Γιατί βλέπουμε πάντα μία πλευρά της Σελήνης

Η Σελήνη είναι ο μοναδικός φυσικός δορυφόρος της Γης και το δεύτερο κατά σειρά λαμπρότητας σώμα που αντικρίζουμε στο ουράνιο στερέωμα. Είναι ο πέμπτος μεγαλύτερος δορυφόρος στο ηλιακό σύστημα και έχει διάμετρο 3476 km, περίπου το ένα τέταρτο της γήινης διαμέτρου και το 1/81 της μάζας της Γης. Η Σελήνη έχει θερμοκρασίες που ποικίλλουν από 123°C στην ημέρα έως -170°C τη νύχτα στον ισημερινό, και κάτω από -233°C στους μόνιμα σκιασμένους πολικούς κρατήρες.

Η απόσταση της Σελήνης από τη Γη κυμαίνεται από 356.400 km έως 406.700 km.

Περιστρέφεται στον ελαφρώς κεκλιμένο άξονά της σε 27 ημέρες 7 ώρες και 43 λεπτά, ακριβώς στον ίδιο χρόνο που διαρκεί η τροχιακή περιφορά της γύρω από τη Γη. Αυτός ο συντονισμός είναι και ο λόγος που από τη Γη βλέπουμε πάντα την ίδια όψη της, κάτι που οφείλεται στην βαρυτική έλξη από τη Γη.

Όμως η πλευρά που βλέπουμε αλλάζει ελαφρώς στα όρια της, ως αποτέλεσμα αρκετών φαινομένων, όπως για παράδειγμα της λίκνισης ή μετάπτωσης, με αποτέλεσμα στη Γη είναι ορατό το 59% της επιφάνειάς της, γράφει η Wikipedia.

Όταν δημιουργήθηκε η Σελήνη η ταχύτητα περιστροφής και η τροχιά της ήταν πολύ διαφορετική από ό, τι είναι τώρα. Με την πάροδο του χρόνου, το βαρυτικό πεδίο της Γης επιβράδυνε σταδιακά την περιστροφή της Σελήνης, μέχρι που η τροχιακή περίοδος και η ταχύτητα περιστροφής σταθεροποιήθηκαν, με αποτέλεσμα να «κοιτάζει» πάντα προς τη Γη η μία πλευρά του φεγγαριού.

Το γεγονός ότι μπορούμε να βλέπουμε περίπου το 59% της επιφάνειας της Σελήνης και όχι το 50% οφείλεται στο ότι η τροχιά της γύρω από τη Γη δεν είναι ακριβώς κυκλική, αλλά ελλειπτική, γράφει ο Daven Hiskey στο todayifoundout.com.

Καθώς η απόστασή της από τη Γη μεγαλώνει και μικραίνει, αλλάζει η γωνιακή της ταχύτητα, ενώ η ταχύτητα περιστροφής παραμένει ίδια. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να μπορούμε να βλέπουμε ένα επιπλέον 9% της επιφάνειάς της, απ’ ό,τι θα συνέβαινε αν ακολουθούσε κυκλική τροχιά.

Στη θεωρία, σε μερικά δεκάδες δισεκατομμύρια χρόνια από τώρα, αυτό που θα συμβεί θα είναι το εξής: η Γη θα «κοιτάζει» πάντα προς τη Σελήνη από τη ίδια πλευρά, περιστρεφόμενη μόνο μία φορά ανά σεληνιακό κύκλο, κάτι που σύμφωνα με τις εκτιμήσεις θα συμβαίνει μέσα σε 47 περίπου ημέρες.

Όλα αυτά βέβαια στη θεωρία, συνεχίζει ο αρθρογράφος, γιατί σε περίπου 1 με 2 δισεκατομμύρια χρόνια η φωτεινότητα του Ήλιου θα έχει αυξηθεί σε τέτοιο βαθμό που θα εξατμιστεί όλο το νερό από την επιφάνεια της Γης, με αποτέλεσμα να «εξαφανιστούν» οι παλίρροιες των ωκεανών εντελώς, που παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο στην αλληλεπίδραση Γης-Σελήνης-Ήλιου. Βέβαια, θα σημειωθεί κάποια διόγκωση στο φλοιό της Γης που θα συνεχίσει τη διαδικασία αυτή, ωστόσο σε μικρότερο βαθμό.

Όπως και να έχει, καταλήγει ο αρθρογράφος, φαίνεται πως στα επόμενα… δισεκατομμύρια χρόνια, οι άνθρωποι που θα υπάρχουν στον πλανήτη μας μάλλον θα πρέπει να βρουν καινούριο «σπιτικό».

newsbeast

Δώστε την υποστήριξη σας στην έρευνα κάνοντας LIKE.

Read More

Η NASA αντιγράφει το «Σταρ Τρεκ» για τη θεραπεία των αστροναυτών της

Συσκευή την οποία χρησιμοποιούσε το πλήρωμα του... «Σταρ Τρεκ» για άμεση επανόρθωση του δέρματος που έχει υποστεί βλάβη παρήγγειλε η ΝΑSΑ σε εταιρεία του Τέξας ώστε να τη χρησιμοποιήσει το πλήρωμα του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού.

Η εξαιρετική σειρά επιστημονικής φαντασίας, που έκανε το ντεμπούτο της στην αμερικανική τηλεόραση τη δεκαετία του '60, ανέδειξε πληθώρα τεχνολογιών που κάποια στιγμή μεταφέρθηκαν από την οθόνη στην πραγματικότητα.

Αυτή τη φορά η ΝΑSΑ εμπνεύστηκε από μια συσκευή χειρός που επουλώνει τραύματα στο δέρμα και αναγεννά με ταχύτητα φωτός τον κατεστραμμένο ιστό.

Η αμερικανική Διαστημική Υπηρεσία θέλει να κατασκευάσει κι άλλες συσκευές βιοτεχνολογίας, όπως ένα σύστημα που δημιουργεί τρισδιάστατα ανθρώπινα κύτταρα και ένα άλλο που μειώνει τον πόνο στους μυς και στις αρθρώσεις. Η πρώτη συσκευή θα ονομάζεται BioReplicates και δημιουργεί τρισδιάστατα μοντέλα ανθρώπινου ιστού που μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε πειράματα για την παρασκευή φαρμάκων και καλλυντικών.

Σύμφωνα με τη ΝΑSA, η χρήση της τεχνολογίας αυτής θα μειώσει και τα πειράματα σε ζώα. Τα μελλοντικά μοντέλα της συσκευής θα μπορούν να επαναφέρουν το κατεστραμμένο δέρμα στην αρχική μορφή του.

Η δεύτερη συσκευή θα ονομάζεται Scionic και θα χρησιμοποιηθεί κατά των φλεγμονών και του μυοσκελετικού πόνου.

Αντίστοιχο μηχάνημα, το Scenar, χρησιμοποιεί ήδη η ρωσική Διαστημική Υπηρεσία, το οποίο τοποθετείται στο σημείο όπου πονά ο άνθρωπος και μεταφέρει ηλεκτρικά σήματα στον εγκέφαλο μέσω του κεντρικού νευρικού συστήματος. Ο εγκέφαλος τότε απελευθερώνει ενδορφίνες και άλλες φυσικές ουσίες που μειώνουν τον πόνο.

tanea.gr

Δώστε την υποστήριξη σας στην έρευνα κάνοντας LIKE.

Read More

Aπό την Ατλαντίδα στο Σήμερα: Ατομικές Βόμβες στην Αρχαιότητα

Ατομικές Βόμβες στην Αρχαιότητα

Συνταρακτικά ευρήματα σε διάφορες περιοχές της Γης
αποδεικνύουν πως στην αρχαιότητα υπήρξε ένας πολιτισμός που είχε στη διάθεσή του πυρηνικά όπλα. Αυτά έγιναν η αιτία της καταστροφής του.

Της Ιουλίας Πιτσούλη

Η άποψη ότι η ανθρωπότητα δεν φθάνει για πρώτη φορά στα παρόντα τεχνολογικά και επιστημονικά επίπεδα είναι πολύ διαδεδομένη σε ορισμένους κύκλους .Ακόμα και ο ίδιος ο Αϊνστάϊν είχε πει κάποτε πως «τα αρχαία πειράματα έγιναν για άλλη μια φορά, οι παλιές γνώσεις ανακαλύφθηκαν εκ νέου». Σύμφωνα με τις σχετικές θεωρίες ο άνθρωπος έχει φθάσει πολλές φορές στο απόγειο της πολιτισμικής και τεχνολογικής του εξέλιξης αλλά εξ αιτίας κάποιας καταστροφής έχει οπισθοδρομήσει και έχει αρχίσει πάλι από την αρχή. Αυτό αναφέρεται και από τον Πλάτωνα στο έργο του «Τίμαιος» όπου διηγούμενος την επίσκεψη του Σόλωνα στην Αίγυπτο περιγράφει τη συνομιλία που είχε με τον Αιγύπτιο αρχιερέα που του είπε τη χαρακτηριστική φράση «εσείς οι Έλληνες είστε αιωνίως παιδιά. Είστε όλοι νέοι στην ψυχή γιατί δεν θυμάστε τις αρχαίες σας παραδόσεις. Θυμάστε μόνο έναν κατακλυσμό ενώ έχουν γίνει προηγουμένως πολλοί.» Από την αρχαιότητα , λοιπόν, είναι γνωστό ότι έχουν γίνει πολλές καταστροφές στο διάβα της ανθρώπινης ιστορίας κι ότι πολλές φορές ο πολιτισμός οπισθοδρόμησε για να ξαναπάρει αργότερα το ανηφορικό μονοπάτι. Σε ποιο επίπεδο ,όμως, είχαν φτάσει οι προηγούμενοι πολιτισμοί; Πολλοί μελετητές υποστηρίζουν πως στο παρελθόν ο άνθρωπος είχε καταφέρει επιτεύγματα αντίστοιχα ή και ανώτερα κι από τα σημερινά. Ανάμεσα σ’ αυτά ήταν η χρήση της ατομικής ενέργειας. Τα βιβλικά Σόδομα και Γόμορα λέγεται ότι καταστράφηκαν από αυτή την αιτία. Κάτι αντίστοιχο συνέβη και σε άλλα μέρη της γης. Σε νησιά του Ειρηνικού ανακαλύφθηκαν μέσα στη ζούγκλα πανάρχαια τείχη και ερείπια πόλεων που καταστράφηκαν με τέτοιο τρόπο που μόνο μια ατομική βόμβα θα μπορούσε να δικαιολογήσει. Αντίστοιχα ευρήματα υπάρχουν και σε άλλες περιοχές της Γης. Η πιο πρόσφατη από αυτές τις ανακαλύψεις αφορά μια πόλη στην αρχαία Ινδία η κατάληξη της οποίας ήταν τραγική .

Η Ραδιενεργός Πόλη

Σε μια περιοχή του Ρατζαστάν της Ινδίας όπου γίνονταν έργα για την ανέγερση ενός μεγάλου συγκροτήματος κατοικιών ανιχνεύτηκαν υψηλές εκπομπές ραδιενέργειας. Στην ίδια περιοχή είχε παρατηρηθεί στα προηγούμενα χρόνια μεγάλη συχνότητα εμφάνισης καρκίνου και μεγάλος αριθμός γεννήσεως νεογνών με σοβαρές γενετικές αλλοιώσεις. Τι είχε συμβεί εκεί; Γιατί αυτή η περιοχή είχε το προνόμιο της ραδιενεργούς εκπομπής; Οι επιστημονικές έρευνες και η αρχαιολογική σκαπάνη έδωσαν τελικά την απάντηση ανασκάπτοντας μια αρχαία πόλη στην οποία είναι εμφανή τα σημάδια μιας ατομικής καταστροφής που έγινε εκεί πριν από 8000 έως 12000 χρόνια καταστρέφοντας τα περισσότερα κτίρια και σκοτώνοντας περίπου μισό εκατομμύριο ανθρώπους. Ένας ερευνητής ,μάλιστα , υπολογίζει πως η ατομική βόμβα που κατέστρεψε την αρχαία αυτή πόλη ήταν παρόμοιου μεγέθους με εκείνες που έπληξαν το Ναγκασάκι και τη Χιροσίμα το 1945.


Στη Μαχαμπαράτα , το Ινδικό έπος, πολλοί ερευνητές ανακαλύπτουν περιγραφές που θυμίζουν σύγχρονα πολεμικά μέσα , άρματα μάχης, πυραύλους και ατομικές βόμβες. Ανάμεσα στα άλλα αναφέρεται πολύ ξεκάθαρα και μια μεγάλης έκτασης καταστροφή που η περιγραφή της παραπέμπει σε ατομική έκρηξη. «Η καταστροφή ήρθε από μια λάμψη που έμοιαζε να έχει όλη τη δύναμη του σύμπαντος κι ύστερα υψώθηκε σε μια στήλη καπνού και φωτιάς τόσο μεγάλη που έλαμπε σαν 10000 ήλιοι μαζί. Ήταν ένα γιγαντιαίος άγγελος θανάτου που μετέτρεψε σε μια στιγμή σε στάχτες μια ολόκληρη φυλή. Τα κορμιά κάηκαν σε βαθμό που έγιναν αγνώριστα. Τα μαλλιά και τα νύχια έπεσαν, τα κεραμικά έσπασαν και τα πουλιά έγιναν άσπρα» . Αυτό θα μπορούσε να είναι μια περιγραφή από τις τραγικές στιγμές που έζησαν οι κάτοικοι στο Ναγκασάκι και τη Χιροσίμα. Όμως πρόκειται για μια περιγραφή που βρίσκεται μέσα στο αρχαίο κείμενο της Μαχαμπαράτα. Κάποτε θεωρείτο αλληγορική και μυθική αυτή η περιγραφή σήμερα όμως όλο και περισσότεροι επιστήμονες πιστεύουν πως πρόκειται για αυθεντικό ιστορικό γεγονός.

Ένας Πόλεμος που Μαίνεται Ακόμα

Ο Ινδός ιστορικός Κισάρι Μόχαν Γκάνγκουλι λέει ότι οι ινδικές ιερές γραφές βρίθουν από παρόμοιες περιγραφές που παραπέμπουν σε πυρηνικές καταστροφές. Υπάρχουν επίσης αναφορές για ιπτάμενα πολεμικά άρματα και όπλα ολέθρου τα οποία μπορούσαν να εξολοθρεύσουν ολόκληρους στρατούς εκσφενδονίζοντας τους στρατιώτες μαζί με τους ελέφαντές τους σαν να ήταν φύλλα δέντρων. Αυτό δε που σήμερα εμείς περιγράφουμε σαν το «πυρηνικό μανιτάρι» που ξεπετάγεται στο σημείο όπου πέφτει μια ατομική βόμβα στα αρχαία ινδικά κείμενα περιγράφεται σαν «γιγάντια ομπρέλα» από καπνό και φωτιά.Μολονότι η επίσημη άποψη της ιστορίας δυσκολεύεται να δεχθεί την ύπαρξη προγενέστερων πολιτισμών που είχαν φτάσει στο επίπεδο να δαμάσουν την ατομική ενέργεια, πολλά αρχαία κείμενα και κυρίως πολλά ευρήματα αποδεικνύουν πως η ιστορία είναι διαφορετική από αυτή που πιστεύουν οι περισσότεροι.Ο αρχαιολόγος Φράνσις Τέηλορ ,ειδικευμένος στις ιερές επιγραφές, ανακάλυψε κοντά στην αρχαία ραδιενεργό πόλη της Ινδίας κείμενα σε ναούς που απευθύνουν έκκληση στους θεούς για να σωθούν οι πιστοί από τη «μεγάλη λάμψη» που καταστρέφει τα πάντα.

« Είναι να σταστίζει κανείς αν δεχθεί το ενδεχόμενο κάποιος πολιτισμός να είχε αναπτύξει πυρηνική τεχνολογία πριν από τη δική μας εποχή» λέει ο Βρετανός αρχαιολόγος και συμπληρώνει « ωστόσο οι ραδιενεργές στάχτες που βρίσκουμε σήμερα φαίνεται να επιβεβαιώνουν τις αρχαίες ινδικές γραφές που περιγράφουν έναν ατομικό πόλεμο».

Ό,τι κι αν κατέστρεψε , πάντως, την αρχαία πόλη στην Ινδία έχει επίδραση ως τις μέρες μας, όπως αποδεικνύουν οι υψηλές συγκεντρώσεις ραδιενέργειας. Γι αυτό και η Ινδική κυβέρνηση απέκλεισε τη μολυσμένη περιοχή και ματαίωσε την ανέγερση των κτιρίων. Η άυξηση των καρκίνων και των τερατογενέσεων αποδεικνύουν πως ακόμα και χιλιάδες χρόνια μετά ένας πυρηνικός πόλεμος μπορεί να εξακολουθεί να μαίνεται και να δημιουργεί νέα θύματα.

Από την Ατλαντίδα στο Σήμερα

Πολλοί μάλιστα είναι πεποισμένοι πως αυτή η τεχνολογία υπήρχε και στην αρχαία Ατλαντίδα και πως στην παρούσα εποχή ενσαρκώνονται πολλοί άνθρωποι που ζούσαν σε προηγούμενη ζωή στη βυθισμένη ήπειρο η οποία καταστράφηκε –σύμφωνα με μια άποψη- από τη λανθασμένη χρήση της γνώσης και της τεχνολογίας. Όπως η ατομική ενέργεια. Οι μαζικές ενσαρκώσεις είναι επειδή έχουν δημιουργηθεί και πάλι οι αντίστοιχες συνθήκες και εκείνοι που τότε διάλεξαν λάθος, και έκαναν επιλογή καταστροφής, να έχουν τώρα την ευκαιρία να διαλέξουν και πάλι, αυτή τη φορά πιο σοφά.

ΠΗΓΗ

Δώστε την υποστήριξη σας στην έρευνα κάνοντας LIKE.

Read More

Η κατάκτηση της Ιερουσαλήμ από τους Σταυροφόρους (1099) - 'Α ΣΤΑΥΡΟΦΟΡΙΑ

Η κήρυξη της Α΄ Σταυροφορίας από τον Πάπα Ουρβανό Β΄ με σκοπό την απελευθέρωση των Αγίων Τόπων, παρουσιάστηκε και προβλήθηκε ως «Θέλημα του Θεού» (λατ. Deus vult). Οι συμμετέχοντες σε αυτή εξασφάλιζαν την αναστολή των χρεών τους, την προστασία των περιουσιών τους, ακόμη και την άφεση των αμαρτιών τους – και όλα αυτά είχαν ως συνέπεια την άμεση ανταπόκριση των λαϊκών στρωμάτων. Κάποιοι συμμετείχαν από θρησκευτικό ζήλο και αγάπη προς τον Θεό, άλλοι για να διαγράψουν τα χρέη τους, άλλοι για την περιπέτεια και άλλοι για τον πλουτισμό και την πιθανή λαφυραγώγηση.

Τον Μάιο του 1097 οι στρατιές των Σταυροφόρων συγκεντρώνονται στην Κωνσταντινούπολη και από εκεί, με τη βοήθεια του Βυζαντινού αυτοκράτορα Αλεξίου Α΄ Κομνηνού, περνούν στις απέναντι ακτές της Μικράς Ασίας. Τρεις μήνες αργότερα καταφθάνουν στις ακτές της Συρίας και επί εννέα μήνες πολιορκούν τη λαμπρή Αντιόχεια. Στις 3 Ιουνίου του 1098 η πόλη πέφτει στα χέρια των Σταυροφόρων και ακολουθεί ανελέητη σφαγή των μουσουλμάνων κατοίκων της.

Η σφαγή της Αντιόχειας σε γκραβούρα του Paul Jonnard,
βάσει εικονογράφησης του Gustave Dore (Παρίσι, 1877).

Επόμενος προορισμός και αυτοσκοπός της εκστρατείας είναι η κατάκτηση της Ιερουσαλήμ. Στις 7 Ιουνίου του 1099, 12.000 πεζοί και 1.500 έφιπποι φτάνουν έξω από τα τείχη της ιερής πόλης. Μετά από 40 ημέρες πολιορκίας, οι Σταυροφόροι κατακτούν την πόλη στις 15 Ιουλίου του 1099, και επαναλαμβάνεται το ίδιο σκηνικό: άγρια σφαγή των μουσουλμάνων κατοίκων, καθώς και των λιγοστών Εβραίων που κάηκαν ζωντανοί μέσα στη Συναγωγή τους. Σε μια ατμόσφαιρα φρενίτιδας και παραφροσύνης, αυτοί που υποτίθεται ότι υπηρετούσαν τον Θεό της Αγάπης σφαγίασαν ακόμη και τα μικρά παιδιά.

Η Πύλη της Δαμασκού στην Ιερουσαλήμ. Το μέρος του τείχους, αριστερά της πύλης, είναι το μοναδικό ευάλωτο σημείο σε ολόκληρη την οχύρωση της πόλης λόγω της κατηφορικής κλίσης του εδάφους. Από αυτό το σημείο εισήλθαν στην πόλη οι Σταυροφόροι.

Η φοβερή σφαγή περιγράφεται από διάφορους χρονογράφους που ήταν αυτόπτες μάρτυρες. Ένας απ’ αυτούς, ο Φουλχέριος, αναφέρει τα εξής:

«Περίπου δέκα χιλιάδες καρατομήθηκαν στον Ναό. Αν ήσασταν εκεί, τα πόδια σας θα βάφονταν μέχρι τους αστραγάλους από το αίμα της σφαγής. Κανείς τους δεν απέμεινε ζωντανός. Δεν χαρίστηκαν ούτε στις γυναίκες και στα παιδιά».¹

Ανάλογη είναι και η περιγραφή του Γουλιέλμου της Τύρου:

«Δεν ήταν μόνο το θέαμα των αποκεφαλισμένων σωμάτων και των ακρωτηριασμένων μελών που ήταν σκορπισμένα παντού, τα οποία προκαλούσαν φρίκη σε όλους όσους τα αντίκριζαν. Ακόμη πιο φοβερό ήταν να κοιτάζεις τους ίδιους τους νικητές να στάζουν αίμα από το κεφάλι μέχρι τα πόδια, ένα απειλητικό θέαμα που προκαλούσε τρόμο σε όλους εκείνους που τους συναντούσαν».²

_

Αριστερά, η εισβολή των Σταυροφόρων στην Ιερουσαλήμ. Σε πρώτο πλάνο εικονίζεται ο νέος βασιλιάς της πόλης, Γοδεφρείδος της Βουλόνης. Δεξιά, η είσοδος των Σταυροφόρων στον Ναό της Αναστάσεως εν μέσω των σφαγιασμένων μουσουλμάνων. Γκραβούρες των Albert Doms και Paul Jonnard αντίστοιχα, σε εικονογράφηση του Gustave Dore (Παρίσι, 1877).

Τα ίδια γεγονότα περιγράφει και ο χρονογράφος και ιερέας Ραϊμόνδος ντ’ Αγκιλέ (Raymont d’ Agiles), ο οποίος σοκάρει με την ωμότητα της περιγραφής του:

«Η ποσότητα του αίματος που χύθηκε εκείνη την ημέρα είναι απίστευτη… Κάποιοι από τους άντρες μας (και αυτό ήταν πιο φιλεύσπλαχνο) έκοψαν τα κεφάλια των εχθρών τους… Άλλοι τους βασάνισαν περισσότερο, ρίχνοντάς τους στις φλόγες… Σωροί από κεφάλια, χέρια και πόδια φαίνονταν στους δρόμους της πόλης. Όμως, όλα αυτά ήταν ασήμαντα σε σύγκριση με όσα συνέβησαν στον Ναό του Σολομώντος. Τι συνέβη εκεί; Αν πω την αλήθεια, θα υπερβεί τα όρια της πίστης σας. Γι’ αυτό αρκεί να αναφέρω τουλάχιστον αυτό, ότι στον Ναό του Σολομώντος και στην αυλή του οι άντρες προχωρούσαν έφιπποι με το αίμα να φτάνει μέχρι τα γόνατά τους και τα χαλινάρια. Πραγματικά, ήταν μια δίκαιη και υπέροχη κρίση του Θεού που αυτό το μέρος είχε γεμίσει από το αίμα των απίστων… Η πόλη είχε γεμίσει από πτώματα και αίμα».³

Ο τρόπος που αντιμετωπίζει την ανελέητη σφαγή ο Γάλλος ιερέας μοιάζει απάνθρωπος. Θεωρεί πως το ξεκοίλιασμα ανήμπορων ανθρώπων και μικρών παιδιών –που το μόνο τους φταίξιμο ήταν ότι κατοικούσαν σε αυτή την πόλη– ήταν η υπέροχη και δίκαιη κρίση του Θεού. Φαντάζει αδιανόητο ότι μία τέτοια θέση εκφράζεται από έναν ιερέα.

Αυτή και μόνο η άποψη αντανακλά την αρρωστημένη ιδεολογία που επικρατούσε στις τάξεις των Σταυροφόρων. Αντανακλά, επίσης, την κυρίαρχη ιδεολογία της Παπικής Εκκλησίας εκείνη την περίοδο, σύμφωνα με την οποία η ψυχή ενός μουσουλμάνου ή ενός άλλου απίστου ήταν ήδη καταδικασμένη ή απολεσθείσα – κατά συνέπεια, η ζωή του έτσι κι αλλιώς δεν είχε ιδιαίτερη αξία.

Αυτή η ιδεολογία και αυτές οι σφαγές ώθησαν τον Βρετανό ιστορικό Sir Steven Runciman να χαρακτηρίσει τις Σταυροφορίες ως ύβρη απέναντι στο Πνεύμα το Άγιο.⁴

Δίνεται ιδιαίτερη έμφαση στα απεχθή εγκλήματα που διαπράχθηκαν κατά την πτώση της Ιερουσαλήμ και στις ωμότητες της Α΄ Σταυροφορίας, διότι, όπως θα διαπιστώσουμε στη συνέχεια, αυτές οι αποτρόπαιες πράξεις, που συνεχίστηκαν και τα επόμενα χρόνια, είχαν άμεσο αντίκτυπο στο θαύμα του Αγίου Φωτός.

Η σφαγή των μουσουλμάνων στο τζαμί της Καισαρείας, στις 17 Μαΐου του 1101, σε γκραβούρα του Paul Jonnard , βάσει σχεδίου του Gustave Dore (Παρίσι, 1877). Όταν οι Σταυροφόροι κατέλαβαν το λιμάνι της Καισαρείας, είχαν την άδεια του βασιλιά Βαλδουίνου Α΄ να συμπεριφερθούν όπως επιθυμούσαν. Χιλιάδες Παλαιστίνιοι κάτοικοι της πόλης κατέφυγαν μέσα στο μεγάλο τζαμί, όπου και σφαγιάστηκαν ανελέητα.

Μετά την πτώση της Ιερουσαλήμ, τον Ιούλιο του 1099, ηγεμόνας της πόλης ανακηρύχθηκε ο Γοδεφρείδος Δ΄ της Βουλόνης, ο οποίος αρνήθηκε να στεφθεί βασιλιάς στην πόλη όπου ο Ιησούς Χριστός είχε στεφθεί με το ακάνθινο στεφάνι. Αρκέστηκε στον σεμνό τίτλο του «Υπερασπιστή του Παναγίου Τάφου».

Ο Έλληνας πατριάρχης Συμεών, που είχε εξοριστεί από τους μουσουλμάνους στην Κύπρο, επιστρέφει στην έδρα του, όμως, οι Λατίνοι τού απαγορεύουν να τελέσει λειτουργία στον Ναό της Αναστάσεως και τον αναγκάζουν να εγκαταλείψει και πάλι την πόλη.

Την 1η Αυγούστου του 1099, ο Αρνούλφος του Σοκ (Arnulf of Chocques) είναι ο πρώτος Λατίνος που εκλέγεται πατριάρχης της Ιερουσαλήμ. Ο Ραϊμόνδος ντ’ Αγκιλέ αναφέρει πως η χειροτονία του ήταν αντικανονική, διότι έγινε πατριάρχης χωρίς να είναι καν διάκος, ενώ επιπλέον κατηγορείτο για τον άσωτο βίο του, με αποτέλεσμα να ακούγονται γι’ αυτόν πρόστυχα τραγούδια.⁴

Τον Δεκέμβριο του 1100 ο Αρνούλφος αντικαθίσταται από τον Δαϊμβέρτο, τον αρχιεπίσκοπο της Πίζας, ο οποίος είχε αφιχθεί στους Αγίους Τόπους το καλοκαίρι του 1099, επικεφαλής ενός στόλου 120 πλοίων. Ο βασιλιάς Γοδεφρείδος είχε απόλυτη ανάγκη τον έλεγχο αυτού του στόλου, γεγονός που κατέστησε τον Δαϊμβέρτο πανίσχυρο.

Το Μεγάλο Σάββατο του 1100, ο Δαϊμβέρτος είναι ο πρώτος Λατίνος πατριάρχης της Ιερουσαλήμ που τίθεται επικεφαλής της τελετής του Αγίου Φωτός.

Αν και η τελετή γίνεται με τον προβλεπόμενο τρόπο, για πρώτη φορά το Άγιο Φως δεν εμφανίζεται. Η τελετή παρατείνεται αρκετές ακόμη ώρες και επαναλαμβάνονται οι επικλήσεις, χωρίς όμως αποτέλεσμα.

Οι Λατίνοι ιερείς αντιλαμβάνονται πως οι ενέργειές τους δεν επιδοκιμάζονται από τον Θεό και διατάζουν τους Σταυροφόρους να εξομολογηθούν τα αμαρτήματά τους – και πρωτίστως τις σφαγές που διέπραξαν κατά την κατάληψη της Ιερουσαλήμ.

Μετά από αυτή τη μακρά διαδικασία, όπως μας πληροφορεί ο Γάλλος ιστορικός Γκιμπέρ, και ενώ έχει πέσει σχεδόν η νύχτα, το Άγιο Φως εμφανίζεται.

Το επόμενο Μεγάλο Σάββατο, όμως, στις 20 Απριλίου του 1101, για πρώτη φορά στην ιστορία της πόλης, το Άγιο Φως δεν εμφανίζεται καθόλου.

Για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά οι Λατίνοι συνειδητοποιούν ότι δεν έχουν την επιδοκιμασία του Θεού και οι κάτοικοι της πόλης θορυβούνται.

Το επόμενο πρωί, Κυριακή του Πάσχα, οι επικλήσεις τους συνεχίζονται, όμως, το Άγιο Φως εξακολουθεί να μην εμφανίζεται.

Οι Λατίνοι αποφασίζουν να αποχωρήσουν από τον ναό και οι Έλληνες ιερείς, μαζί με τους Σύριους ορθοδόξους, επωφελούνται της ευκαιρίας και ξαναρχίζουν την τελετή μόνοι τους. Και τότε, κάτι αναπάντεχο συμβαίνει!

Ας αφήσουμε όμως τους ίδιους τους χρονογράφους να περιγράψουν τα απρόβλεπτα γεγονότα.

Είναι εξαιρετικά σπάνιο ένα γεγονός, που λαμβάνει χώρα σε μία θρησκευτική τελετή πριν από εννέα αιώνες, να καταγράφεται από οκτώ χρονογράφους.

Μεταξύ αυτών συγκαταλέγονται οι τρεις Γάλλοι χρονογράφοι Φουλχέριος, Μπάρτολφ και Γκιμπέρ, o Γερμανός Έκεχαρντ, ο Άγγλος Γουλιέλμος, o Ιταλός Καφάρο, ο Αρμένιος Ματθαίος και ένας ανώνυμος Γάλλος (ο συγγραφέας του Κώδικα L).

Ας ταξιδέψουμε, λοιπόν, πίσω στον χρόνο με σκοπό να γνωρίσουμε τα γεγονότα μέσα από τις διηγήσεις των οκτώ αυτών ανδρών.

Παραπομπές :

1. «Nearly ten thousand were beheaded in this Temple. If you had been there your feet would have been stained to the ankles in the blood of the slain. None of them were left alive. They did not spare the women and children» (Fulcher of Chartres, A History of the Expedition to Jerusalem 1095-1127, επιμ. H. Fink, τ. 1, xxvii, Knoxville 1969, σ. 121-122).

2. «It was not alone the spectacle of the headless bodies and mutilated limbs strewn in all directions that roused horror in all who looked upon them. Still more dreadful it was to gaze upon the victors themselves, dripping with blood from head to foot, an ominous sight which brought terror to all who met them» (Willian of Tyre, A History of Deeds Done Beyond the Sea, μετάφρ. E.A. Babcock και A.C. Krey, Νέα Υόρκη 1943).

3. «The amount of blood that they shed on that day is incredible ... Some of our men (and this was more merciful) cut off the heads of their enemies… others tortured them longer by casting them into the flames… Piles of heads, hands, and feet were to be seen in the streets of the city. But these were small matters compared to what happened at the Temple of Solomon. What happened there? If I tell the truth, it will exceed your powers of belief. So let it suffice to say this much, at least, that in the Temple and porch of Solomon, men rode in blood up to their knees and bridle reins. Indeed, it was a just and splendid judgment of God that this place should be filled with the blood of the unbelievers ... The city was filled with corpses and blood» (Raymond de Agiles, Historia Francorum qui ceperunt Iherusalem [Ιστορία των Φράγκων που κατέλαβαν την Ιερουσαλήμ], αγγλική μετάφρ. A.C. Krey, The First Crusade: The Accounts of Eyewitnesses and Participants, Πρίνστον 1921, σ. 260-261).

4. «High ideas were besmirched by cruelty and greed, enterprise and endurance by a blind and narrow self righteousness; and the Holy War itself was nothing more than a long act of intolerance in the name of God, which is a sin against the Holy Ghost» (S. Runciman, The History of the Crusades, τ. 3, σ. 480).

5. «At this time, Arnulf, chaplain of the Count of Normandy, was chosen Patriarch by some, the good (clergy) opposing it not only because he was not a sub deacon, but especially because he was of priestly birth and was accused of incontinence on our expedition, so much so that they shamelessly composed vulgar songs about him», δηλαδή : «Αυτόν τον καιρό, ο Αρνούλφος, στρατιωτικός ιερέας της κομητείας της Νορμανδίας , εξελέγη από κάποιους πατριάρχης, όμως οι καλοί (κληρικοί) αντιτάχθηκαν σε αυτό όχι μόνο διότι δεν ήταν καν διάκος, αλλά κυρίως επειδή ήταν γιος ιερέα και κατηγορείτο για σεξουαλική ακράτεια κατά την εκστρατεία μας, σε τέτοιο βαθμό που χωρίς ντροπή συνέθεταν πρόστυχα τραγούδια γι’ αυτόν» (Raymond de Agiles, ό.π., σ. 264).

Δώστε την υποστήριξη σας στην έρευνα κάνοντας LIKE.

Read More

Οι επιστημονικές μετρήσεις του Ρώσου φυσικού Αντρέι Βολκόβ το Μεγάλο Σάββατο του 2008

Ο Αντρέι Βολκόβ

To Πάσχα του 2008, ο Ρώσος φυσικός Αντρέι Αλεξάντροβιτς Βολκόβ,¹ του Εθνικού Κέντρου Ερευνών της Ρωσίας «Ινστιτούτο Κουρτσιάτοβ»,² τέθηκε επικεφαλής μιας επιστημονικής αποστολής που είχε ως σκοπό να διερευνήσει το θαύμα του Αγίου Φωτός. Το εγχείρημα διοργανώθηκε από τον καθηγητή Αλεξάντερ Μοσκόφσκι,³ για τις ανάγκες ενός ντοκιμαντέρ που ήταν αφιερωμένο στον ρόλο των θαυμάτων στη θρησκεία.

Το Μεγάλο Σάββατο του 2008, περί τις 09.00 το πρωί, ο Αντρέι Βολκόβ εισήλθε στον Ναό της Αναστάσεως, μαζί με τον κατάλληλο εξοπλισμό. Το βασικό όργανο που χρησιμοποίησε για τις μετρήσεις του ήταν ένα ψηφιακό οσιλοσκόπιο⁴ (oscilloscope), συνδεδεμένο με ένα laptop που ήταν εφοδιασμένο με το κατάλληλο λειτουργικό πρόγραμμα. Βρισκόταν σε απόσταση δέκα περίπου μέτρων από τον Πανάγιο Τάφο και βασική προτεραιότητά του ήταν να καταγράψει το φάσμα της ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας σε συγκεκριμένες συχνότητες.

Το οσιλοσκόπιο που χρησιμοποίησε ο Ρώσος φυσικός για τις μετρήσεις του.

Τα αποτελέσματα των μετρήσεών του και τα συμπεράσματα που εξήχθησαν από αυτές, τα περιγράφει ένα χρόνο αργότερα, στις 21 Απριλίου 2009, στην ακόλουθη συνέντευξή του στη ρωσική εφημερίδα Βέρα:

– Αντρέϊ Αλεξάντροβιτς, γιατί εσείς ειδικά πήγατε να εξερευνήσετε τη φύση του Αγίου Φωτός; Συμπίπτει αυτό με το επιστημονικό σας αντικείμενο;

– Τα τελευταία 12 χρόνια ασχολούμαι με το ονομαζόμενο πλάσμα χαμηλής θερμότητας.

– Τι είναι αυτό;

– Σε κατάσταση πλάσματος βρίσκεται το μεγαλύτερο μέρος της ύλης του σύμπαντος: τα άστρα, τα γαλαξιακά νέφη, το διαστρικό περιβάλλον. Είναι ένα πολύ ιονισμένο αέριο… Πάνω στην ίδια τη Γη, ωστόσο, αυτό είναι ένα σπάνιο φαινόμενο, το οποίο μάθαμε να δημιουργούμε σχετικά πρόσφατα. Για παράδειγμα, στη χειρουργική άρχισαν να χρησιμοποιούν «νυστέρια» από μία λεπτότατη ροή πλάσματος, που θερμαίνεται μέχρι 5000-7000 βαθμούς. Αυτό είναι ένα υψηλής θερμότητας πλάσμα, με το οποίο μπορούμε μόνο να κόβουμε την ύλη. Αλλά υπάρχει και το πλάσμα χαμηλής θερμότητας, περίπου 40-80 βαθμών, που μπορεί να επουλώνει τα τραύματα. Με τη δημιουργία τέτοιων ιατρικών «επουλωτικών» μηχανημάτων ασχολούμαι κι εγώ, και ήδη αρχίζουμε την παραγωγή τους.

– Και ποια είναι η σχέση με το Άγιο Φως;

– Κρίνοντας από τις πολυάριθμες περιγραφές, η εμφάνιση του Αγίου Φωτός συνοδεύεται από την εμφάνιση πλάσματος, που εξωτερικά θυμίζει πολύ το πλάσμα χαμηλής θερμότητας. Για παράδειγμα, είναι γνωστό, ότι για κάποιο διάστημα το Φως αυτό δεν καίει καθόλου τα χέρια και το πρόσωπο. Επίσης, σχεδόν επί χίλια χρόνια οι αυτόπτες μάρτυρες μιλάνε για κάποιες λάμψεις, που διατρέχουν τα τείχη του ναού και πριν και μετά την έλευση του Φωτός.

– Τέτοια φαινόμενα πλάσματος είναι μοναδικά;

– Βεβαίως. Στο εργαστήριο ερευνούμε το πλάσμα χαμηλής θερμότητας μόνο στο κενό. Στον αέρα μπορεί εξίσου να υπάρχει, αλλά μόνο υπό αυστηρά καθορισμένες συνθήκες… και υπό πολύ υψηλή υγρασία. Αλλά, πάνω από τον Τάφο του Κυρίου το Πάσχα κάνει ζέστη και η ατμόσφαιρα είναι ξηρή, δεν υπάρχει καμία υγρασία που να άγει τον ηλεκτρισμό, και δεν υπάρχει πηγή δυνατής διαφοράς και δυναμικού. Εν τω μεταξύ, εμφανίζονται εκεί λάμψεις, φωτεινές δέσμες, που, κατά τη γνώμη μου, μεταμορφώνονται ύστερα σε σπίθα και γεννούν το Φως». 

Σύμφωνα με τον Ρώσο φυσικό, το φαινόμενο πλάσματος, που εκτιμάται ότι λαμβάνει χώρα στο εσωτερικό του ναού, από επιστημονικής απόψεως είναι ανεξήγητο και αδικαιολόγητο. Η κορυφαία στιγμή όμως, για τις μετρήσεις του, επήλθε την ώρα της εμφάνισης του Αγίου Φωτός, όταν ο πατριάρχης βρισκόταν κλεισμένος στο εσωτερικό του Τάφου. Η απρόσμενη μέτρηση καταγράφηκε στις 14:04 το μεσημέρι ώρα Ιερουσαλήμ (15:04 ώρα Ρωσίας). Δύο περίπου λεπτά αργότερα ο πατριάρχης εξήλθε με το Άγιο Φως. Συνεχίζει ο Βολκόβ στη συνέντευξή του:

– Είχε ώρα που ο Πατριάρχης Ιεροσολύμων εισήλθε στο Κουβούκλιο , η τελετή άρχισε ... Και ξάφνου – νάτο! Καταγράφηκε αλλαγή φάσματος ακτινοβολίας εξαιτίας α γνώστου σήματος. Αυτό συνέβη στις 15:04. Μία διακύμανση – και τίποτε άλλο παρόμοιο. Και σύντομα εμφανίστηκε ο Πατριάρχης Ιεροσολύμων με αναμμένο κερί. – Και τι διακύμανση ήταν αυτή; – Ηλεκτρικό φορτίο. Το τι είναι, από πού προήλθε, δεν γνωρίζω. Αργότερα, έχοντας ήδη επιστρέψει στη Ρωσία, ασχολήθηκα με την αποκωδικοποίηση των καταγραμμένων ραδιοφωνικών σημάτων. Η διαδικασία (των μετρήσεων) κράτησε έξι ώρες και τριάντα λεπτά. Μία μέτρηση περιλαμβάνει γύρω στα χίλια «καρέ». Αρκετά κουραστική δουλειά. Αλλά επιβεβαιώθηκε το εξής: πριν την εμφάνιση του Φωτός υπήρξε ηλεκτρική εκκένωση… Δεν μπορώ τώρα να σας πω λεπτομέρειες, γιατί έχω δεσμευτεί απέναντι στον δημιουργό του ντοκιμαντέρ. Το χαρτογράφημα των μετρήσεων θα είναι αναλυτικά παρατεθειμένο εκεί. Αλλά, το πιο σημαντικό το έχω ήδη αναφέρει: ήταν μία ηλεκτρική εκκένωση….Γιατί είναι σημαντικό αυτό; Βλέπετε, εδώ δημιουργείται μία πλήρης εικόνα. Σας έχω ήδη πει για τα φαινόμενα πλάσματος – τα οποία από μόνα τους είναι ένα θαύμα, αφού στον ναό δεν υπάρχουν οι παραμικρές συνθήκες για τη δημιουργία τους. Το δεύτερο ανεξήγητο γεγονός είναι: η ηλεκτρική φόρτιση του αέρα που είναι εμφανής ακόμη και χωρίς τις συσκευές – πολλοί νοιώθουν ότι κατά την έλευση του Αγίου Φωτός τούς σηκώνονται όρθιες οι τρίχες στα χέρια. Αυτό είναι δυνατό μόνον υπό πολύ μεγάλη διαφορά ηλεκτρικών δυναμικών, ας πούμε, μεταξύ της στέγης του σπιτιού και του πατώματος του ισογείου. Και αυτό, εάν το σπίτι είναι από καθαρό χαλαζία και έξω έχει καταιγίδα. Αλλά το Πάσχα στα Ιεροσόλυμα, κατά κανόνα, δεν συμβαίνει καμία καταιγίδα, κάνει αίθριο καιρό. Και ο ίδιος ο Ναός του Κυρίου είναι χτισμένος από διάφορα υλικά – μάρμαρο, ασβεστιογενή πετρώματα, ξύλο. Το έχουν χτίσει χωρίς ενιαίο σχέδιο και έχει ένα πλήθος από διάφορους βοηθητικούς χώρους. Γι’ αυτό, η υποψία, ότι εξ αρχής είχε τοποθετηθεί μέσα του ένας τεράστιος μετασχηματιστής, απαραίτητος για τη συσσώρευση ηλεκτρικού φορτίου και της μετέπειτα εκκένωσης, είναι απλά εξωπραγματική. Αλλά η διαφορά των ηλεκτρικών δυναμικών παρόλα ταύτα δημιουργείται! Και σημειωτέον, σε συγκεκριμένη ημέρα, το Πάσχα, μετά τις προσευχές στο Κουβούκλιο. Και εδώ εμφανίζεται ενώπιον μας η τελευταία πτυχή που ανακαλύψαμε – η εμφάνιση του Φωτός συνοδεύεται από ηλεκτρική εκκένωση. Δηλαδή, αυτό σημαίνει, ότι η εμφάνιση του Φωτός είναι αναπόσπαστο κομμάτι όλων αυτών των απίστευτων, πλήρως ανεξήγητων φαινομένων, που έχουν μία ηλεκτρική φύση. Δεν είναι αυτό μία επιβεβαίωση της θαυματουργικής φύσης του;»

Ο Αντρέι Βολκόβ αναφέρει ότι, λίγο πριν την εμφάνιση του Αγίου Φωτός, έλαβαν χώρα και καταγράφηκαν επιστημονικά τρία ανεξήγητα γεγονότα:

• Το πρώτο είναι η αδικαιολόγητη παρουσία του φαινομένου πλάσματος, το οποίο, όπως αναφέρει, είναι από μόνο του ένα «θαύμα».
• Το δεύτερο είναι η επίσης αδικαιολόγητη και ανεξήγητη ηλεκτρική φόρτιση του αέρα σε συνδυασμό με την εξακρίβωση μεγάλης διαφοράς ηλεκτρικού δυναμικού.
• Το τρίτο είναι η παρουσία ηλεκτρικής εκκένωσης την ώρα της εμφάνισης του Αγίου Φωτός.

Τα τρία αυτά γεγονότα, που καταγράφηκαν ταυτόχρονα, τα χαρακτηρίσει «απίστευτα και πλήρως ανεξήγητα».

Η έρευνα του Αντρέι Βολκόβ παρουσιάζει πολύ μεγάλο ενδιαφέρον και αποτελεί μία τελείως διαφορετική προσέγγιση στο θαύμα του Αγίου Φωτός, καθαρά επιστημονική. Τα αποτελέσματα των μετρήσεών του, σύμφωνα με τον ίδιο, αποτελούν «μια επιβεβαίωση της θαυματουργικής φύσης του φαινομένου».

Και αυτό από μόνο του σημαίνει πολλά.

Ας περάσουμε, όμως, τώρα στη δεύτερη ενότητα των διηγήσεών μας, επιστρέφοντας και πάλι στο ταξίδι μας στον χρόνο. Βρισκόμαστε στις αρχές του 12ου αιώνα και το οδοιπορικό μας συνεχίζεται με τον Γερμανό ιστορικό Αλβέρτο του Άαχεν.

Παραπομπές:

1. Андрей Александрович Волков.

2. To Εθνικό Κέντρο Ερευνών της Ρωσίας –«Ινστιτούτο Κουρτσιάτοβ» (Kurchatov Institute)– βρίσκεται στη Μόσχα και είναι το κορυφαίο επιστημονικό και ερευνητικό κέντρο της χώρας. Από το 1955 ήταν ήδη το σημαντικότερο κέντρο επιστημονικών εργασιών στα πεδία της θερμοπυρηνικής σύντηξης και φυσικής του πλάσματος. Το 1991, το Ινστιτούτο Κουρτσιάτοβ αναβαθμίστηκε και μετατράπηκε σε Εθνικό Κέντρο Ερευνών της Ρωσίας και είναι σήμερα ένα από τα κορυφαία ερευνητικά κέντρα του κόσμου.

3. Александр Московский.

4. «Αγοράσαμε ένα οσιλοσκόπιο τύπου Βέλιμαν αμερικάνικης παραγωγής», λέει ο Βολκόβ, «και σύντομα, μας φέρανε ένα ίδιο από την Αμερική, αλλά καλύτερης ποιότητας. Το βελτιώσαμε, του βάλαμε ευαίσθητη κεραία και ειδική προστασία από την στατική πίεση για να αποφύγουμε τους επιμέρους θορύβους. Μετά, δοκιμάσαμε το μηχάνημα αυτό σε πολύ διαφορετικές συνθήκες, σε συναυλίες, κατά τη διάρκεια καταιγίδας. Όλα αυτά μας πήραν περίπου δύο μήνες, και ίσα που προλάβαμε να ετοιμαστούμε για το ταξίδι –24 Απριλίου ήμουν ήδη στα Ιεροσόλυμα. Και στις 26 Απριλίου έφτασε το Πάσχα» (Εφημερίδα Βέρα, 21 Απριλίου 2009).

πηγη

Δώστε την υποστήριξη σας στην έρευνα κάνοντας LIKE.

Read More