ΠΩΣ ΟΙ ΑΡΧΑΙΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΑΠΕΔΕΙΞΑΝ ΟΤΙ Η ΓΗ ΗΤΑΝ ΣΤΡΟΓΓΥΛΗ ΠΡΙΝ ΑΠΟ 2.000 ΧΡΟΝΙΑ ΠΡΙΝ

Πώς ένας αρχαίος Έλληνας μαθηματικός υπολογίζει την περιφέρεια της Γης.




Στα μέσα του 20ου αιώνα, ξεκινήσαμε να εκτοξεύουμε δορυφόρους στο διάστημα που θα μας βοηθούσαν να καθορίσουμε την ακριβή περιφέρεια της Γης: 40.030 χλμ. Αλλά πάνω από 2000 χρόνια νωρίτερα, ένας άνθρωπος στην Αρχαία Ελλάδα ήρθε σχεδόν με την ίδια ακριβώς φιγούρα χρησιμοποιώντας μόνο ένα ραβδί και τον εγκέφαλό του. Ακολουθεί μια μεταγραφή του βίντεο.

Πώς ένας αρχαίος Έλληνας μαθηματικός υπολογίζει την περιφέρεια της Γης. Στα μέσα του 20ού αιώνα, ξεκινήσαμε να εκτοξεύουμε δορυφόρους στο διάστημα που θα μας βοηθούσαν να προσδιορίσουμε την ακριβή περιφέρεια της Γης, 40.030 χλμ. Αλλά πάνω από 2.000 χρόνια νωρίτερα στην αρχαία Ελλάδα, ένας άνθρωπος έφτασε σχεδόν στο ίδιο ακριβώς σχήμα βάζοντας ένα ραβδί στο έδαφος.



Αυτός ήταν ο Ερατοσθένης. Έλληνας μαθηματικός και επικεφαλής της βιβλιοθήκης στην Αλεξάνδρεια.Ο Ερατοσθένης είχε ακούσει ότι στη Σύηνη, μια πόλη νότια της Αλεξάνδρειας, δεν είχαν κατατεθεί κάθετες σκιές το μεσημέρι στο θερινό ηλιοστάσιο. Ο ήλιος ήταν απευθείας πάνω από το κεφάλι.

Αναρωτιόταν αν αυτό ισχύει και στην Αλεξάνδρεια. Έτσι, στις 21 Ιουνίου έβαλε ένα ραβδί κατευθείαν στο έδαφος και περίμενε να δούμε αν θα γίνει σκιά το μεσημέρι.

Αποδεικνύεται ότι υπήρχε πραγματικά ένα. Και μέτρησε περίπου 7 βαθμούς. Τώρα, εάν οι ακτίνες του ήλιου έρχονται με την ίδια γωνία την ίδια ώρα της ημέρας και ένα ραβδί στην Αλεξάνδρεια χτυπά μια σκιά, ενώ ένα ραβδί στο Syene δεν είναι, πρέπει να σημαίνει ότι η επιφάνεια της Γης είναι καμπύλη.

Και ο Ερατοσθένης πιθανότατα το γνώριζε ήδη. Η ιδέα μιας σφαιρικής Γης επιπλέει γύρω από τον Πυθαγόρα γύρω στο 500 π.Χ. και επικυρώνεται από τον Αριστοτέλη μερικούς αιώνες αργότερα.

Αν η Γη ήταν πραγματικά μια σφαίρα, ο Ερατοσθένης θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει τις παρατηρήσεις του για να εκτιμήσει την περιφέρεια ολόκληρου του πλανήτη. Δεδομένου ότι η διαφορά στο μήκος σκιάς είναι 7 μοίρες στην Αλεξάνδρεια και στο Syene, αυτό σημαίνει ότι οι δύο πόλεις είναι 7 μοίρες μεταξύ τους στην επιφάνεια της γης 360 μοιρών.



Ο Ερατοσθένης προσέλαβε έναν άνθρωπο για να ρυθμίσει την απόσταση μεταξύ των δύο πόλεων και έμαθε ότι ήταν 5.000 σταδιακά μεταξύ τους, τα οποία είναι περίπου 800 χιλιόμετρα. Θα μπορούσε στη συνέχεια να χρησιμοποιήσει απλές αναλογίες για να βρει την περιφέρεια της Γης - 7,2 βαθμούς είναι 1/50 360 μοίρες, έτσι 800 φορές 50 ισούται με 40,000 χιλιόμετρα. Και ακριβώς έτσι, ένας άνθρωπος 2200 χρόνια πριν βρήκε την περιφέρεια ολόκληρου του πλανήτη μας με μόνο ένα ραβδί και τον εγκέφαλό του.


 

  Δώστε την υποστήριξη σας στην έρευνα κάνοντας LIKE.

Read More

Ο πέτρινος δίσκος που προσέλκυσε το ενδιαφέρον της αμυντικής στρατιωτικής DARPA

Γράφει ο Σπύρος Μακρής

Αρχαίο πέτρινο εύρημα σε σχήμα ιπτάμενου δίσκου, ηλικίας άνω του ενός εκατομμυρίου ετών έρχεται στο φως και αναστατώνει τους ανασκαφείς του και την λογική μας…

Η ειδική ομάδα ερευνητών «Kosmopoisk» με επικεφαλή τον Vadim Chernobrov πήγε στην κορυφογραμμή Zhirnovsky στην περιοχή Volgograd. Ο τόπος εκεί είναι ιδιαίτερα γνωστός λόγω περίεργων και «μυστικών φαιομένων». Στις 9 Σεπτεμβρίου, η τύχη των ειδικών του «Kosmopoisk» τους έσπρωξε να εντοπίσουν ένα γιγάντιο πέτρινο δίσκο.

Δεν είναι η πρώτη φορά που έρχεται στην επιφάνεια παρόμοιο αντικείμενο, αλλά σίγουρα είναι η πρώτη που ανακαλύπτουν κάτι με διάμετρο στα τέσσερα μέτρα, αναφέρει ο διάσημος Ρώσος ερευνητής UFO, Vadim Chernobrov. Άλλοι δίσκοι έχουν διάμετρο όχι μεγαλύτερη από 1 μέτρο, ενώ ο μεγαλύτερος που βρέθηκε στο Kuzbass είχε μια διάμετρο της τάξεως των 2 μέτρων.

Το παράδοξο που έρχεται να συμπληρώσει την έρευνα είναι πως ο συγκεκριμένος πέτρινος δίσκος δεν αποτελείται εξ ολοκλήρου από πέτρα, αλλά βρέθηκαν μεταλλικά εγκλείσματα. Τα υπόλευκα μέρη που βλέπετε στην επιφάνειά του είναι από βολφράμιο. Το «γιατί» είναι κάτι που ακόμα δεν έχει γίνει κατανοητό.

Όταν αποφάσισαν να χρονολογήσουν την ηλικία του, τα αποτελέσματα φάνηκαν αρκετά αμφιλεγόμενα. Υπολογίστηκε ότι θα πρέπει να ξεπερνούσε το ένα εκατομμύριο χρόνια. Ποιοι και γιατί το κατασκεύασαν; Οι εξετάσεις συνεχίζονται, όχι μόνο για το ίδιο το παράξενο αντικείμενο αλλά και σε ότι αφορά το έδαφος και το χώμα που βρέθηκε.

Αν και έχει το κατάλληλο σχήμα που παραπέμπει κατευθείαν σε ιπτάμενο δίσκο, δεν φαίνεται να αποτελεί «σκάφος» και, μάλιστα, επανδρωμένο κάποτε, ο οποίος με το πέρασμα των χιλιετιών απολιθώθηκε.

Προς το παρόν υπάρχουν δύο εκδοχές.

Η μία λέει πως αποτελεί ακριβές αντίγραφο αυθεντικού ιτπαμενου δίσκου που λαξεύτικε, ίσως για να λατρεύεται ή για να αποδοθεί τιμή, στους επισκέπτες-εξωγήινους-θεούς εκείνης της απομακρυσμένης περιόδου. Ωστόσο, υπάρχουν προβληματισμοί για το βολφράμιο και άλλα πιθανά μεταλλικά στοιχεία που ενδεχομένως να υπάρχουν επάνω του ή μέσα του.

Η δεύτερη εκδοχή το συγκαταλέγει στην κατηγορία των μυστηριωδών πέτρινων σφαιρών που έχουν βρεθεί ανά τον κόσμο, όπως αυτές στην Costa Rica. Για αυτές, μία προχωρημένη θεωρία ισχυρίζεται ότι μπορεί να αποτελούσαν «κεραίες» ή «σταθμούς επικοινωνίας» καθώς, κάποιες μελέτες έχουν δείξει ότι αυτές οι γιγαντιαίες λιθόσφαιρες εκπέμπουν και δέχονται κάποιο είδος ενέργειας ή/και κοσμικής ενέργειας. Αν είναι έτσι, θα μπορούσε ο σκοπός τους να είναι να ενεργοποιήσουν τον χώρο ή ακόμα και να «θεραπεύσουν» γεωπαθητικά σημεία στον πλανήτη. Ένα είδος «βελονισμού».

Θα μου πείτε: προχωρημένες απόψεις και θεωρίες… Αλλά προς το παρόν είναι οι μόνες που υπάρχουν και που, ίσως, βρίσκουν κάποια εφαρμογή σε όλα αυτά τα προαναφερθέντα παράξενα ευρήματα.

Όπως κι αν έχει, η φήμη της πληροφορίας ότι ο πέτρινος δίσκος προσέλκυσε το ενδιαφέρον της αμυντικής στρατιωτικής DARPA… προκαλεί και το δικό μας.

katohika.gr

Δώστε την υποστήριξη σας στην έρευνα κάνοντας LIKE.

Read More

Μηχανισμός των Αντικυθήρων

Ο μηχανισμός των Αντικυθήρων^[1] (γνωστός και ως αστρολάβος των Αντικυθήρων ή υπολογιστής των Αντικυθήρων) είναι ένα αρχαίο τέχνημα που πιστεύεται ότι ήταν ένας μηχανικός υπολογιστής και όργανο αστρονομικών παρατηρήσεων, που παρουσιάζει ομοιότητες με πολύπλοκο ωρολογιακό μηχανισμό.

Η ανακάλυψη

Ανακαλύφθηκε σε ναυάγιο ανοικτά του Ελληνικού νησιού Αντικύθηρα μεταξύ των Κυθήρων και της Κρήτης. Με βάση τη μορφή των ελληνικών επιγραφών που φέρει χρονολογείται μεταξύ του 150 π.Χ. και του 100 π.Χ., αρκετά πριν από την ημερομηνία του ναυαγίου, το οποίο ενδέχεται να συνέβη ανἀμεσα στο 87 π.Χ. και 63 π.Χ.. Θα μπορούσε να ήταν κατασκευασμένο μέχρι μισόν αιώνα πριν το ναυάγιο. Το ναυάγιο ανακαλύφθηκε το 1900 σε βάθος περίπου 40 με 64 μέτρων και πολλοί θησαυροί, αγάλματα και άλλα αντικείμενα, ανασύρθηκαν από Συμιακούς σφουγγαράδες και βρίσκονται σήμερα στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο στην Αθήνα.

Στις 17 Μαΐου 1902 ο αρχαιολόγος και διευθυντής του Μουσείου Βαλέριος Στάης πρόσεξε ότι ένα από τα ευρήματα είχε έναν οδοντωτό τροχό ενσωματωμένο και εμφανείς επιγραφές με αστρονομικούς όρους.

Το αρχαίο ναυάγιο επισκέφθηκε ξανά το 1978 ο Ζακ-Υβ Κουστώ με την ομάδα του Καλυψώ προσκεκλημένοι από τον Ε.Ο.Τ. ^[14]. Η αποστολή του αυτή έχει γυριστεί σε ντοκιμαντέρ με τον τίτλο "Diving for Roman Plunder".

Ο μηχανισμός είναι η αρχαιότερη σωζόμενη διάταξη με γρανάζια. Είναι φτιαγμένος από μπρούντζο σε ένα ξύλινο πλαίσιο και έχει προβληματίσει και συναρπάσει πολλούς ιστορικούς της επιστήμης και της τεχνολογίας αφότου ανακαλύφθηκε. Η πιο αποδεκτή θεωρία σχετικά με τη λειτουργία του υποστηρίζει ότι ήταν ένας αναλογικός υπολογιστής σχεδιασμένος για να υπολογίζει τις κινήσεις των ουρανίων σωμάτων. Πρόσφατες λειτουργικές ανακατασκευές της συσκευής υποστηρίζουν αυτήν την ανάλυση. Από τις πρόσφατες έρευνες καταρρίφθηκε η θεωρία ότι εμπεριέχει ένα διαφορικό γρανάζι, όμως ο ανακαλυφθείς μηχανισμός της κίνησης της Σελήνης είναι ακόμα πιο εντυπωσιακός, καθότι δίνει τη δυνατότητα μεταβλητής γωνιακής ταχύτητας στον άξονα που κινεί τη Σελήνη (δεύτερος Νόμος Κέπλερ).

Ο καθηγητής Ντέρεκ ντε Σόλλα Πράις (Derek De Solla Price), φυσικός και ιστορικός της επιστήμης που εργαζόταν στο Πανεπιστήμιο του Γέηλ, δημοσίευσε ένα άρθρο για τον μηχανισμό αυτό στο περιοδικό Scientific American τον Ιούνιο του 1959, όταν ακόμα ο μηχανισμός δεν είχε μελετηθεί πλήρως. Το 1973 ή το 1974 δημοσίευσε τη μονογραφία του με τίτλο "Γρανάζια από τους Έλληνες", βασισμένη σε σάρωση του μηχανισμού με ακτίνες γ που πραγματοποίησε ο ακτινοφυσικός του Ε.ΚΕ.Φ.Ε. "Δημόκριτος" Χαράλαμπος Καράκαλος. Ο Πράις υποστήριξε ότι η συσκευή αυτή θα μπορούσε να είχε κατασκευαστεί από τη Σχολή του Απολλωνίου στη Ρόδο. Τα συμπεράσματά του δεν έγιναν αποδεκτά από τους ειδικούς της εποχής, οι οποίοι πίστευαν ότι οι Αρχαίοι Έλληνες είχαν το θεωρητικό υπόβαθρο αλλά όχι και την απαιτούμενη πρακτική τεχνολογία για μια τέτοια κατασκευή.

Η μελέτη του συνεχίζεται από Άγγλους και Έλληνες ειδικούς των Πανεπιστημίων του Κάρντιφ, των Αθηνών, της Θεσσαλονίκης, του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου και του Μορφωτικού Ιδρύματος Εθνικής Τραπέζης, σε μια διαπανεπιστημιακή ομάδα. Η σύγχρονη έρευνα υποστηρίζεται από την τελευταία τεχνολογία με τη βοήθεια μεγάλων εταιρειών, με πρωτοποριακά προγράμματα ψηφιακής απεικόνισης και έναν ειδικό τομογράφο, ο οποίος κατασκευάστηκε ειδικά για την έρευνα του μηχανισμού των Αντικυθήρων. Τα αποτελέσματα την έρευνας επιβεβαίωσαν ότι ο μηχανισμός φέρει 30 οδοντωτούς τροχούς οι οποίοι περιστρέφονται γύρω από 10 άξονες. Η λειτουργία του μηχανισμού κατέληγε σε τουλάχιστον 5 καντράν, με έναν ή περισσότερους δείκτες για το καθένα. Με τη βοήθεια του τομογράφου έχουν διαβαστεί αρκετές από τις επιγραφές που υπήρχαν στις πλάκες και στους περιστρεφόμενους δίσκους, οι οποίες εμπεριέχουν αστρονομικούς και μηχανικούς όρους, και έχουν χαρακτηριστεί από τους ειδικούς ως ένα είδος "εγχειριδίου χρήσης" του οργάνου.

Ο μηχανισμός αυτός έδινε, κατά την επικρατέστερη σύγχρονη άποψη, τη θέση του ήλιου και της σελήνης καθώς και τις φάσεις της σελήνης. Μπορούσε να εμφανίσει τις εκλείψεις ηλίου και σελήνης βασιζόμενος στον βαβυλωνιακό κύκλο του Σάρου. Τα καντράν του απεικόνιζαν επίσης τουλάχιστον δύο ημερολόγια, ένα ελληνικό βασισμένο στον Μετωνικό κύκλο και ένα αιγυπτιακό, που ήταν και το κοινό "επιστημονικό" ημερολόγιο της ελληνιστικής εποχής.

• Οι παλαιότερες απόψεις που έχουν παρουσιασθεί (κυρίως πριν από τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο) για πιθανές χρήσεις με το όργανο αυτό είναι: αστρολάβος, ή δρομόμετρο, ή αναφορικό ρολόι, ή πλανητάριο, ή αστρονομικό ναυτικό ρολόι ή πλοογνώμονας της αρχαιότητας. Όλες αυτές οι χρήσεις δεν είναι αμοιβαία αποκλειόμενες.

Προσπάθειες ανακατασκευής

Μια μερική ανακατασκευή του μηχανισμού πραγματοποιήθηκε από τον Αυστραλό επιστήμονα των υπολογιστών Άλαν Τζωρτζ Μπρόμλεϋ (Allan George Bromley, 1947-2002), του Πανεπιστημίου του Σίδνεϋ και τον ωρολογοποιό του Σίδνεϋ Φρανκ Πέρσιβαλ (Frank Percival). Η έρευνα αυτή ώθησε τον Μπρόμλεϋ να επανεξετάσει την ανάλυση ακτίνων Χ του Πράις. Ο Μπρόμλεϋ, με τη βοήθεια του Βρετανού Μάικλ Ράιτ, παρήγαγε επίσης νέες και ακριβέστερες ακτινοσκοπήσεις (απεικονίσεις με ακτίνες Χ) του μηχανισμού οι οποίες μελετήθηκαν από έναν μαθητή του, τον Μπέρναρντ Γκάρντνερ(Bernard Gardner), το 1993.

Αργότερα, ένας Βρετανός κατασκευαστής μηχανικών πλανηταρίων¹ ονόματι Τζων Γκληβ (John Gleave) κατασκεύασε ένα λειτουργικό αντίγραφο του μηχανισμού. Σύμφωνα με την ανακατασκευή του, η ανάγνωση του εμπρόσθιου τροχού υποδεικνύει την ετήσια πορεία του Ήλιου και της Σελήνηςδιαμέσου του Ζωδιακού Κύκλου κατά το Αιγυπτιακό ημερολόγιο. Η ανάγνωση του επάνω οπίσθιου τροχού παριστάνει μια περίοδο τεσσάρων ετών και συσχετίζεται με άλλες ενδείξεις που παριστάνουν τον Μετωνικό κύκλο των 235 συνοδικών μηνών, ο οποίος ισούται με 19 ηλιακά έτη. Συνοδικός μήνας ονομάζεται η περίοδος που μεσολαβεί ανάμεσα σε δύο νέες σελήνες. Η ανάγνωση του κάτω οπίσθιου τροχού σκιαγραφεί τον κύκλο ενός και μόνου συνοδικού μήνα, ενώ ένας δευτερεύων τροχός καταγράφει το σεληνιακό έτος των 12 συνοδικών μηνών.

Μια ακόμη ανακατασκευή έγινε το 2002 από τον Μάικλ Ράιτ (Michael Wright), τότε έφορο μηχανολογίας μηχανικής του Μουσείου της Επιστήμης του Λονδίνου, σε συνεργασία με τον Μπέρναρντ Γκάρντνερ από το Σίδνεϋ.

Επίσης Ο μαθηματικός Διονύσιος Κριάρης [1] έκανε το 1999 μια πρώτη ανακατασκευή, βασισμένη στο μοντέλο του Πράις. Ακολούθησε μια ακόμα το 2007 με ακόμη μεγαλύτερη λεπτομέρεια, καθότι βασίζεται στα αποτελέσματα των νέων ερευνών από το Πρόγραμμα Έρευνας για τον Μηχανισμό των Αντικυθήρων [2].

Τα θραύσματα του πρωτοτύπου φυλάσσονται στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο της Αθήνας. Στη συλλογή χαλκών βρίσκονται σε προθήκη τα τρία μεγαλύτερα θραύσματα.

Ιστορικη καταγωγή και εξέλιξη του μηχανισμού

Για την ικανότητα κατασκευής πολύπλοκων μηχανισμών από γρανάζια, έχουμε πολύ λίγες πληροφορίες, γιατί ουσιαστικά σαφή αναφορά στους οδοντωτούς τροχούς έχουμε για πρώτη φορά από τον αλεξανδρινό μηχανικό Ήρωνα. Όμως υπάρχουν ενδείξεις που υποδεικνύουν τον Αρχιμήδη ή και τον Κτησίβιο ως πιθανούς εφευρέτες του οδοντωτού τροχού.

Ο Αρχιμήδης είναι γνωστός για τις πολύπλοκες κατασκευές του που αναπαριστούσαν τις κινήσεις των άστρων και των πλανητών στο στερέωμα, έχουμε όμως πληροφορίες μόνο για το τι λειτουργίες εκτελούσαν και όχι για το πως τις εκτελούσαν. Πιθανότατα όμως ο τρόπος λειτουργίας τους να ήταν παρόμοιος με του μηχανισμού των Αντικυθήρων. Τη σφαίρα του Αρχιμήδη έχουν αναφέρει οι Πάππος,Πρόκλος, Σέξτος Εμπείρικος, Φιρμίκιος, Μαρτιανός Καπέλλα, Οβίδιος και Τερτυλλιανός, όμως την σημαντικότερη μαρτυρία δίνει οΚικέρων.

Στα πρώιμα στάδια της εξέλιξης παρόμοιων μηχανισμών βρίσκουμε τα ηλιακά ρολόγια, αρχικά στατικά και αργότερα μεταφερόμενα. Τα μεταφερόμενα ηλιακά ρολόγια είναι κοντινοί πρόγονοι του μηχανισμού των Αντικυθήρων.

Με τα νεότερα ευρήματα γίνεται φανερό ότι η τεχνολογία των οδοντωτών τροχών διατηρήθηκε εν μέρει και στο Βυζάντιο, δεδομένου ότι έχει βρεθεί ένας απλούστερος μηχανισμός κατασκευασμένος τον 5ο-6ο αιώνα. Μάλιστα αντίστοιχος μηχανισμός περιγράφεται από τον μεταγενέστερο Άραβα Αλ Μπιρουνί. Ένα μεγάλο ποσοστό των τεχνολογικών κατακτήσεων στον τομέα αυτό αφομοιώθηκε από τους Άραβες. Όπως είναι επίσης γνωστό, πλήθος αρχαίων ελληνικών πραγματειών έχουν διασωθεί μόνο σε αραβικές μεταφράσεις. Οι Άραβες πειραματίστηκαν με διάφορα σχέδια και κατασκευές για να αποδείξουν την ορθότητα των ελληνικών κειμένων.

Η τεχνολογία των οδοντωτών τροχών εξελίχθηκε μεταξύ άλλων στην ωρολογοποιία που εμφανίστηκε και άνθησε τον 13ο και 14ο αιώνα.

Πρόσφατες έρευνες

Το πρόγραμμα έρευνας του μηχανισμού των Αντικυθήρων (Πανεπιστήμιο Αθηνών, Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Πανεπιστήμιο Κάρντιφ) διεξήγε μελέτες και διεθνές συνέδριο στην Αθήνα, στις 30 Νοεμβρίου 2006 και την 1 Δεκεμβρίου, στο οποίο ανακοινώθηκαν τα αποτελέσματα των πρόσφατων ερευνών. Συμμετείχαν ειδικοί της ιστορίας των μηχανισμών και της αρχαίας ελληνικής αστρονομίας και τεχνολογίας. Ταυτόχρονα, τα αποτελέσματα της πρώτης φάσης της έρευνας δημοσιεύτηκαν στο περιοδικό Nature. Στις 7 Απριλίου του 2008, σε εκδήλωση που οργανώθηκε στην Αθήνα από την Εταιρεία Μελέτης Αρχαίας Ελληνικής Τεχνολογίας [3], οι ειδικοί της ελληνοβρετανικής ερευνητικής ομάδας ανακοίνωσαν τα σημεία στα οποία επικεντρώνεται η συνέχιση της έρευνας με τη συνεργασία ειδικών από τον χώρο της Ιστορίας της Επιστήμης.

Παράλληλα, ο Μαικλ Ράιτ, που είναι ο μοναδικός ερευνητής που έχει επεκτείνει το υλικό του μοντέλο έτσι ώστε να περιλαμβάνει τις κινήσεις των 5 πλανητών που ήταν γνωστοί στην αρχαιότητα (Ερμή, Αφροδίτη, Άρη, Δία και Κρόνο), αναθεώρησε το μηχανικό του μοντέλο με βάση τα τελευταία αποτελέσματα των ερευνών. Για τις κινήσεις των πλανητών δεν υπάρχουν άμεσες μηχανικές ενδείξεις από τα θραύσματα του μηχανισμού, παρά μονάχα τα ονόματα δύο πλανητών (της Αφροδίτης και πιθανώς του Ερμή) στις πρόσφατα αναγνωσθείσες επιγραφές. Παρουσίασε το αναθεωρημένο μοντέλο του σε εκδήλωση του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών, στην Αθήνα στις 6 Μαρτίου 2007, στα πλαίσια του προγράμματος: "Επιστήμης κοινωνία".

Πηγές

• [1] American Mathematical Society's The Antikythera Mechanism I and The Antikythera Mechanism II (Java Animation by Bill Casselman)
• [2] Fortunat F. Mueller-Maerki's Geartrain diagram
• [3] Manos Roumeliotis's Antikythera Mechanism MOV files
• [4] Rupert Russell's The Antikythera Mechanism
• [5] Price, Derek J. de Solla, "An Ancient Greek Computer". Scientific American, June 1959. p.60-7
• [6] Rice, Rob S., "The Antikythera Mechanism : Physical and Intellectual Salvage from the 1st Century B.C.". USNA Eleventh Naval History Symposium.
• [7] The Economist, "The Antikythera mechanism : The clockwork computer". September 19, 2002.
• [8] Rice, Rob S., "Gears, Galleys, and Geography The Antikythera Mechanism's Implications'". Text of the 1993 APA Abstract.
• [9] Lienhard, John H., "Antikythera Mechanism". The Engines of Our Ingenuity. KUHF-FM, Houston.
• [10] M T Wright, "A Planetarium Display for the Antikythera mechanism". Horological Journal, 144 No. 5, 169-173, May 2002
• [11] Derek De Solla Price. Gears from the Greeks: The Antikythera Mechanism - A Calendar Computer from ca. 80 B.C.. Science History Publications, New York, 1975, ISBN 0-87169-647-9; originally published in Transaction of The American Philosophical Society, New Series, Volume 64, Part 7 (1974)
• [12] Ο αστρονομικός μηχανισμός των Αντικυθήρων, Μαργαρίτα Πουρνάρα, Εφημερίδα ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, Ένθετο Τέχνες και Γράμματα, σελ. 1, Κυριακή 16 Ιουλίου 2006
• [13] Pastore, Giovanni, ANTIKYTHERA E I REGOLI CALCOLATORI, Rome, 2006, privately published
• [14] Pastore, Giovanni, THE RECOVERED ARCHIMEDES PLANETARIUM, Rome, 2013, privately published

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

• Το πρόγραμμα έρευνας του μηχανισμού των Αντικυθήρων
• Η ανακατασκευή του μηχανισμού του 1999 και 2007
• Ο Μηχανισμός των Αντικυθήρων (Παράρτημα στην Ιστορία της Τεχνολογίας του Στ. Γ. Φραγκόπουλου)
• Michael Wrights page Η σελίδα του Michael Wright
•  Το μηχάνημα των Αντικυθήρων και τα ρομπότ της αρχαιότητας (Αρχείο ντοκιμαντέρ της Δημόσιας Τηλεόρασης - πρώην Ε.Ρ.Τ.)
• Βίντεο από τις τομογραφίες και το βίντεο που συνοδεύει τις εκθέσεις για τον Μηχανισμό των Αντικυθήρων (και σε 3D)
• YAAS-Yet Another Antikythera Simulator. A 3D Simulator in VRML
• Συνέντευξη του Ξενοφώντα Μουσσά στη ΜΚΟ Σόλων από τον Γιάννη Ζήση με θέμα τον Μηχανισμό των Αντικυθήρων
• Ποσειδών, J. Koulouris, από το In Nomine Portal
• Η ανακατασκευή του Μηχανισμού των Αντικυθήρων 2012

Δειτε τα υπόλοιπα 9 άλυτα μυστήρια

πηγη

Δώστε την υποστήριξη σας στην έρευνα κάνοντας LIKE.

Read More

Το μυστήριο του δαμασκηνού σπαθιού

Τι κοινό έχουν ο Μεγαλέξανδρος, ο Σαλαντίν, ο «χαμένος παράδεισος» και η Οθωμανική Αυτοκρατορία με έναν μετεωρίτη; Ενα μυστικό 2.500 χρόνων, αφού και η Ανατολή έχει το δικό της Εξκάλιμπερ...

Ο ανθρώπινος πολιτισμός είναι ένα οικοδόμημα στηριγμένο σε μεταλλεία. H ανακάλυψη των μεθόδων κατεργασίας του σιδήρου θεωρείται ο καταλύτης της ραγδαίας ανάπτυξης του τεχνολογικού μας πολιτισμού. Αρκεί να θυμηθούμε τη συμμετοχή των μεταλλείων του Λαυρίου στον Χρυσό Αιώνα του Περικλή για να δεχθούμε το αδιαμφισβήτητο του πράγματος. Οπως όμως συμβαίνει σχεδόν πάντα με την τεχνολογία, το πρώτο πεδίο εφαρμογής της μεταλλοτεχνίας υπήρξε το στρατιωτικό. Το σπαθί, χάλκινο στην αρχή, σιδερένιο μετά, αλλά ατσαλένιο αργότερα, σημάδεψε την πορεία μας. Μπήκε από τότε στο χέρι του ανθρώπου και το κραδαίνει ως σήμερα, έστω και ως σύμβολο, παιχνίδι ή διακοσμητικό φετίχ. «Σε γνωρίζω από την κόψη...».

Τα δύο πιο φημισμένα είδη σπαθιών της ανθρώπινης ιστορίας υπήρξαν το δαμασκηνό και το κατάνα των σαμουράι. Δοξασμένο το πρώτο από τους Ευρωπαίους που γεύθηκαν την κόψη του στις Σταυροφορίες και το δεύτερο από τους Αμερικανούς που το γνώρισαν στα χέρια αξιωματικών του εχθρού, στο μέτωπο του Ειρηνικού. Για το ποιο είναι ανώτερο ο πιο γνωστός ζων σιδηρουργός σπαθιών, ο Hank Reinhardt, αποφαίνεται: το δαμασκηνό σπαθί.

Τα χαρακτηριστικά που διακρίνουν τη λάμα ενός σπαθιού είναι το πόσο σκληρή, ευλύγιστη και κοφτερή είναι. Οι ιστοριογράφοι των Σταυροφοριών βεβαιώνουν ότι τα δαμασκηνά σπαθιά των Σαρακηνών μπορούσαν να κόψουν τη σιδερένια πανοπλία των ιπποτών με ένα χτύπημα, να λυγίσουν σε 90 μοίρες και να επανέλθουν στη θέση τους και να κόβουν το ίδιο καλά ύστερα από άπειρα χτυπήματα. Ο μεσαιωνικός θρύλος μάλιστα θέλει τον Ριχάρδο τον Λεοντόκαρδο να επιχειρεί να πείσει τον Σαλαντίν για το ανώφελο της αντίστασης κόβοντας με ένα χτύπημα του σπαθιού του ένα σιδερένιο δοκάρι. Ο Σαλαντίν, ατάραχος, πέταξε απλά στον αέρα ένα μεταξωτό μαντίλι και το άφησε να πέσει στο ακίνητο σπαθί του: κόπηκε μονομιάς σε λωρίδες διαλύοντας τις αυταπάτες του Ριχάρδου.

H προέλευση του ατσαλιού

H ονομασία του σπαθιού παραπέμπει στη Δαμασκό, την πρώτη πρωτεύουσα των αραβικών χαλιφάτων, κέντρο εμπορίου της ΝΔ Ασίας. Είτε γιατί μόνο εκεί μπορούσε να τα αγοράσει κανείς είτε γιατί τα μοναδικά νερά της λάμας τους θύμιζαν τους ιριδισμούς των μεταξωτών της Δαμασκού, τα σπαθιά βαφτίστηκαν «δαμασκηνά». H ακριβής προέλευση όμως του θαυμαστού τους ατσαλιού και η μέθοδος κατεργασίας του ήταν μυστικά που οι Ευρωπαίοι του Μεσαίωνα δεν κατόρθωσαν να ανακαλύψουν. Οι αιχμάλωτοι αρνήθηκαν να τους τα πουν ή τους έπεισαν ότι «βουτούσαν την πυρακτωμένη λάμα στα ούρα κοκκινοκέφαλου νηπίου»! H τέχνη κατεργασίας έμεινε στα χέρια των αραβικών συντεχνιών ως το πέρασμα των ταταρικών ορδών του Ταμερλάνου, τον 14ο αιώνα, που λεηλάτησε τη Βαγδάτη και πήρε όλους τους οπλουργούς μαζί του.

Οι μόνες απόμακρες πληροφορίες για την τέχνη σφυρηλάτησης «ομοιογενούς ατσαλιού» έφθασαν στους Ευρωπαίους μέσω των Αράβων της Ιβηρικής. Τα σπαθιά του Τολέδου ήταν ό,τι καλύτερο διέθετε η ευρωπαϊκή οπλουργία το 1000 μ.X. αλλά έχασαν την αίγλη τους τους επόμενους τρεις αιώνες από τις συγκρίσεις των Σταυροφόρων με τα δαμασκηνά σπαθιά. Σύντομα πάντως η ανακάλυψη του κλιβάνου πολλαπλών ράβδων ατσαλιού στην Καταλονία το 1300 μ.X. έστρεψε το ενδιαφέρον των αρχόντων του Μεσαίωνα στη μαζική παραγωγή σπαθιών. Οι μόνοι επίμονοι ερευνητές παρέμειναν οι χημικοί (όπως ο Μάικλ Φάραντεϊ και ο Τόρμπεν Μπέργκμαν το 1785), οι οποίοι απέτυχαν μεν να αποκαλύψουν το μυστικό της μεταξένιας λάμας, αλλά έθεσαν με τις αναλύσεις τους τις βάσεις της επιστημονικής μεταλλουργίας.

H «κοφτερή» συνταγή

Παρά τις μετέπειτα προσπάθειες πολλών γνωστών οπλουργών και μεγάλων χυτηρίων να αναπαράξουν τη «συνταγή», χρειάστηκε να φθάσουμε στο 1998 για να βρούμε τεκμηριωμένες απαντήσεις. Τότε οι ερευνητές Βερχόεβεν, Πέντρεϊ και Ντάουκς του Πανεπιστημίου της Αϊόβας δημοσίευσαν στην «Journal of Metallurgy» το πόρισμα των αναλύσεων που έκαναν σε δαμασκηνά σπαθιά του Μουσείου της Βέρνης (http://www.tms. org/pubs/journals/JOM/9809/ToC4#ToC4). Σύμφωνα με αυτό, τα δαμασκηνά σπαθιά φτιάχνονταν από εισαγόμενο ατσάλι που παραγόταν από το 500 π.X. στην περιοχή Καρνατάκα, στο Χαϊντεραμπάντ της N. Ινδίας. Γνωστό ως ούκου (ή γουτς αργότερα στους Ευρωπαίους), το ατσάλι αυτό είχε προσμείξεις σιμεντίτη (Fe3C) κατά 1,5% και φωσφόρου, χαλκού, θείου, νικελίου και πυριτίου σε ποσότητες κάτω της μονάδας. Κατά τη σφυρηλάτησή του στα μεταλλουργεία της Δαμασκού στην αιχμή της λάμας συγκεντρώνονταν καρβίδια (που της έδιναν τη ζηλευτή κόψη), ενώ εγκαρσίως στη λάμα ο σιμεντίτης διαμοιραζόταν σε στενές λωρίδες πάχους 6 mm και σε απόσταση 30-70 mm. Αυτές οι λωρίδες ξεχώριζαν από το υπόλοιπο ατσάλι όντας ανοιχτόχρωμες. Μετά την επεξεργασία και το γυάλισμα η λάμα αποκτούσε το ιδιαίτερο γκρι-ασημί της χρώμα με τα ιριδίζοντα νερά. Μολονότι τα σχέδια που δημιουργούσαν οι λωρίδες ήταν ποικίλα, το πιο γνωστό ήταν το λεγόμενο «σκάλα του Μωάμεθ». Αναμενόμενο, καθ' όσον και ο ίδιος ο Μωάμεθ λέγεται ότι είχε δαμασκηνό εγχειρίδιο...

Μύθος και ιστορία

H παράδοση θέλει τη σιδηρουργία να αποκαλύπτεται συμπτωματικά στην προϊστορική Ελλάδα, με την παρείσφρηση σιδηρομεταλλεύματος στην καύση ξύλων για κάρβουνο. H επίσημη αρχαιολογία είχε από παλιά ενδείξεις ότι η επεξεργασία του σιδήρου εμφανίστηκε περίπου το 2000 π.X. στην Κίνα και στην Ινδία και ότι ήταν γνωστή στους Χετταίους, λαό που ζούσε στα υψίπεδα του Ιράν. Τα σιδερένια όπλα ήταν που επέτρεψαν στους Χετταίους να κατακτήσουν στα προομηρικά χρόνια όλες τις χώρες ως τη Μεσόγειο, ώσπου αφανίστηκαν γύρω στο 1200 π.X. από τους «ανθρώπους της θάλασσας» (τους Ελληνες;). Είναι εντυπωσιακό ότι το ατσάλι, το ισχυρότατο αυτό κράμα σιδήρου και άνθρακα, μας έδωσε το πρώτο δείγμα του σε ένα μαχαίρι που βρέθηκε στην Κύπρο, χρονολογούμενο περί το 1200 π.X.

Το 1961 έγινε μια ανακάλυψη που οδήγησε επίσης σε σκέψεις για το επίπεδο της μεταλλοτεχνίας στη χώρα μας: ο αμερικανός φυσικός δρ Λάιλ Μπορστ μελέτησε δείγματα ανασκαφών από τη Σπάρτη και συμπέρανε ότι οι αρχαίοι Σπαρτιάτες παρήγαν μεγάλες ποσότητες ατσαλιού ήδη από το 650 π.X. Ο Μπορστ διετύπωσε σε άρθρο του στους «New York Times» την άποψη ότι αυτό ήταν το μυστικό της παντοδυναμίας των Σπαρτιατών στις πολεμικές αναμετρήσεις, καθ' όσον η χρήση ατσάλινων όπλων την εποχή εκείνη ισοδυναμούσε με κατοχή... ατομικής βόμβας.

Στα σίγουρα πάντως τα σπαθιά από ινδικό ατσάλι τα πρωτοσυναντούμε ιστορικά στα χρόνια του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Ο ίδιος ο Αριστοτέλης είχε εξυμνήσει τις αρετές των εγχειριδίων της Ανατολής και μας είναι γνωστό ότι ο Αλέξανδρος θεωρούσε το ατσάλι πολύτιμο μέταλλο. Είχε μάλιστα δώσει εντολή να κατάσχεται κάθε μεταλλείο και μεταλλουργείο που βρισκόταν στα εδάφη που κατακτούσε. Στην ιστορία καταγράφεται ότι, όταν ο ινδός βασιλιάς Πώρος συνθηκολόγησε μαζί του, του χάρισε 30 λίβρες από το καλύτερο ινδικό ατσάλι και (ίσως) ένα σπαθί.

H απορία είναι γιατί οι Μακεδόνες - και οι Ρωμαίοι που τους διαδέχθηκαν - δεν επωφελήθηκαν από την τεχνογνωσία σφυρηλάτησης ομοιογενούς ατσαλιού των χωρών που γνώρισαν. H απάντηση των επιστημόνων μεταλλουργών ήταν ότι τα χυτήρια των Ευρωπαίων από την αρχαιότητα ως και τον Μεσαίωνα έφθαναν ως τους 1.200 βαθμούς Κελσίου και όχι στους 1.500 που χρειαζόταν αυτή η κατεργασία. Ηταν άγνωστο πώς οι ινδοί μεταλλουργοί το κατάφερναν και... σίγουρα κράτησαν καλά το μυστικό τους.

H αρχαιολογική ανακάλυψη

Το 1999 μια νέα αρχαιολογική ανακάλυψη έριξε φως στο μυστήριο αφήνοντας περιθώριο για νέες εικασίες ως προς τον ρου της ιστορίας: στα ερείπια της πόλης Γκιαούρ Καλά του Τουρκμενιστάν βρέθηκαν τρία καμίνια του 1000 μ.X. με πήλινο φούρνο - τροφοδοτούμενο με αέρα από κάτω - που όντως μπορούσε να φθάσει τους 1.500 βαθμούς. Ο υπεύθυνος των ανασκαφών δρ Ντάφιντ Γκρίφιθς του Πανεπιστημιακού Κολεγίου του Λονδίνου δήλωσε ότι πρόκειται για την πιο εξεζητημένη μεταλλουργική τεχνολογία που έχει ανασκαφεί ποτέ. Ποια είναι όμως η Γκιαούρ Καλά και γιατί βρέθηκε εκεί αυτή η τεχνογνωσία; Οπως υποψιάζεται κανείς από το όνομα, πρόκειται για ελληνική πόλη, την πρωτεύουσα της Βακτριανής και Σογδιανής!

H Μαργιανή - όπως ήταν το πρώτο όνομα αυτής της αρχαίας πρωτεύουσας των Μασσαγετών - υπήρξε πατρίδα του Ζωροάστρη (492 π.X.) και της θρησκείας του. Ηταν επίσης, κατά την ινδική και αραβική μυθολογία, ο τόπος του χαμένου επίγειου παραδείσου. Οταν ο Αλέξανδρος κυνήγησε τον αντάρτη βακτριανό ηγεμόνα Σπιταμένη στον Βορρά (328 π.X.), έστειλε τον στρατηγό Κρατερό στη Μαργιανή για να την οχυρώσει και την... αναβάπτισε σε Αλεξάνδρεια Μαργιανή. Χρόνια αργότερα ο επίγονος Αντίοχος I´ ο Σωτήρ (280-261 π.X.) επεξέτεινε τα τείχη της σε πάνω από 250 χιλιόμετρα(!) και τη μετονόμασε Σελεύκεια, εις μνήμην του πατρός του. H πόλη έγινε πραγματικό εμπορικό και πνευματικό κέντρο της Κεντρικής Ασίας, σε μια περιοχή ιδιαίτερα εύφορη (πατρίδα του πεπονιού) αλλά και πλούσια σε σιδηρομετάλλευμα, χρυσό και πολύτιμους λίθους. H στρατηγική σημασία της περιοχής φάνηκε και τους επόμενους αιώνες από το ποιοι την κατέστησαν έδρα τους: οι Ούνοι (το 100 μ.X.), οι Τάταροι (500-700 μ.X.) και οι Τούρκοι.

Το αν όλοι αυτοί οι κατακτητές λαών υπήρξαν κοινωνοί του μυστικού του ατσαλιού δεν μας είναι ιστορικά γνωστό. Γνωρίζουμε από τον Γίββωνα («H άνοδος και η πτώση της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας») ότι οι Τούρκοι θεωρούνταν από τους Τατάρους υποδεέστερη φυλή, είλωτες που δούλευαν στα μεταλλεία και στα σιδηρουργεία. Κάποια όμως στιγμή ένας ηγέτης τους έπεισε τους σκλάβους να πάρουν τα όπλα που έφτιαχναν για τους Τατάρους και να γίνουν αφέντες. Το κατόρθωσαν και ως την πρόσφατη ιστορική εποχή η εθνική ημέρα των Τούρκων περιελάμβανε το άναμμα ενός καμινιού, εις μνήμην της πηγής της δύναμής τους. Το 626 μ.X. κατηφόρισαν προς τα εδάφη των Αράβων, πολέμησαν άγρια μαζί τους για 90 χρόνια και έπειτα προσχώρησαν στη μουσουλμανική κυριαρχία του χαλιφάτου της Δαμασκού. Σύντομα βρέθηκαν να κυριαρχούν στον στρατό του χαλίφη και γύρω στο 1000 μ.X. καταλαμβάνουν επ' ονόματί του το Ινδουστάν. Επειτα από μόλις λίγα χρόνια λεηλάτησης του πλούτου αυτής της χώρας είναι έτοιμοι να ξεκινήσουν τη δική τους αυτοκρατορία, από τη Σογδιανή ως... όπου σήμερα γνωρίζουμε.

Ο «σιδεράς γύφτος»

Στα χρόνια της τουρκικής κυριαρχίας της Ινδίας σημειώνεται και η πρώτη ερήμωση των μεταλλείων ατσαλιού. Οι εργάτες που δούλευαν εκεί υποχρεώθηκαν να ακολουθήσουν τον τουρκικό στρατό. Εχει αυτό σχέση με το χτίσιμο των καμινιών που βρέθηκαν στην Γκιαούρ Καλά; Δεν υπάρχουν αποδείξεις. Γνωρίζουμε πάντως ότι η φυλή-παρίας των ινδών μεταλλωρύχων της Χαϊντεραμπάντ, των Agaria (Αγκαρία, Αγαρηνοί; - γλωσσολόγοι, βοήθεια) απογυμνώθηκε από όσους γνώριζαν το μυστικό του ούκου και σήμερα τα απομεινάρια της είναι νομάδες. Να έχει αυτό άμεση σχέση με την παλιά μας αντίληψη για τον «σιδερά γύφτο» που ακολουθούσε τα οθωμανικά ασκέρια στα Βαλκάνια; Ποιος ξέρει... 

Από τη σκόνη του μετεωρίτη στη νανοτεχνολογία

Το αίνιγμα του δαμασκηνού σπαθιού παραμένει λοιπόν μισολυμένο. Γνωρίζουμε τη σύσταση του υλικού του αλλά δεν γνωρίζουμε τον ακριβή τρόπο κατεργασίας του. Ο θαυμασμός για τις ιδιότητές του αλλά και για τη μαστοριά των τεχνητών σε εποχές με ελλιπείς επιστημονικές γνώσεις συνεχίζει να θέλγει και σήμερα οπλουργούς και ερευνητές. Αρκετοί είναι οι κατασκευαστές σπαθιών και εγχειριδίων που έχουν παρουσιάσει εξαιρετικές μιμήσεις του δαμασκηνού σπαθιού, χρησιμοποιώντας ακόμη και αυθεντικό Ουκούς. Ενας μάλιστα από αυτούς είναι ο ελληνοαμερικανός δρ Μεταλλογραφίας Jim Hrisoulas (www.atar.com).

Κάποιοι άλλοι προσπαθούν ακόμη να ξεπεράσουν τον «πήχη» που έθεσαν οι μεταλλοτεχνίτες της Δαμασκού. Ο καθηγητής Μεταλλουργίας του αμερικανικού Πανεπιστημίου Παρντιού Χάρβεϊ Αμπράμοβιτς ξεκίνησε αυτή την άνοιξη την κατασκευή του «καλύτερου σπαθιού όλων των εποχών» ονόματι Δρακοφονιάς (Dragonslayer). H ιδέα του βασίζεται στην επίσης αρχαία τεχνική των ιθαγενών της Ιάβας να ενσωματώνουν στο κράμα του ατσαλιού σκόνη μετεωρίτη αλλά και στον θρύλο του Εξκάλιμπερ, του σπαθιού του βασιλιά Αρθούρου, που ήταν φτιαγμένο από «μέταλλο του ουρανού». Ο καθηγητής πιστεύει ότι, αν εξαγάγει σίδηρο από ένα κομμάτι μετεωρίτη 390 γραμμαρίων που έπεσε στην Κίνα τον 15ο αιώνα, θα μπορέσει να φτιάξει ένα κράμα υπέρτερο απ' ό,τι έχει γνωρίσει ο κόσμος μας ως σήμερα.

Στο εγχείρημα του Αμπράμοβιτς συμβάλλει ο καθηγητής Ολσον του Πανεπιστημίου Νορθγουέστερν και οι φοιτητές του. Ο Ολσον δεν είναι τυχαίος στον χώρο. Είναι επικεφαλής της νεόδμητης εταιρείας νανοτεχνολογίας QuesTek. H ιδιαιτερότητα αυτής της εταιρείας είναι ότι δεν κατασκευάζει ατσάλι από πρωτογενή υλικά αλλά «το γεννάει» σχεδιάζοντας εξ ολοκλήρου σε υπολογιστές τα νέα κράματα. Παρεμβαίνοντας στη μικροκρυσταλλική δομή των μετάλλων η εταιρεία κατόρθωσε να παράξει ένα υπερ-ατσάλι, το Ferrium C69.

H συμμετοχή της QuesTek στην κατασκευή του Δρακοφονιά έχει να κάνει με τη μετατροπή του μετεωρίτη σε ατσάλι αλλά και με την αυτοματοποιημένη (μη σφυρήλατη πλέον) διαμόρφωση της κόψης του σπαθιού. Αρχικώς ο Αμπράμοβιτς θα διαλύσει τον μετεωρίτη σε ηλεκτρολυτικό διάλυμα. Ο καθαρός σίδηρος θα συσσωρευθεί σε ένα ηλεκτρόδιο αφήνοντας στο διάλυμα τις πρότερες προσμείξεις του. Στον σίδηρο θα διοχετευθεί σκόνη γραφίτη με τη μέθοδο της QuesTek ώστε να μετατραπεί σε Ferrium C69. Πέντε λίβρες από αυτό το «κυβερνοατσάλι» θα μεταπλαστούν στον Δρακοφονιά, που αναμένεται να εκτεθεί σε δημοπρασία του Internet αυτό το καλοκαίρι.

πηγή

Δειτε τα υπόλοιπα 9 άλυτα μυστήρια

Δώστε την υποστήριξη σας στην έρευνα κάνοντας LIKE.

Read More

Aπό την Ατλαντίδα στο Σήμερα: Ατομικές Βόμβες στην Αρχαιότητα

Ατομικές Βόμβες στην Αρχαιότητα

Συνταρακτικά ευρήματα σε διάφορες περιοχές της Γης
αποδεικνύουν πως στην αρχαιότητα υπήρξε ένας πολιτισμός που είχε στη διάθεσή του πυρηνικά όπλα. Αυτά έγιναν η αιτία της καταστροφής του.

Της Ιουλίας Πιτσούλη

Η άποψη ότι η ανθρωπότητα δεν φθάνει για πρώτη φορά στα παρόντα τεχνολογικά και επιστημονικά επίπεδα είναι πολύ διαδεδομένη σε ορισμένους κύκλους .Ακόμα και ο ίδιος ο Αϊνστάϊν είχε πει κάποτε πως «τα αρχαία πειράματα έγιναν για άλλη μια φορά, οι παλιές γνώσεις ανακαλύφθηκαν εκ νέου». Σύμφωνα με τις σχετικές θεωρίες ο άνθρωπος έχει φθάσει πολλές φορές στο απόγειο της πολιτισμικής και τεχνολογικής του εξέλιξης αλλά εξ αιτίας κάποιας καταστροφής έχει οπισθοδρομήσει και έχει αρχίσει πάλι από την αρχή. Αυτό αναφέρεται και από τον Πλάτωνα στο έργο του «Τίμαιος» όπου διηγούμενος την επίσκεψη του Σόλωνα στην Αίγυπτο περιγράφει τη συνομιλία που είχε με τον Αιγύπτιο αρχιερέα που του είπε τη χαρακτηριστική φράση «εσείς οι Έλληνες είστε αιωνίως παιδιά. Είστε όλοι νέοι στην ψυχή γιατί δεν θυμάστε τις αρχαίες σας παραδόσεις. Θυμάστε μόνο έναν κατακλυσμό ενώ έχουν γίνει προηγουμένως πολλοί.» Από την αρχαιότητα , λοιπόν, είναι γνωστό ότι έχουν γίνει πολλές καταστροφές στο διάβα της ανθρώπινης ιστορίας κι ότι πολλές φορές ο πολιτισμός οπισθοδρόμησε για να ξαναπάρει αργότερα το ανηφορικό μονοπάτι. Σε ποιο επίπεδο ,όμως, είχαν φτάσει οι προηγούμενοι πολιτισμοί; Πολλοί μελετητές υποστηρίζουν πως στο παρελθόν ο άνθρωπος είχε καταφέρει επιτεύγματα αντίστοιχα ή και ανώτερα κι από τα σημερινά. Ανάμεσα σ’ αυτά ήταν η χρήση της ατομικής ενέργειας. Τα βιβλικά Σόδομα και Γόμορα λέγεται ότι καταστράφηκαν από αυτή την αιτία. Κάτι αντίστοιχο συνέβη και σε άλλα μέρη της γης. Σε νησιά του Ειρηνικού ανακαλύφθηκαν μέσα στη ζούγκλα πανάρχαια τείχη και ερείπια πόλεων που καταστράφηκαν με τέτοιο τρόπο που μόνο μια ατομική βόμβα θα μπορούσε να δικαιολογήσει. Αντίστοιχα ευρήματα υπάρχουν και σε άλλες περιοχές της Γης. Η πιο πρόσφατη από αυτές τις ανακαλύψεις αφορά μια πόλη στην αρχαία Ινδία η κατάληξη της οποίας ήταν τραγική .

Η Ραδιενεργός Πόλη

Σε μια περιοχή του Ρατζαστάν της Ινδίας όπου γίνονταν έργα για την ανέγερση ενός μεγάλου συγκροτήματος κατοικιών ανιχνεύτηκαν υψηλές εκπομπές ραδιενέργειας. Στην ίδια περιοχή είχε παρατηρηθεί στα προηγούμενα χρόνια μεγάλη συχνότητα εμφάνισης καρκίνου και μεγάλος αριθμός γεννήσεως νεογνών με σοβαρές γενετικές αλλοιώσεις. Τι είχε συμβεί εκεί; Γιατί αυτή η περιοχή είχε το προνόμιο της ραδιενεργούς εκπομπής; Οι επιστημονικές έρευνες και η αρχαιολογική σκαπάνη έδωσαν τελικά την απάντηση ανασκάπτοντας μια αρχαία πόλη στην οποία είναι εμφανή τα σημάδια μιας ατομικής καταστροφής που έγινε εκεί πριν από 8000 έως 12000 χρόνια καταστρέφοντας τα περισσότερα κτίρια και σκοτώνοντας περίπου μισό εκατομμύριο ανθρώπους. Ένας ερευνητής ,μάλιστα , υπολογίζει πως η ατομική βόμβα που κατέστρεψε την αρχαία αυτή πόλη ήταν παρόμοιου μεγέθους με εκείνες που έπληξαν το Ναγκασάκι και τη Χιροσίμα το 1945.


Στη Μαχαμπαράτα , το Ινδικό έπος, πολλοί ερευνητές ανακαλύπτουν περιγραφές που θυμίζουν σύγχρονα πολεμικά μέσα , άρματα μάχης, πυραύλους και ατομικές βόμβες. Ανάμεσα στα άλλα αναφέρεται πολύ ξεκάθαρα και μια μεγάλης έκτασης καταστροφή που η περιγραφή της παραπέμπει σε ατομική έκρηξη. «Η καταστροφή ήρθε από μια λάμψη που έμοιαζε να έχει όλη τη δύναμη του σύμπαντος κι ύστερα υψώθηκε σε μια στήλη καπνού και φωτιάς τόσο μεγάλη που έλαμπε σαν 10000 ήλιοι μαζί. Ήταν ένα γιγαντιαίος άγγελος θανάτου που μετέτρεψε σε μια στιγμή σε στάχτες μια ολόκληρη φυλή. Τα κορμιά κάηκαν σε βαθμό που έγιναν αγνώριστα. Τα μαλλιά και τα νύχια έπεσαν, τα κεραμικά έσπασαν και τα πουλιά έγιναν άσπρα» . Αυτό θα μπορούσε να είναι μια περιγραφή από τις τραγικές στιγμές που έζησαν οι κάτοικοι στο Ναγκασάκι και τη Χιροσίμα. Όμως πρόκειται για μια περιγραφή που βρίσκεται μέσα στο αρχαίο κείμενο της Μαχαμπαράτα. Κάποτε θεωρείτο αλληγορική και μυθική αυτή η περιγραφή σήμερα όμως όλο και περισσότεροι επιστήμονες πιστεύουν πως πρόκειται για αυθεντικό ιστορικό γεγονός.

Ένας Πόλεμος που Μαίνεται Ακόμα

Ο Ινδός ιστορικός Κισάρι Μόχαν Γκάνγκουλι λέει ότι οι ινδικές ιερές γραφές βρίθουν από παρόμοιες περιγραφές που παραπέμπουν σε πυρηνικές καταστροφές. Υπάρχουν επίσης αναφορές για ιπτάμενα πολεμικά άρματα και όπλα ολέθρου τα οποία μπορούσαν να εξολοθρεύσουν ολόκληρους στρατούς εκσφενδονίζοντας τους στρατιώτες μαζί με τους ελέφαντές τους σαν να ήταν φύλλα δέντρων. Αυτό δε που σήμερα εμείς περιγράφουμε σαν το «πυρηνικό μανιτάρι» που ξεπετάγεται στο σημείο όπου πέφτει μια ατομική βόμβα στα αρχαία ινδικά κείμενα περιγράφεται σαν «γιγάντια ομπρέλα» από καπνό και φωτιά.Μολονότι η επίσημη άποψη της ιστορίας δυσκολεύεται να δεχθεί την ύπαρξη προγενέστερων πολιτισμών που είχαν φτάσει στο επίπεδο να δαμάσουν την ατομική ενέργεια, πολλά αρχαία κείμενα και κυρίως πολλά ευρήματα αποδεικνύουν πως η ιστορία είναι διαφορετική από αυτή που πιστεύουν οι περισσότεροι.Ο αρχαιολόγος Φράνσις Τέηλορ ,ειδικευμένος στις ιερές επιγραφές, ανακάλυψε κοντά στην αρχαία ραδιενεργό πόλη της Ινδίας κείμενα σε ναούς που απευθύνουν έκκληση στους θεούς για να σωθούν οι πιστοί από τη «μεγάλη λάμψη» που καταστρέφει τα πάντα.

« Είναι να σταστίζει κανείς αν δεχθεί το ενδεχόμενο κάποιος πολιτισμός να είχε αναπτύξει πυρηνική τεχνολογία πριν από τη δική μας εποχή» λέει ο Βρετανός αρχαιολόγος και συμπληρώνει « ωστόσο οι ραδιενεργές στάχτες που βρίσκουμε σήμερα φαίνεται να επιβεβαιώνουν τις αρχαίες ινδικές γραφές που περιγράφουν έναν ατομικό πόλεμο».

Ό,τι κι αν κατέστρεψε , πάντως, την αρχαία πόλη στην Ινδία έχει επίδραση ως τις μέρες μας, όπως αποδεικνύουν οι υψηλές συγκεντρώσεις ραδιενέργειας. Γι αυτό και η Ινδική κυβέρνηση απέκλεισε τη μολυσμένη περιοχή και ματαίωσε την ανέγερση των κτιρίων. Η άυξηση των καρκίνων και των τερατογενέσεων αποδεικνύουν πως ακόμα και χιλιάδες χρόνια μετά ένας πυρηνικός πόλεμος μπορεί να εξακολουθεί να μαίνεται και να δημιουργεί νέα θύματα.

Από την Ατλαντίδα στο Σήμερα

Πολλοί μάλιστα είναι πεποισμένοι πως αυτή η τεχνολογία υπήρχε και στην αρχαία Ατλαντίδα και πως στην παρούσα εποχή ενσαρκώνονται πολλοί άνθρωποι που ζούσαν σε προηγούμενη ζωή στη βυθισμένη ήπειρο η οποία καταστράφηκε –σύμφωνα με μια άποψη- από τη λανθασμένη χρήση της γνώσης και της τεχνολογίας. Όπως η ατομική ενέργεια. Οι μαζικές ενσαρκώσεις είναι επειδή έχουν δημιουργηθεί και πάλι οι αντίστοιχες συνθήκες και εκείνοι που τότε διάλεξαν λάθος, και έκαναν επιλογή καταστροφής, να έχουν τώρα την ευκαιρία να διαλέξουν και πάλι, αυτή τη φορά πιο σοφά.

ΠΗΓΗ

Δώστε την υποστήριξη σας στην έρευνα κάνοντας LIKE.

Read More

Μυστηριώδεις δέσμες ενέργειας πάνω από τη Βοσνιακή Πυραμίδα του Ήλιου (VIDEO)

Ενέργεια δέσμης που προέρχεται από την Πυραμίδα της Βοσνίας του Ήλιου

 Μια ομάδα φυσικών εντόπισε μια δέσμη ενέργειας που προέρχεται μέσα από την κορυφή της Βοσνιακής Πυραμίδας του Ήλιου. Η ακτίνα της δέσμης είναι 4,5 μέτρα, με συχνότητα από 28 kHz. Η ακτίνα της είναι συνεχής και η δύναμή της μεγαλώνει καθώς κινείται πάνω και μακριά από την πυραμίδα. Το φαινόμενο αυτό έρχεται σε αντίθεση με τους γνωστούς νόμους της Φυσικής και της τεχνολογίας. Αυτή είναι η πρώτη απόδειξη της μη γνωστής τεχνολογίας στον πλανήτη. Φαίνεται ότι στη πυραμίδα οι κατασκευαστές της δημιούργησαν μια αέναη κίνηση σε εσωτερική μηχανή πριν από πολύ καιρό και αυτή η «μηχανή ενέργεια» εξακολουθεί να εργάζεται.

Στον υπόγειο λαβύρινθο, το 2010, ανακαλύψαμε τρεις αίθουσες και μία μικρή μπλέ λίμνη. Η διαλογή Ενέργειας δείχνει ότι το επίπεδο ιονισμού είναι 43 φορές υψηλότερο από το μέσο όρο από την έξω συγκέντρωση, που κάνει τους υπόγειους θαλάμους σαν "δωμάτια θεραπείας».

Η περαιτέρω ηλεκτρομαγνητική ανίχνευση του 2011 επιβεβαίωσε ότι τα επίπεδα των αρνητικών της ακτινοβολίας μέσω του Hartman, Curry και της Schneider, είναι ότι τα πλέγματα είναι ίσα με το μηδέν στις σήραγγες. Δεν υπήρξε καμία τεχνική ακτινοβολία (από γραμμές μεταφοράς ενέργειας ή άλλη τεχνολογία) που βρίσκονται μέσα στις σήραγγες και όχι κοσμική ραδιενέργεια. Τα κεραμικά γλυπτά όταν τοποθετούνται πάνω από την υπόγεια ροή των υδάτων η αρνητική ενέργεια τους μετατρέπεται σε θετική.

Ο κατάλογος από τα θαύματα στην αρχαιολογία της Βοσνίας δεν τελειώνει εδώ ..
Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο εδώ
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Ένα παρόμοιο γεγονός συνέβη το 2009.

Στις 24 Ιουνίου 2009, μια δέσμη φωτός συνελήφθη στη φωτογραφία πάνω από το Chichen Itza Πυραμίδα (στη χερσόνησο Γιουκατάν στο Μεξικό).

Οι μάρτυρες που συνέλαβαν αυτή την φωτογραφία, δεν είδαν τίποτα εκεί μέχρι να δουν τις φωτογραφίες τους μετά.

Και αυτή η φωτογραφία τραβήχτηκε το 2000 και δείχνει την Πυραμίδα της Σελήνης στη Teotihuacan στο Μεξικό.

Read More

ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΤΑ ΕΠΙΣΗΜΑ ΑΡΧΕΙΑ ΤΟΥ F.B.I.: Επιβεβαιώνει την ύπαρξη παράλληλου κόσμου

Τον Απρίλιο του 2011 είχαμε γράψει (πρώτοι) για την δυνατότητα εύρεσης πληροφοριών στην επίσημη ιστοσελίδα του F.B.I. "The Vault" . Οι πληροφορίες αφορούσαν αναφορές που δεν είχαν δει το φως της δημοσιότητας 60 χρόνια τώρα..

Μεταξύ εκατομμυρίων αναφορών, διαφόρων κατηγοριών όπως το οργανωμένο έγκλημα, τις εξτρεμιστικές ομάδες, των τρομοκρατικών οργανώσεων, των φακέλων που αφορούσαν το 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο, υπάρχει και η ενότητα των U.F.O.

Με αυτό τον τρόπο δόθηκε ένα τέλος σχετικά με το αν ήταν αληθινό ή ψεύτικο το περιστατικό του Ροσγουελ το 1947 στο Νέο Μεξικό. Φυσικά επιβεβαιώθηκαν όλοι οι υποστηρικτές των U.F.O μέσα από τις αναφορές πολλών κατοίκων καθώς και την επίσημη αναφορά του μυστικού πράκτορα Guy Hottel, που επισήμαινε όχι μόνο την ύπαρξη ιπτάμενων δίσκων αλλά και ανθρωποειδών!

Σήμερα στην ίδια κατηγορία "F.B.I: The Vault: U.F.O" βλέπουμε μια αναφορά με ημερομηνία 8 Ιουλίου 1947 στο San Diego.

Ο Συντάκτης αυτής της αναφοράς γράφει για πράγματα που ακόμα και στις μέρες μας είναι δύσκολο να γίνουν αποδεκτά από το ευρύ κοινωνικό σύνολο. Ωστόσο όπως θα διαβάσετε παρακάτω, είναι βέβαιο ότι οι Αμερικάνοι παραδειγματίστηκαν από την εξωγήινη τεχνολογία που βρισκόταν πλέον στα χέρια τους και την εφάρμοσαν αντίστοιχα σε πολεμικά όπλα, δορυφόρους, διαστημόπλοια και την δημιουργία των μη επανδρωμένων αεροσκαφών.

"Το πλήρωμα των δίσκων είναι φιλικό προς τους ανθρώπους, ωστόσο σε μια αντιπαράθεση ήταν σίγουρο ότι το επιτιθέμενο ανθρώπινο αεροσκάφος θα διαλυόταν.

Αν και μοιάζουν σαν τους ανθρώπους έχουν μεγαλύτερες διαστάσεις και προέρχονται από δικό τους κόσμο. Ο κόσμος τους είναι αιθερικός και παράλληλος με τον δικό μας πλανήτη και η μετάβαση γίνεται μόνο όταν αποκτούν υλική υπόσταση".

Είναι μόνο μερικές από τις πληροφορίες που αναφέρονται στην έκθεση. Περισσότερα θα δείτε και μόνοι σας παρακάτω στην εικόνα.

Για τους δύσπιστους: Aκολουθείστε τον παρακάτω σύνδεσμο, για να σας οδηγήσει στην επίσημη ιστοσελίδα του F.B.I.

Πολλές απαντήσεις ίσως βρίσκουν τον δρόμο τους αναλύοντας σε μεγάλο βάθος τις αναφορές των UFO και τωνανθρωποειδών εκατομμύρια χρόνια τώρα που αποτυπώνονται σε βραχογραφίες και αγγεία, σε λαϊκές δοξασίες μύθους και θρησκείες..

Ο συντάκτης της αναφοράς κατηγοριοποιεί μάλιστα και τα είδη που επισκέπτονται τον πλανήτη "μας". Ενώ δεν διστάζει να αναφέρει μέχρι και την αστρική προβολή.

Είναι δυνατόν να βρισκόμαστε άραγε στην κατώτερη διάσταση;

Η ψυχή δεν πεθαίνει απλά περνάει σε άλλον "χώρο", σε άλλο επίπεδο.

Ίσως την απάντηση να την έχουν δώσει οι άνθρωποι του πνεύματος εδώ και χιλιάδες χρόνια.


worldjudge2012

Read More

Stargate και Κόλπος του Άντεν: Μια περίεργη υπόθεση ή ένα ακόμη κόλπο;

Η παραφιλολογία που έχει δημιουργηθεί τον τελευταίο καιρό στο διαδίκτυο, αναφορικά με το τι πραγματικά συμβαίνει στον Κόλπο του Άντεν, εκτός από τους σχετικούς ιστότοπους που ασχολούνται με παρόμοια θέματα, έχει δει το φως της δημοσιότητας και σε μεγάλα ειδησιογραφικά site, όπως αυτό της αγγλόφωνης έκδοσης της Pravda. Το ότι βέβαια παρόμοιες δημοσιεύσεις συναντώνται όλο και πιο συχνά, δε σημαίνει πως το αντικείμενο του θέματος αποκτά περισσότερη συνάφεια με την αλήθεια, περισσότερη από ότι ίσως έχει.

Τι λένε πάντως οι υποστηρικτές της θεωρίας του Κόλπου του Άντεν;
Σύμφωνα με ένα υποτιθέμενο έγγραφο του WikiLeak που έχει διαρρεύσει, αλλά που δεν έχει κανείς ακόμη, το 2000 ο ναύαρχος Maksimov διοικητής του ρωσικού Στόλου της Βόρειας θάλασσας, έστειλε μια απόρρητη αναφορά στον τότε πρόεδρο της Ρωσίας Vladimir Putin, ότι μια μαγνητική δίνη είχε δημιουργηθεί (Νοέμβριος 2000) ή ανακαλυφθεί στον Κόλπο του Άντεν, έξω από τις ακτές της Σομαλίας και πως παρά τις συνδυασμένες προσπάθειες της Ρωσίας, των ΗΠΑ και της Κίνας να την περιορίσουν(;) ή να μελετήσουν τη φύση της –η οποία δείχνει να «αψηφά» όλους τους νόμους της φυσικής- απέτυχαν.
Στα τέλη του 2008 διαπιστώνεται πως η δίνη αυτή σταδιακά μεγαλώνει και από εκεί και πέρα και σύμφωνα πάντα με τους υποστηρικτές της θεωρίας αυτής, ξεκινά μια «παγκόσμια» εμπλοκή ναυτικών δυνάμεων στην περιοχή, με πρόσχημα την καταπολέμηση της πειρατείας από Σομαλούς ενόπλους. Οι επιχειρήσεις αυτές Ocean Shield (ΝΑΤΟ), Atalanta (EE), Combined Task Force 151 (ΗΠΑ) αλλά και μεμονωμένες αποστολές πολεμικών σκαφών από Ινδία, Ρωσία, Κίνα, Ιράν και Μαλαισία, υποτίθεται πως δεν έχουν ως στόχο τους Σομαλούς πειρατές, αλλά την στρατιωτική παρουσία έναντι «οποιασδήποτε απειλής».
Το επιχείρημα αυτών που υποστηρίζουν τη θεωρεία της «μαγνητικής δίνης» είναι, πως δεν δικαιολογείται μια τέτοιου εύρους και ισχύος δύναμη (συνολικά 27 χώρες έχουν σκάφη στην περιοχή) για την αντιμετώπιση μερικών Σομαλών πειρατών που επιβαίνουν σε τίποτα καλύτερο από μερικές φουσκωτές βάρκες με εξωλέμβια μηχανή ή σε κάποια καίκια. Θεωρούν, πως είναι ασύμμετρα μεγάλη για το μέγεθος της απειλής, για την οποία επίσημα βρίσκονται εκεί.
«Είναι η μεγαλύτερη ναυτική δύναμη που έχει συγκεντρωθεί στην ιστορία. Και έχει συγκεντρωθεί γιατί; Για να κυνηγήσει μερικούς νεαρούς Σομαλούς που επιβαίνουν σε μερικά παλιά ταχύπλοα;» αναρωτείται ο συντάκτης της Pravda.

Ναυτικές δυνάμεις από 27 χώρες έχοντας συγκεντρώσει μια τρομακτική ισχύ πυρός για το κυνήγι μερικών πεινασμένων Σομαλών πειρατών, είναι ασύμμετρα αδικαιολόγητη, υποστηρίζουν οι υποστηρικτές της θεωρίας της Δίνης του Κόλπου του Άντεν.
Προχωρώντας ακόμη περισσότερο, κάποιοι υποστηρίζουν πως στις 5 Ιανουαρίου του 2010 η «μαγνητική δίνη» που δεν πρόκειται τελικά για δίνη, αλλά για μία πύλη, μια αστρική πύλη, άνοιξε προκαλώντας σειρά σεισμικών δονήσεων στον Κόλπο του Άντεν αλλά και πρωτοφανή αστάθεια στα μετεωρολογικά φαινόμενα. Το κύμα ψύχους στην Ευρώπη, -σε Βρετανία, Σουηδία, Νορβηγία - έχουν καταγραφεί οι χαμηλότερες θερμοκρασίες των τελευταίων 100 ετών- στις ΗΠΑ, στην Κίνα, όπως και οι πλημμύρες είναι αποτελέσματα της «αστρικής» αυτής πύλης.

Η υπόθεση έχει όμως και συνέχεια. 

Το περίφημο σπειροειδές φαινόμενο της Νορβηγίας, ένα χρόνο σχεδόν πριν, στις 9 Δεκεμβρίου του 2009, αποδίδεται ως ένα «πρόδρομο» φαινόμενο της δίνης του Άντεν, αν και η επίσημη εξήγηση είναι πως οφείλεται στην αντανάκλαση του ήλιου επάνω στο αέρια καύσης της αποτυχημένης ρωσικής δοκιμής ενός νέου ρωσικού διηπειρωτικού βλήματος του Bulava. Και πάλι όμως με έγγραφο που κάποιοι επικαλούνται πως η ύπαρξή του έγινε γνωστή από το WikiLeaks παρουσιάστηκε στον πρωθυπουργό Putin από τη ρωσική υπηρεσία αντικατασκοπίας GRU αναφορά πως ο πρόεδρος των ΗΠΑ και ο υπουργός άμυνας είχαν καταφύγει σε μυστική τοποθεσία την ημέρα εμφάνισης του φαινομένου αυτού.

Το περίφημο σπειροειδές φαινόμενο στη Νορβηγία το Δεκέμβριο του 2009 δημιούργησε αρκετές εικασίες για την προέλευσή του, αν και η «επίσημη» εξήγηση είναι, πως πρόκειται για την αποτυχημένη δοκιμή του ρωσικού πυραύλου Bulava
Μάλιστα ένα άλλο έγγραφο, το περιεχόμενο του οποίου δεν είναι απόλυτα κατανοητό, με ημερομηνία αποστολής 9 Δεκεμβρίου του 2009 – ημέρα εμφάνισης του σπειροειδούς φαινομένου- από την αμερικανική πρεσβεία στο Όσλο προς την διοίκηση αεράμυνας βόρειας Αμερικής, κάνει λόγο για ένα σχέδιο Project Alicem το οποίο συνδυάζεται με το 2012.

09OSLO337: NORWAY: CI/KR RESPONSE FOR USNORTHCOM
ID 09OSLO337
SUBJECT NORWAY: CI/KR RESPONSE FOR USNORTHCOM
DATE 2009-12-09 14:48:00
CLASSIFICATION TOP SECRET
ORIGIN Embassy Oslo
TEXT T O P S E C R E T OSLO 000337
NODIS USNORTHCOM Maj. Gen. Thompson
NSPD 51/HSPD-20: DECL: 03/20/2019 TAG EXDIS, ROGER, DOCKLAMP
SUBJECT: SWEDEN: CI/KR RESPONSE FOR USNORTHCOM
REF: USNORTHCOM 17835
Classified By: Lt. Col. McClary for reasons: (A), (Q), (Z), and (R)
¶1. (S) RNoAF response to HAARP/CERN spiral anomaly was limited to 175 km. with testing parameters met within 3degrees of arc access.
¶2. (S) Post recommends activation of 2012 Project ALICE Bunker for POTUS/SECDEF
MCCLARY
HEADER VZCZCXYZ0008
PP RUEHWEB/QR
DE RUEHSM #0194 0791327
ZNY SSSSS ZZH
P 201327Z DEC 09
FM AMEMBASSY OSLO
TO USNORTHCOM PRIORITY ALPHA-Q
XTAGS: NASA-437-99042YCQ
ДОБАВЛЕНО 2010-12-04 16:15:16
ПЕЧАТЬ 2010-12-04 20:36:41
ГОЛОСОВАНИЕ ПУНКТЫ 23
Подсчет голосов 14
Рейтинг Оцени 8539
ПРИОРИТЕТ QQRR


December 6, 2010

Τέλος, κάποιοι υποστηρίζουν πως ο ιδρυτής του WikiLeaks, Julian Assange, έχει στην κατοχή του το κρίσιμο έγγραφο «Gulf of Aden Vortex» χωρίς να το έχει δημοσιοποιήσει ακόμη, -δεν πρόκειται για την ρωσική αναφορά του Maksimov προς τον Putin αλλά για αντίστοιχη αμερικανική αναφορά - και αυτός ήταν πρακτικά ο λόγος για την δίωξή του και το κλείσιμο του σχετικού ιστότοπου θέλοντας να προλάβουν τη διαρροή του στο διαδίκτυο.
Όποια και αν είναι η πραγματικότητα πάντως, πρόκειται για μια περίεργη υπόθεση, μια υπόθεση που ξεφεύγει από το σχεδόν σύνηθες πια πλαίσιο των UFO, βάζοντας στην εξίσωση των επαφών με άλλους εξωγήινους πολιτισμούς, μια πύλη από την οποία κανείς δεν ξέρει για πιο λόγο έχει δημιουργηθεί και ποιοι μπορεί να είναι οι «επισκέπτες» που μπορεί να έρθουν από εκεί. Ταυτόχρονα όμως μπορεί να είναι ακόμη μια ευφάνταστη υπόθεση ενός «κύκλου» ανθρώπων, που ο στόχος δημιουργίας της είναι το ίδιο άγνωστος όσο και η «δίνη» η ίδια.

Read More