Η NASA σύντομα θα δώσει στον Άρη μια "μαγνητική ασπίδα" που θα επιτρέψει την αποικιοποίηση του ανθρώπου

Στο προσκήνιο της σύγχρονης εξερεύνησης του διαστήματος υπάρχει η δυνατότητα επανδρωμένων αποστολών στον Άρη. Από τα φιλόδοξα σχέδια του Elon Musk, στο σχέδιο ελπίδας της NASA, στη συνεργατική προσπάθεια της ESA και της Ρωσίας, φαίνεται ότι κάθε μεγάλη διαστημική υπηρεσία κάνει βήματα προς την κατεύθυνση της θέσης ανθρώπων στον Άρη.

Αλλά, σε έναν ψυχρό και έρημο πλανήτη, του οποίου η μικροσκοπική ατμόσφαιρα στερείται σοβαρά, πώς στηρίζετε την ανθρώπινη ζωή για μεγάλες χρονικές περιόδους;

Πολλοί επιστήμονες και λάτρεις της επιστημονικής φαντασίας έχουν, με την πάροδο των χρόνων, εικάζουν ότι υπάρχει πιθανότητα να τερματίσουν τον Άρη. Η εύρεση καινοτόμων τρόπων για να γίνει η επιφάνεια του κόκκινου πλανήτη σταδιακή περισσότερο ευνοϊκή για την ανθρώπινη ζωή. Υπήρξαν πολλές ιδέες και μοντέλα που δημιουργήθηκαν με την ελπίδα για επιτυχή terraforming.


Οι μηχανικοί σχεδίασαν ένα κέλυφος που θα μπορούσε να τοποθετηθεί γύρω από ένα μικρό πλανήτη που θα μπορούσε να προστατεύσει τον πλανήτη από την ακτινοβολία και να βοηθήσει στη διευκόλυνση μιας ατμόσφαιρας με το χρόνο. Άλλοι σκέφτηκαν ότι με τη διάσπαση του αρειανού φλοιού μπορούσαν να απελευθερώσουν αρκετό CO2 για να δημιουργήσουν μια ατμόσφαιρα. Έχουν γίνει πολλές προσπάθειες, αλλά τα ζητήματα της κοσμικής και ηλιακής ακτινοβολίας που συνδυάζονται με την αβίαστη ατμόσφαιρα και το ξηρό έδαφος είναι πάντα πάρα πολλά.


Και ενώ η έννοια της terraforming του Άρη δεν είναι τελείως αδύνατη, θα πρέπει να προστατεύσετε από την κοσμική ακτινοβολία, την ηλιακή ακτινοβολία και τους ηλιακούς ανέμους, να αυξήσετε τη θερμοκρασία του πλανήτη, να προσθέσετε οξυγόνο και άζωτο στην ατμόσφαιρα και να κάνετε όλα αυτά με τρόπο που θα μπορούσε να είναι αυτοσυντηρούμενος. Δεν είναι αδύνατο, αλλά αυτή τη στιγμή δημιουργεί σοβαρά εμπόδια.




Παρά τα εμπόδια αυτά, οι επιστήμονες δεν έχουν σταματήσει να προσπαθούν να βρουν εφευρετικούς τρόπους για να τερματίσουν τον Άρη. Η NASA πρότεινε πρόσφατα μια μοναδική στρατηγική που δείχνει μια πολλά υποσχόμενη λύση που θα μπορούσε να αντιμετωπίσει μερικά από αυτά τα θέματα: μια μαγνητική ασπίδα.

Δεδομένου ότι η σημερινή επιστημονική συναίνεση είναι ότι η ατμόσφαιρα του Άρη χάθηκε λόγω των ηλιακών ανέμων και της εξαφάνισης του μαγνητικού πεδίου του πλανήτη, αυτή η λύση δείχνει υπόσχεση. Το μαγνητικό πεδίο του Άρη παρείχε μία φορά προστασία στον κόκκινο πλανήτη ενώ υποστήριζε μια ατμόσφαιρα (και την υγρασία), και οι επιστήμονες της NASA πιστεύουν ότι μπορεί να αποκατασταθεί τεχνητά.

Σύμφωνα με τον Dr. Jim Green, Διευθυντή του Τμήματος Πλανητικών Επιστημών της NASA, "στο μέλλον είναι αρκετά πιθανό μια φουσκωτή δομή να δημιουργήσει ένα μαγνητικό δίπολο πεδίο ίσο με 1 ή 2 Tesla (ή 10.000 με 20.000 Gauss ) ως ενεργή ασπίδα έναντι του ηλιακού ανέμου. "

Η ερευνητική ομάδα που εργάστηκε σε αυτήν την ιδέα έκανε πρόσφατα μια προσομοίωση με την τεχνητή μαγνητόσφαιρά τους, χάρη στο Κοινοτικό Κέντρο Συντονισμού Μοντελοποίησης (CCMC). Βρήκαν ότι η ασπίδα δίπολο τους θα είναι σε θέση να προστατεύσει από τον ηλιακό άνεμο και βοηθούν στην εξισορρόπηση του Άρη ατμόσφαιρα. Επειδή η ασπίδα θα λειτουργούσε ως τεχνητό μαγνητικό πεδίο, η ατμόσφαιρα θα συνέχιζε να πυκνώνει με την πάροδο του χρόνου.


Αυτό θα μπορούσε να είναι απλώς ένας άλλος σταθμός σε μια μακρά σειρά οριζόντιων αντιλήψεων, αλλά αυτή η λύση έχει συγκεκριμένη δυνατότητα.


Επειδή θα μπορούσε να βοηθήσει πραγματικά να δημιουργήσει μια καλύτερη ατμόσφαιρα με την πάροδο του χρόνου και μπορεί πραγματικά να προσομοιωθεί μέσα σε ένα εργαστήριο, είναι πιθανό ότι το μέλλον της terraforming θα ξεκινήσει με τους μαγνήτες.

ΠΗΓΗ

Δώστε την υποστήριξη σας στην έρευνα κάνοντας LIKE.

Read More

Οι επιστήμονες δημιούργησαν τα πρώτα επιτυχημένα υβρίδια ανθρώπων-ζώων

Οι επιστήμονες δημιουργούν υβριδικό ανθρώπινο χοίρο στο εργαστήριο.

Οι επιστήμονες αποκάλυψαν ότι κατάφεραν να δημιουργήσουν ένα υβρίδιο ανθρώπου και ζώου στο εργαστήριο. Είπαν ότι η επιτυχία του έργου αποδεικνύει ότι τα κύτταρα ενός ανθρώπου μπορούν να εισαχθούν σε έναν οργανισμό που δεν είναι ανθρώπινος και μπορούν να επιβιώσουν και να συνεχίσουν να μεγαλώνουν σε ένα ζώο ξενιστή, το οποίο στην προκειμένη περίπτωση είναι ένα γουρούνι.

22 άνθρωποι κάθε μέρα πεθαίνουν για ένα όργανο στη λίστα δωρητών οργάνων

Πρόκειται για μια βιοϊατρική πρόοδο που οι επιστήμονες πάντα ονειρευόταν, αλλά ταυτόχρονα έχει αφήσει τους επιστήμονες σε ένα quandary, καθώς ελπίζουν ότι θα είναι σε θέση να επιτύχουν μια λύση στην έλλειψη οργάνων δότη, η οποία βρίσκεται τώρα σε κρίσιμο επίπεδο. Οι επιστήμονες δήλωσαν ότι κάθε δέκα λεπτά κάποιος μπαίνει στον εθνικό κατάλογο αναμονής για μεταμόσχευση οργάνων. Κάθε μέρα 22 άτομα που περιμένουν σε αυτόν τον κατάλογο πεθαίνουν καθώς δεν τους έχει δοθεί το όργανο που χρειάζονται. Θέτουν το ερώτημα , αν οι άνθρωποι δεν έπρεπε να βασίζονται στον θάνατο ενός άλλου και ενός δότη, καθώς τα έθιμα όργανα θα μπορούσαν να αναπτυχθούν μέσα σε ένα ζώο ξενιστή.

Αν και αυτό μπορεί να ακούγεται υπερβολικό βγαλμένο από μια ταινία, οι επιστήμονες είναι τώρα ένα βήμα πιο κοντά στο να γίνει αυτό πραγματικότητα. Οι ερευνητές του Ινστιτούτου Salk δήλωσαν ότι έχουν δημιουργήσει μια χίμαιρα: έναν οργανισμό που μπορεί να περιέχει κύτταρα που προέρχονται από δύο χωριστά είδη.

Η έρευνα της Chimera δεν είναι κατάλληλη για χρηματοδότηση στις ΗΠΑ

Στο παρελθόν, αυτό είναι κάτι που δεν ήταν εφικτό από τους επιστήμονες. Αυτή τη στιγμή πειράματα όπως αυτά δεν είναι επιλέξιμα για χρηματοδότηση στις ΗΠΑ. Μέχρι στιγμής, η Salk και η υπόλοιπη ομάδα έπρεπε να βασίζονται σε ιδιωτικές δωρεές. Ένας άλλος παράγοντας που παρεμποδίζει τη δημιουργία οργανισμού που είναι μέρος των ζώων και μέρος των ανθρώπων είναι η γνώμη του κοινού.

Ο Ιούνιος Γου, συγγραφέας της μελέτης στο ινστιτούτο Salk, πιστεύει ότι οι άνθρωποι πρέπει να το εξετάσουν από μια διαφορετική οπτική γωνία και να επισημάνουν τις μυθικές χίμαιρες που ανέφερε ότι περιλάμβαναν υβρίδια ανθρώπινων πτηνών που οι άνθρωποι ονομάζουν αγγέλους. Συνέχισε να λέει ότι οι αρχαίοι πολιτισμοί συνέδεαν πάντα τις χίμαιρες με το Θεό. Οι πρόγονοι πίστευαν ότι μια χίμαιρα θα φρουρεί πάνω από έναν άνθρωπο και επεσήμανε ότι αυτό είναι που οι επιστήμονες ελπίζουν με το υβρίδιο ανθρώπων-ζώων στο μέλλον.

Δύο διαφορετικοί τρόποι για να κάνετε μια Χίμαιρα

Βασικά, υπάρχουν δύο διαφορετικοί τρόποι για να δημιουργήσετε μια χίμαιρα. Ο πρώτος τρόπος βασίζεται στην εισαγωγή οργάνων από ένα ζώο σε άλλο και αυτό είναι το πιο επικίνδυνο λόγω του γεγονότος ότι το ανοσοποιητικό σύστημα του ξενιστή μπορεί να απορρίψει το όργανο. Ο άλλος τρόπος αρχίζει πίσω σε εμβρυϊκό επίπεδο όταν ένα από τα κύτταρα ενός ζώου εισάγεται στο έμβρυο του άλλου και στη συνέχεια συγχωνεύονται και αναπτύσσονται στο υβρίδιο. Παρόλο που αυτό μπορεί να ακούγεται περίεργο, συμβαίνει να είναι ένας τρόπος για να μπορέσουμε τελικά να λύσουμε μερικά από τα πιο αινιγματικά βιολογικά ζητήματα με όργανα που καλλιεργούνται στο εργαστήριο.

Όταν τα αρχέγονα κύτταρα ανακαλύφθηκαν για πρώτη φορά από επιστήμονες, φαινόταν σαν να περιέχουν μια επιστημονική υπόσχεση που ήταν άπειρη. Ωστόσο, η δυνατότητα να πείσουμε τα κύτταρα να αναπτυχθούν στα όργανα και τους ιστούς που είχαν δίκιο ήταν άλλο θέμα και ήταν πολύ δύσκολο να επιτευχθεί. Τα κύτταρα πρέπει να είναι σε θέση να επιβιώσουν σε πιάτα Petri και οι επιστήμονες χρησιμοποίησαν αυτό που ονόμασαν "σκαλωσιές" για να προσπαθήσουν να εξασφαλίσουν ότι τα όργανα θα αναπτυχθούν στα σωστά σχήματα. Οι ασθενείς θα πρέπει επίσης να υποβάλλονται σε διαδικασίες που δεν ήταν μόνο επεμβατικές αλλά και επώδυνες για να συλλέξουν τους ιστούς που χρειάζονταν για να ξεκινήσουν τη διαδικασία.

Οι πνεύμονες χοίρων φιλτράρουν το ανθρώπινο αίμα σε ένα εργαστήριο

Η δημιουργία μιας Χίμαιρας Ανθρώπινων Ζώων έλαβε 40 χρόνια

Ο Juan Carlos Izpisua Belmonte, καθηγητής στο εργαστήριο γονιδιακής έκφρασης του ινστιτούτου Salk, δήλωσε ότι η ιδέα να χρησιμοποιηθεί ένα έμβρυο ξενιστή για να αναπτυχθούν όργανα φάνηκε αρχικά να είναι κάτι που ήταν απλό. Αυτό, στην πραγματικότητα, αποδείχθηκε ότι δεν ήταν έτσι και χρειάστηκε ο Belmonte και η ομάδα του για περισσότερα από 40 χρόνια για να μάθουν πώς να πάρουν μια χίμαιρα ανθρώπου-ζώου.

Οι επιστήμονες βρήκαν ήδη έναν τρόπο να πάρουν ένα ποντίκι και έναν αναπτυσσόμενο παγκρεατικό ιστό που ανήκει σε έναν αρουραίο. Αυτοί αποκάλυψαν ότι το πάγκρεας είχε χρησιμοποιηθεί για την επιτυχή αντιμετώπιση του διαβήτη, καθώς τμήματα των οργάνων είχαν μεταμοσχευθεί σε ποντικούς που ήταν άρρωστοι. 

Αυτή είναι μια ιδέα που πήρε ένα βήμα παραπέρα από τους ερευνητές της ομάδας Salk και χρησιμοποίησαν το CRISPR, το εργαλείο επεξεργασίας γονιδιώματος, για να μπουν στα βλαστοκύστη του ποντικιού. Στη συνέχεια διέγραψαν τα γονίδια που ανήκουν στα ποντίκια που πρέπει να αναπτύξουν ορισμένα όργανα. Οι επιστήμονες στη συνέχεια εισήγαγαν τα βλαστικά κύτταρα από αρουραίους που θα μπορούσαν να παράγουν τα όργανα και διαπίστωσαν ότι τα κύτταρα άνθισαν. Τα προκύπτοντα ποντίκια έζησαν να γίνουν ενήλικα ποντίκια και μερικά από αυτά μεγάλωσαν χιμαιρικές χοληφόρες κύστεις που ήταν κύτταρα αρουραίου και ποντικού, παρά το γεγονός ότι οι αρουραίοι δεν έχουν αυτό το όργανο.

Οι ερευνητές πήραν έπειτα τα βλαστοκύτταρα από τους αρουραίους και ενέθηκαν στις βλαστοκύστεις των χοίρων, αλλά απέτυχαν καθώς οι χοίροι και οι αρουραίοι έχουν χρόνους κύησης που είναι πολύ διαφορετικοί. Οι χοίροι, από την άλλη πλευρά, έχουν ομοιότητα με τους ανθρώπους και τα όργανα τους μοιάζουν πολύ με αυτές των ανθρώπων. Η εργασία δεν ήταν ακόμα εύκολη, καθώς οι επιστήμονες έπρεπε να πάρουν τέλειο χρόνο όταν εισήγαγαν τα κύτταρα των ανθρώπων στους χοίρους έτσι ώστε να μην τους σκότωναν.

Τα χιμαιρικά έμβρυα έχουν 1 στα 100.000 ανθρώπινα κύτταρα

Ο Ju Wu είπε ότι είχαν δοκιμάσει τρεις τύπους κυττάρων από τον άνθρωπο κατά τη διάρκεια της πειραματικής διαδικασίας. Τέλος, διαπίστωσαν ότι τα αφελώς πολυδύναμα κύτταρα δεν θα διαρκούσαν όσο και αυτά με μεγαλύτερη ανάπτυξη. Τα έμβρυα επέζησαν όταν έκαναν έγχυση στα ανθρώπινα κύτταρα που ήταν ακριβώς στο έμβρυο των χοίρων. Αυτοί έπειτα τοποθετήθηκαν στους ενήλικους χοίρους, οι οποίοι αφέθηκαν να τις φέρουν για περίπου τέσσερις εβδομάδες πριν αφαιρεθούν και στη συνέχεια αναλύθηκαν. 186 χιμαιρικά έμβρυα τελευταίου σταδίου επιβίωσαν με καθένα από αυτά να έχει περίπου 1 στα 100.000 κύτταρα από ανθρώπους.

Οι επιστήμονες προσπαθούν τώρα να ανακαλύψουν εάν είναι δυνατόν να αυξήσουν τον αριθμό των ανθρώπινων κυττάρων καθώς ο αριθμός είναι χαμηλός αυτή τη στιγμή. Θεωρείται ότι μπορεί να χρειαστούν πολλά ακόμη χρόνια για να δει κανείς τα ανθρώπινα όργανα που λειτουργούν, αλλά το έργο έχει περιγραφεί ως μια σημαντική ανακάλυψη.

Πηγή

Δώστε την υποστήριξη σας στην έρευνα κάνοντας LIKE.

Read More

Η Ελληνίδα επιστήμονας που «πάγωσε» το χρόνο

Αλλη μία Ελληνίδα, η Κατερίνα Χατζημελετίου, διαπρέπει στην επιστήμη και πιο συγκεκριμένα στην ιατρική έρευνα. Ευτυχώς αυτή ζει, εργάζεται και κάνει ερευνητικό έργο στην Ελλάδα και όχι στο εξωτερικό.

Μάλιστα η τελευταία παγκόσμιου επιπέδου επιτυχία της  είχε σαν αποτέλεσμα να της προσδώσουν το προσωνύμιο «η γυναίκα που πάγωσε το χρόνο».

Η Κατερίνα Χατζημελετίου, ζει και εργάζεται στη Θεσσαλονίκη και η μεγάλη της επιτυχία έγκειται στο ότι προχώρησε να βήμα μπροστά την τεχνολογία της εξωσωματικής γονιμοποίησης.

Και είναι η πρώτη επιστήμονας σε παγκόσμιο επίπεδο που απέδειξε πως η υαλοποίηση, μια σχετικά νέα μέθοδος κατάψυξης εμβρύων, είναι ασφαλής. Από τα εργαστήρια του ΑΠΘ στη Θεσσαλονίκη, η επιστήμονας κατάφερε να αποδείξει πως η μέθοδος της υαλοποίησης δεν επιφέρει βλάβες στη διαίρεση των κυττάρων και άρα αποτελεί μια ασφαλή διαδικασία που επιτρέπει τη γέννηση υγιών παιδιών.

Η Κατερίνα Χατζημελετίου απέκτησε γρήγορα το προσωνύμιο της γυναίκας που «πάγωσε τον χρόνο». «Παγώνεις τον χρόνο γιατί μπορείς να καταψύξεις ένα έμβρυο και μετά από κάποια χρόνια να το επαναφέρεις στη ζωή. Εγώ ουσιαστικά απέδειξα ότι η μέθοδος του παγώματος είναι ασφαλής», δήλωσε η ίδια. «Ήταν ένα δύσκολο πρότζεκτ καθώς χρειαζόταν μεγάλη εξειδίκευση», ανέφερε προσθέτοντας ότι μόλις τα κατάφερε, ένιωσε ικανοποίηση αλλά και χαρά που η μέθοδος κρίθηκε ασφαλής.

H μέθοδος της υαλοποίησης

Η υαλοποίηση χρησιμοποιείται συνήθως στην περίπτωση πλεοναζόντων εμβρύων που προκύπτουν από κύκλους εξωσωματικής γονιμοποίησης ή σε έμβρυα που υπόκεινται σε βιοψία. Τα έμβρυα προς υαλοποίηση, αρχικά, εκτίθενται σε μία σειρά κρυοπροστατευτικών διαλυμάτων και μετά τοποθετούνται σε ειδικές παγιέτες/φορείς, που σφραγίζονται ερμητικά και βυθίζονται κατευθείαν σε υγρό άζωτο στους -196°C όπου και αποθηκεύονται σε ειδικά δοχεία φύλαξης.

Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι η υαλοποίηση δεν επηρεάζει την ανάπτυξη των εμβρύων όπως επιβεβαιώνεται από το υψηλό ποσοστό επιβίωσης (92%) και φυσιολογικών μιτωτικών ατράκτων (68.6%). Ωστόσο, οι υαλοποιημένες βλαστοκύστες παρουσιάζουν υψηλότερα επίπεδα κυτταροσκελετικών ανωμαλιών σε σχέση με τις φρέσκες, κυρίως λόγω του μηχανικού στρες στο οποίο υπόκεινται τα κύτταρα τους κατά την αφυδάτωση, όταν βρίσκονται στα κρυοπροστατευτικά διαλύματα.

Η συμβολή της κ. Χατζημελετίου ήταν πως απέδειξε ότι το υλικό που χρησιμοποιείται για τη γρήγορη αυτή μέθοδο κατάψυξης παρότι είναι τοξικό, είναι ασφαλές σε κυτταρικό επίπεδο. «Η εφαρμογή αυτή ανοίγει τον δρόμο για να διερευνηθεί η ασφάλεια και άλλων κρυοπροστατευτικών μέσων ή επίσης να διερευνηθεί σε κυτταρικό επίπεδο η ασφάλεια άλλων τεχνικών όπως η βιοψία εμβρύων.

Η Δρ. Χατζημελετίου όταν έκανε το διδακτορικό της είχε πρωτοξεκινήσει να εφαρμόζει κυτταροσκελετική ανάλυση ανθρωπίνων εμβρύων και ήθελε να καταφέρει να εφαρμόσει την τεχνική αυτή και σε κατεψυγμένα έμβρυα ώστε να μπορέσει μάλιστα να κάνει και τη σύγκριση μεταξύ αυτών των δύο. Για το επίτευγμα αυτό διακρίθηκε με το Βραβείο Αριστείας Κλινικο-εργαστηριακού Έργου και Εφαρμογής Καινοτόμων Μεθόδων και Τεχνικών.

Τα ηθικά διλήμματα

Σε ερώτηση για το αν αυτή η ανακάλυψη ανοίγει τον δρόμο ώστε η επιστήμη να φτάσει κάποια στιγμή να καταψύχει ανθρώπους δίνοντας τους έτσι τη δυνατότητα να επιστρέψουν στη ζωή μετά από 100 χρόνια, η κ. Χατζημελετίου απαντάει αρνητικά. «Κάτι τέτοιο παραμένει ακόμα επιστημονική φαντασία», σημειώνει, εξηγώντας παράλληλα πως είναι πολύ διαφορετικό να καταψύχονται 100 κύτταρα και διαφορετικό ένας ανθρώπινος ιστός.

Μιλώντας για τη βιοηθική, τα ηθικά διλήμματα της επιστήμης της, η κ. Χατζημελετίου σημειώνει πως τα ερωτήματα ξεκινούν όταν ένα ζευγάρι καταψύχει έμβρυα και μετά από 10 χρόνια, που είναι το μέγιστο διάστημα που μπορούν να παραμείνουν κατεψυγμένα, αποφασίσει ότι δεν τα θέλει και επιθυμεί να καταστραφούν.

«Κάποια ζευγάρια αποφασίζουν να δωρίσουν τα έμβρυα σε άλλα ζευγάρια, κάποια να τα δωρίσουν προς έρευνα και κάποια άλλα να τα καταστρέψουν. Η τελευταία περίπτωση εγείρει ηθικά διλήμματα καθώς τα έμβρυα μπορεί να είναι απόλυτα υγιή», τονίζει η δόκτωρ.

Κατερίνα Χατζημελετίου: Η επιστροφή στην Ελλάδα

Η κ. Χατζημελετίου σπούδασε και εργάστηκε για 14 χρόνια στην Αγγλία. Όπως λέει ωστόσο, ήταν συνειδητή η απόφαση της επιστροφής γιατί ήθελε να προσφέρει τις γνώσεις και την εμπειρία της στη χώρα της. «Αν και είναι ωραίο και δελεαστικό το εξωτερικό πάντα μας λείπουν στοιχεία από την Ελλάδα». σημειώνει. Έτσι, όταν έγινε πρόταση να οργανώσει το εργαστήριο προεμφυτευτικής γενετικής διάγνωσης του Νοσοκομείου Παπαγεωργίου, δεν δίστασε να δεχθεί και να επιστρέψει πίσω.

Αναφορικά με την κατάσταση που επικρατεί στην Ελλάδα, η ίδια παραδέχθηκε πως πράγματι το κύριο πρόβλημα είναι ότι δεν υπάρχει μεγάλη χρηματοδότηση. Ωστόσο, όπως υποστηρίζει, «όταν ένας επιστήμονας έχει γνώσεις, ξέρει το αντικείμενο και ξέρει να δουλεύει, μπορεί να κάνει την έρευνα του σε όποιο εργαστήριο και να βρίσκεται». Η ίδια θα συνεχίσει την έρευνα της προσπαθώντας να την επεκτείνει και σε άλλα πεδία συμπεριλαμβανομένων των εμβρυικών βλαστικών κυττάρων.

Πηγή: voria.gr

Δώστε την υποστήριξη σας στην έρευνα κάνοντας LIKE.

Read More

Ισχυρή ηλιακή καταιγίδα θα χτυπήσει την Γη τις επόμενες ώρες

Μέσα στις επόμενες ώρες μια ισχυρή ηλιακή καταιγίδα αναμένεται να χτυπήσει τη Γη. Mια τεράστια τρύπα έχει ανοίξει στην ηλιακή κορώνα και έχουν αναπτυχθεί ισχυροί ηλιακοί άνεμοι οι οποίοι σπρώχνουν με μεγάλη ταχύτητα ιονισμένα σωματίδια προς τη Γη.

Τα σωματίδια αυτά μπορούν να προκαλέσουν τεράστια προβλήματα στο δίκτυο ενεργείας, τις τηλεπικοινωνίες, αλλά και την ατμόσφαιρα της Γης και το μαγνητικό της πεδίο, κάτι που ανησυχεί την αεροπλοΐα.

Οι αρμόδιοι επιστημονικοί φορείς έχουν εκδώσει προειδοποίηση για γεωμαγνητική καταιγίδα μεγέθους G2 (μεσαία), ενώ δεν αποκλείεται να εμφανιστεί και σέλας σε διάφορες περιοχές.


Οι μαγνητικές καταιγίδες, που ταξινομούνται ως συμβάντα επιπέδου G2 σε κλίμακα πέντε σημείων, μπορούν να οδηγήσουν σε διακυμάνσεις των ενεργειακών συστημάτων.

Η αλληλεπίδραση του ηλιακού ανέμου με τη γήινη μαγνητόσφαιρα οδηγεί σε διαταραχές του γεωμαγνητικού πεδίου με αποτέλεσμα τη μεταφορά και συσσώρευση ενέργειας στη μαγνητόσφαιρα.
Η συσσώρευση ενέργειας καταναλώνεται με την επιτάχυνση φορτισμένων σωματιδίων, τα οποία είτε ξεφεύγουν προς το διάστημα, είτε γυροφέρνουν τη Γη ώσπου να εισχωρήσουν στην ιονόσφαιρα και την ατμόσφαιρά της.

Η μαγνητική καταιγίδα προκαλεί ακανόνιστη διατάραξη στην ατμόσφαιρα της Γης για κάποιες ώρες ή και ημέρες. Επηρεάζει αρνητικά τις ραδιοφωνικές εκπομπές, το GPS, τα πλοία, τα αεροπλάνα, τα υποβρύχια, τα ραντάρ, διηπειρωτικές ραδιοφωνικές εκπομπές κλπ.

Ταυτόχρονα αυξάνεται και η θερμοκρασία της ατμόσφαιρας της Γης με επίσης αρνητικά αποτελέσματα στην κίνηση των δορυφόρων.

ΠΗΓΗ

Δώστε την υποστήριξη σας στην έρευνα κάνοντας LIKE.

Read More

Έλληνες φοιτητές βρήκαν τη λύση για να έχουν οι αστροναύτες φρέσκο φαγητό στο διάστημα (φωτό)

«Λύση» σε ένα από τα αρκετά προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι αστροναύτες δίνουν δύο νέοι Έλληνες φοιτητές!

Ο λόγος για τον Μεταπτυχιακό φοιτητή του Τμήματος Αξιοποίησης Φυσικών Πόρων και Γεωργικής Μηχανικής του Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών, Αυγουστίνο Πανταζίδη, και την προπτυχιακή φοιτήτρια του ίδιου τμήματος, Μαρία Κοντογιάννη, οι οποίοι σχεδίασαν το «Space Agrobox», όπως το ονομάζουν και που δίνει τη δυνατότητα στους αστροναύτες να καλλιεργούν μόνοι τους τρόφιμα υψηλής διατροφικής αξίας.

Όπως ανέφεραν στο Αθηναϊκό-Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων «πρόκειται για μια ειδικά διαμορφωνομένη κάψουλα, στην οποία είναι εφικτή η καλλιέργεια microgreens σε συνθήκες μικροβαρύτητας, αξιοποιώντας βέλτιστα τον διαθέσιμο όγκο». Και συνεχίζουν «για να καταφέρουμε να βρούμε λύση σε αυτό, έπρεπε κατά τη διάρκεια της ανάπτυξης της ιδέας να απαντήσουμε σε αρκετά πρακτικά ερωτήματα, τα οποία συνδέονταν τόσο με τις ιδιαιτερότητες που εμφανίζονται στις συνθήκες μικροβαρύτητας όσο και με τη διαχείριση του κόστους της σταδιακής ανάπτυξης ενός τέτοιου προϊόντος».

Το συγκεκριμένο πρότζεκτ παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στον εθνικό διαγωνισμό διαστημικών εφαρμογών «Act in Space» που πραγματοποιήθηκε τέλος Μαΐου, καταλαμβάνοντας μάλιστα την τρίτη θέση. Αξίζει να σημειωθεί πως ο εν λόγω διαγωνισμός, διοργανώνεται από την Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Διαστήματος (ESA), τη Γαλλική Υπηρεσία Διαστήματος (CNES), και το ESA BIC Sud France, ενώ διεθνείς χορηγοί είναι μεταξύ άλλων: Airbus Defence and Space Air Zero G, CLS, GSA, EBAN, Invivo, Qwant, FabSpace, Invest In Toulouse, Copernicus Masters και Toulouse Business School.

Σε κάποια ερώτηση για το ποιος ήταν ο κύριος λόγος που τους έκανε να δηλώσουν συμμετοχή στο διαγωνισμό και οι δύο τους απάντησαν πως «ήταν η επιθυμία μας να κοινοποιήσουμε την ιδέα μας στους διοργανωτές και παράλληλα σε σημαντικούς διεθνείς διαστημικούς παίκτες, όπως είναι η Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Διαστήματος (ESA), η Airbus και η CNES» και υπογράμμισαν πως αυτός ήταν και «ο λόγος που δεν σταθήκαμε μόνο στον εγχώριο τοπικό διαγωνισμό, αλλά καταθέσαμε και υποψηφιότητα για άλλα πέντε ειδικά βραβεία, έχοντας ως στόχο να προσελκύσουμε το ενδιαφέρον των παραπάνω εταιρειών».

Μάλιστα όπως αναφέρουν, η κατάκτηση μιας διάκρισης σε αυτές τις κατηγορίες σίγουρα θα δείξει έμπρακτο ενδιαφέρον εταιριών και οργανισμών του εξωτερικού θέτοντας έτσι το πρότζεκτ σε μια εντελώς νέα βάση.

Στόχος τους είναι η προώθηση της ιδέας τους και σε άλλους ευρωπαϊκούς διαγωνισμούς καθώς «στη χώρα μας υπάρχουν αδυναμίες για την υλοποίηση τέτοιων ιδεών αυτή τη στιγμή» όπως σημειώνουν. Παράλληλα, δεν ξέχασαν να ευχαριστήσουν τα μέλη της Πρυτανείας του Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών «για το ενδιαφέρον που έδειξαν και για τη βοήθεια που έδωσαν στην προώθηση της ιδέας μας στο ευρύ κοινό».

Αισιόδοξοι για το διαστημικό μέλλον της Ελλάδας, αλλά…

Αισιόδοξοι αλλά με «αστερίσκους», σε ότι έχει να κάνει με το διαστημικό μέλλον της Ελλάδας, εμφανίζονται οι δυο φοιτητές. «Μέλλον υπάρχει καθώς υπάρχει και η γνώση αλλά και πολλά και ικανά άτομα τα οποία είτε ασχολούνται είτε θέλουν να ασχοληθούν με το συγκεκριμένο τομέα στη χώρα μας» σημειώνουν.

Όμως, αυτό που λείπει, σύμφωνα με τους ίδιους, είναι η μεγαλεπήβολη στρατηγική. «Πρέπει να ξεφύγουμε από το στερεότυπο της αξιοποίησης του διαστήματος μόνο για επίγειες εφαρμογές» τονίζει ο κ. Πανταζίδης και η κ. Κοντογιάννη και συμπληρώνουν «να αντιληφθούμε πως το διάστημα αποτελεί έναν κλάδο με τεράστιο διεπιστημονικό εύρος. Ο καθένας από εμάς θα μπορούσε να συμβάλλει με το υπόβαθρό του, τόσο στην εξερεύνηση όσο και στην σταδιακή κατάκτηση του από τις επόμενες γενιές».

Σε ό,τι έχει να κάνει με το επαγγελματικό τους μέλλον, και οι δύο το βλέπουν προς το παρόν στην Ελλάδα. «Ποιος θα ήθελε να αφήσει τη χώρα του και μαζί την οικογένεια και τους φίλους τους και να φύγει στο εξωτερικό» λένε χαρακτηριστικά. Παράλληλα, όμως ζητούν από την πολιτεία να προβεί στις απαραίτητες ενέργειες για να σταματήσει η μετανάστευση νέων εν δυνάμει επιστημόνων «με συγκεκριμένα απτά και ουσιώδη κίνητρα».

Διερωτώνται «πόσο ακόμη θα μπορούμε να κάνουμε αυτό που αγαπάμε, επενδύοντας επιστημονικά, ενώ παράλληλα πρέπει να ψάχνουμε άλλες δουλειές, άσχετες με τα αντικείμενα που έχουμε σπουδάσει, για να επιβιώσουμε». Υπογραμμίζουν ότι η έρευνα χρειάζεται σοβαρή οικονομική υποστήριξη καθώς όπως σημειώνουν «δεν είναι και δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται ως χόμπι και ως εθελοντισμός».

Πάντως οι ίδιοι, παρά τις ό,ποιες δυσκολίες αντιμετωπίζουν, δεν το βάζουν κάτω καθώς όπως δηλώνουν «αυτή τη στιγμή, προετοιμάζουμε την ιδέα μας για τον ευρωπαϊκό διαγωνισμό Space Exploration Masters της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Διαστήματος (ESA)». Επίσης, αναζητούν τρόπους με τους οποίους θα ξεκινήσει η υλοποίηση της ιδέας, η οποία χωρίζεται σε τέσσερα στάδια. «Το πρώτο εξ’ αυτών και αυτό που έχει τεθεί ως στόχος για την επόμενη χρονιά» αναφέρουν «είναι η πρώτη δοκιμή της καλλιέργειας των microgreens σε ειδικούς θαλάμους».

Σημειώνουν πως μαζί και με άλλους συνεργάτες έχουν έρθει ήδη σε επαφή με το σχετικό ερευνητικό δίκτυο της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Διαστήματος το οποίο «έχει δείξει τεράστιο ενδιαφέρον στην προοπτική του να εντάξει στα μέλη του το Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών» και όπως υποστηρίζουν «από την πλευρά της ESA μας έχει κατατεθεί ήδη συγκεκριμένη πρόταση για την απόκτηση του κατάλληλου εξοπλισμού. «Ευελπιστούμε πως οι διαπραγματεύσεις θα ευοδωθούν σύντομα και πως το ΓΠΑ θα στηρίξει έμπρακτα την προσπάθειά μας μέσω της αγοράς του» καθώς σύμφωνα με τους ίδιους, μια τέτοια κίνηση «θα ενισχύσει τη θέση του Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών στο χώρο της ευρωπαϊκής διαστημικής έρευνας» δήλωσαν σχετικά.
ΠΗΓΗ

Δώστε την υποστήριξη σας στην έρευνα κάνοντας LIKE.

Read More