητα», πρόσθεσε.

Σύμφωνα με τον κ. Παξινό, «το κάτω παρεγκεφαλιδικό σκέλος, που ονομάζεται επίσης σχοινιοειδές σώμα, είναι σαν ένα ποτάμι που μεταφέρει πληροφορίες από το νωτιαίο μυελό και το εγκεφαλικό στέλεχος προς την παρεγκεφαλίδα.

»Η περιοχή του εγκεφάλου που τώρα ανακαλύφθηκε, είναι μια ομάδα νευρώνων μέσα σε αυτό το σκέλος, εξ ου και το όνομά της «ενδοσχοινιοειδής πυρήνας».

»Οι νευρώνες αυτοί είναι σαν ένα νησί μέσα στο ποτάμι, έτσι αυτός ο πυρήνας βρίσκεται σε προνομιούχα θέση για να λαμβάνει εισροές από το νωτιαίο μυελό.

»Το κάτω παρεγκεφαλιδικό σκέλος είναι μια μεγάλη δέσμη νευραξόνων και ο ενδοσχοινιοειδής πυρήνας είναι μια ομάδα νευρώνων ενσωματωμένη μέσα σε αυτή τη δέσμη.

»Η περιοχή αυτού του εγκεφάλου ‘με κοιτάζει’ εδώ και χρόνια που μελετώ τον εγκέφαλο, στην πραγματικότητα είναι σαν εκείνη να με ανακάλυψε και όχι εγώ αυτή!»

Όσον αφορά τη λειτουργία της, ο κ. Παξινός δήλωσε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ότι «μόνο υποθέσεις θα μπορούσα να κάνω με βάση τη θέση της, πιθανώς βοηθά στον έλεγχο των επιδέξιων κινήσεων, όπως στο παίξιμο ενός μουσικού οργάνου.

»Δεν μπορώ να φαντασθώ έναν χιμπατζή να παίζει στο μπουζούκι τις ‘Περασμένες μου αγάπες’, ένα τραγούδι πολύ απαιτητικό για το μπουζούκι, με τον ίδιο επιδέξιο τρόπο ενός ανθρώπου, όσο κι αν ο χιμπατζής αγαπούσε τη μουσική!»

Η ανακάλυψη νέων περιοχών του εγκεφάλου βοηθά τους επιστήμονες να κατανοήσουν καλύτερα τις ασθένειες και να δοκιμάσουν νέες θεραπείες για τις διάφορες νευροεκφυλιστικές παθήσεις (Αλτσχάιμερ, Πάρκινσον, επιληψία κ.α.).

Ο Γ. Παξινός έχει υπάρξει πρωτοπόρος στη νευροανατομία και στη χαρτογράφηση του εγκεφάλου, έχοντας -με τις επιστημονικές δημοσιεύσεις του και τα βιβλία του που περιέχουν λεπτομερείς χάρτες του εγκεφάλου- ανοίξει νέες δυνατότητες στους νευροχειρουργούς και γενικότερα στους νευροεπιστήμονες.

Οι περισσότεροι ερευνητές που μελετούν σήμερα τις νευρολογικές και τις ψυχιατρικές παθήσεις, είτε στους ανθρώπους είτε στα ζώα, χρησιμοποιούν τους δικούς του «άτλαντες» του εγκεφάλου, οι οποίοι περιγράφουν εξονυχιστικά τις διάφορες εγκεφαλικές δομές.

«Οι άτλαντες του καθηγητή Παξινού, που δείχνουν τη λεπτομερή μορφολογία και τις διασυνδέσεις του ανθρώπινου εγκεφάλου και του νωτιαίου μυελού, παρέχουν το πολύτιμο πλαίσιο έτσι ώστε οι ερευνητές να ελέγξουν τις υποθέσεις τους, από τη λειτουργία των νευρωνικών συνάψεων ως τις θεραπείες για τις ασθένειες του εγκεφάλου», δήλωσε ο επικεφαλής του NeuRA καθηγητής Πίτερ Σόφιλντ.

Η νέα ανακάλυψη του Γ.Παξινού θα παρουσιασθεί για πρώτη φορά στη διεθνή επιστημονική κοινότητα στο νέο βιβλίο του («Human Brainstem: Cytoarchitecture, Chemoarchitecture, Myeloarchitecture») που θα κυκλοφορήσει περί το τέλος Φεβρουαρίου του 2019 από τις κορυφαίες επιστημονικές εκδόσεις Elsevier.

O Γιώργος Παξινός είναι αντεπιστέλλον μέλος της Ακαδημίας Αθηνών από το 2012 και της Αυστραλιανής Ακαδημίας Επιστημών από το 2009.

Γεννήθηκε στην Ιθάκη το 1944 και μετά το γυμνάσιο έφυγε για σπουδές στις ΗΠΑ.

Σπούδασε Ψυχολογία στο Πανεπιστήμιο Μπέρκλεϊ της Καλιφόρνια και μετά πήρε το διδακτορικό του από το Πανεπιστήμιο ΜακΓκιλ του Καναδά.

Αφού έκανε μεταδιδακτορική έρευνα στο πανεπιστήμιο Γιέηλ των ΗΠΑ, από το 1974 μετακινήθηκε μόνιμα στην Αυστραλία, όπου είναι καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Νέας Νότιας Ουαλίας στο Σίδνεϊ και βασικός ερευνητής-επικεφαλής ομάδας στο Ινστιτούτο Neuroscience Research Australia.

Μεταξύ άλλων, έχει διατελέσει πρόεδρος της Εταιρείας Νευροεπιστήμης της Αυστραλίας και επισκέπτης καθηγητής σε πολλά πανεπιστήμια σε όλο τον κόσμο, ενώ έχει αναγορευθεί επίτιμος διδάκτορας του Πανεπιστημίου Αθηνών (2008), του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων (2016) και του Ιονίου Πανεπιστημίου (2017).

Ο Γιώργος Παξινός έχει δημιουργήσει τους περισσοτέρους ‘άτλαντες’ του εγκέφαλου και έχει ανακαλύψει τους περισσότερους πυρήνες του εγκέφαλου από οποιονδήποτε άλλον επιστήμονα στον κόσμο.

Έχει δημοσιεύσει 52 βιβλία και το πρώτο του με τίτλο «Ο εγκέφαλος του αρουραίου σε στερεοταξικές συντεταγμένες» αποτελεί ένα από τα κορυφαία σε αναφορές επιστημονικά βιβλία διεθνώς.

Σε παλαιότερη συνέντευξή του στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, είχε τονίσει ότι οι άνθρωποι πρέπει να εγκαταλείψουν την ψευδαίσθηση πως υπάρχει ψυχή, αφού τα πάντα -και τα συναισθήματα- προέρχονται και ελέγχονται από τον εγκέφαλο.

Είχε αρνηθεί ότι υπάρχει ελεύθερη βούληση στον άνθρωπο, ενώ είχε δηλώσει άθεος.

ΠΗΓΗ

Δώστε την υποστήριξη σας στην έρευνα κάνοντας LIKE.

Read More

Ο πρώτος άνθρωπος χωρίς καρδιά στον κόσμο, που έζησε χωρίς παλμό

Τον Μάρτιο του 2011, εισήχθη στο Texas Heart Institute ένας κύριος Craig Lewis, ένας 55χρονος που βιώνει μια απειλητική για τη ζωή καρδιακή νόσο, που ονομάζεται "αμυλοείδωση".Είναι μια ασυνήθιστη αυτοάνοση ασθένεια που γεμίζει τα εσωτερικά όργανα με μια κολλώδη πρωτεΐνη που προκαλεί τη γρήγορη καταστροφή της καρδιάς, των νεφρών και του ήπατος. Χωρίς άμεση παρέμβαση ο Lewis θα πέθανε πιθανόν μέσα σε λίγες μέρες.

Ευτυχώς, ο Δρ Billy Cohn και ο Δρ. Bud Frazier από το Ινστιτούτο κατέληξαν σε αυτό που αποκαλούν συσκευή "συνεχούς ροής", η οποία θα επιτρέψει στο αίμα να κυκλοφορήσει μέσα από το σώμα του χωρίς παλμό. Απομάκρυναν την καρδιά του κ. Lewis και στη συνέχεια συνέδεσαν τη συσκευή - ο ασθενής ήταν , καλά και μιλούσε με τους γιατρούς την ίδια μέρα.

Ο Δρ Cohn είναι ειδικός χειρουργός, καθώς και ένας εφευρέτης και επιστήμονας που έχει καταναλώσει ένα μεγάλο μέρος της ζωής του αναπτύσσοντας τεχνολογίες για να υποκαταστήσει ή να επισκευάσει την ανθρώπινη καρδιά. 

Η πιο διακεκριμένη συσκευή είναι η λεγόμενη συσκευή αριστερού κοιλιακού υποβοηθητικού, που ονομάζεται επίσης LVAD.

Ο Cohn συνεργάστηκε με τον Δρ. Bud Frazier για να κάνει μια νέα ανακάλυψη που χρησιμοποιεί την τεχνολογία από τα LVAD για να αντιγράψει τις λειτουργίες των καρδιακών δεξιών και αριστερών κοιλιών. Αυτοί (απρόσφορα) προσπάθησαν τη συσκευή τους σε 70 μοσχάρια, όλοι τους έδωσαν μια επίπεδη γραμμή σε ένα EKG, χωρίς καρδιακό ρυθμό ή παλμό, αλλά ήταν άψογα φυσιολογικοί, έτρωγαν κανονικά και συσχετίζονταν μεταξύ τους κανονικά αλλά ξανά, χωρίς καρδιακό παλμό.

Όπως αναφέρθηκε παραπάνω, ο Craig Lewis ήταν ο πρώτος άνθρωπος που πήρε αυτή την τεχνολογία. Η διαδικασία πήρε λιγότερο από 48 ώρες και ήταν μια μεγάλη επιτυχία. Τα νεφρά και το συκώτι του δεν ήταν τόσο τυχερά, τον εξασθενούσαν και μετά από λίγους μήνες η οικογένειά του ζήτησε από τους γιατρούς να αποσυνδέσουν τη συσκευή.

Παρακάτω είναι ένα κλιπ με το όνομα "Heart Stop Beating". Είναι η ιστορία αυτών των δύο γιατρών και η διαδικασία που έπρεπε να περάσουν για να αντικαταστήσουν την καρδιά του ανθρώπου που πεθαίνει με μια συσκευή συνεχούς ροής.

ΠΗΓΗ

Δώστε την υποστήριξη σας στην έρευνα κάνοντας LIKE.

Read More