Την 1η Οκτωβρίου 2003, τρεις οργανισμοί συγχωνεύθηκαν για να σχηματίσουν τη νέα JAXA:
1- το Ινστιτούτο Διαστημικής και Αστροναυτικής Επιστήμης της Ιαπωνίας (ISAS),
2- το Εθνικό Αεροδιαστημικό Εργαστήριο της Ιαπωνίας (NAL) και
3- η Εθνική Υπηρεσία Διαστημικής Ανάπτυξης της Ιαπωνίας (NASDA).
Η JAXA ιδρύθηκε ως Ανεξάρτητος Διοικητικός Φορέας που διοικείται από το Υπουργείο Παιδείας, Πολιτισμού, Αθλητισμού, Επιστήμης και Τεχνολογίας (MEXT) και το Υπουργείο Εσωτερικών και Επικοινωνιών (MIC).
Πριν από τη συγχώνευση, η ISAS ήταν υπεύθυνη για τη διαστημική και πλανητική έρευνα, ενώ η NAL επικεντρωνόταν στην αεροπορική έρευνα. Η ISAS είχε σημειώσει τη μεγαλύτερη επιτυχία στο διαστημικό της πρόγραμμα στον τομέα της αστρονομίας ακτίνων Χ κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1980 και του 1990. Ένας άλλος επιτυχημένος τομέας για την Ιαπωνία ήταν η Συμβολομετρία Πολύ Μακράς Γραμμής Βάσης (VLBI) με την αποστολή HALCA . Περαιτέρω επιτυχία σημειώθηκε με την ηλιακή παρατήρηση και την έρευνα της μαγνητόσφαιρας , μεταξύ άλλων τομέων.
Η NASDA, η οποία ιδρύθηκε την 1η Οκτωβρίου 1969, είχε αναπτύξει πυραύλους , δορυφόρους και επίσης κατασκεύασε την Ιαπωνική Μονάδα Πειραμάτων . Τα παλιά κεντρικά γραφεία της NASDA βρίσκονταν στην τρέχουσα τοποθεσία του Διαστημικού Κέντρου Tanegashima , στο νησί Tanegashima , 115 χιλιόμετρα νότια του Kyūshū . Η NASDA δραστηριοποιούνταν κυρίως στον τομέα της τεχνολογίας δορυφόρων επικοινωνιών.
Ωστόσο, δεδομένου ότι η αγορά δορυφόρων της Ιαπωνίας είναι εντελώς ανοιχτή, η πρώτη φορά που μια ιαπωνική εταιρεία κέρδισε συμβόλαιο για έναν πολιτικό δορυφόρο επικοινωνιών ήταν το 2005. Ένας άλλος κύριος στόχος του φορέα της NASDA είναι η παρατήρηση του κλίματος της Γης . Η NASDA εκπαίδευσε επίσης τους Ιάπωνες αστροναύτες που πέταξαν με τα αμερικανικά διαστημικά λεωφορεία .
Ο Βασικός Νόμος για το Διάστημα ψηφίστηκε το 2008 και η δικαιοδοτική εξουσία της JAXA μεταφέρθηκε από το MEXT στο Στρατηγικό Αρχηγείο για την Ανάπτυξη του Διαστήματος (SHSD) στο Υπουργικό Συμβούλιο , με επικεφαλής τον Πρωθυπουργό . Το 2016, το Υπουργικό Συμβούλιο ίδρυσε την Εθνική Γραμματεία Διαστημικής Πολιτικής (NSPS).
Η JAXA τιμήθηκε με το βραβείο John L. "Jack" Swigert Jr. για την εξερεύνηση του Διαστήματος του Ιδρύματος Διαστήματος το 2008.
Ο σχεδιασμός διαπλανητικών ερευνητικών αποστολών μπορεί να διαρκέσει πολλά χρόνια. Λόγω της χρονικής καθυστέρησης μεταξύ αυτών των διαπλανητικών γεγονότων και του χρόνου σχεδιασμού της αποστολής, οι ευκαιρίες για την απόκτηση νέας γνώσης για το σύμπαν ενδέχεται να χαθούν. Για να αποτραπεί αυτό, η JAXA άρχισε να ξεκινά μικρότερες και ταχύτερες αποστολές από το 2010 και μετά.
Το 2012, νέα νομοθεσία επέκτεινε την αρμοδιότητα της JAXA από ειρηνικούς σκοπούς μόνο ώστε να συμπεριλάβει κάποια στρατιωτική διαστημική ανάπτυξη, όπως συστήματα έγκαιρης προειδοποίησης πυραύλων. Ο πολιτικός έλεγχος της JAXA πέρασε από το MEXT στο Γραφείο του Πρωθυπουργού μέσω ενός νέου Γραφείου Διαστημικής Στρατηγικής.
Η JAXA χρησιμοποίησε τον πύραυλο H-IIA (H "δύο" A) από το πρώην σώμα της NASDA ως όχημα εκτόξευσης μεσαίας ανύψωσης . Η JAXA έχει επίσης αναπτύξει ένα νέο όχημα μεσαίας ανύψωσης H3 , το οποίο αντικατέστησε τη σειρά H-II. Για μικρότερες ανάγκες εκτόξευσης, η JAXA χρησιμοποιεί τον πύραυλο Epsilon . Για πειράματα στην ανώτερη ατμόσφαιρα, η JAXA χρησιμοποιεί τους πυραύλους ανίχνευσης SS-520 , S-520 και S-310 .
Άλλοι ιστορικοί, πλέον αποσυρμένοι, τροχιακοί πύραυλοι JAXA είναι οι εξής: η οικογένεια πυραύλων Mu ( MV ) και ο H-IIB .
Ανάπτυξη κυκλοφορίας
Η Ιαπωνία εκτόξευσε τον πρώτο της δορυφόρο, Ohsumi , το 1970, χρησιμοποιώντας τον πύραυλο L-4S της ISAS . Πριν από τη συγχώνευση, η ISAS χρησιμοποιούσε μικρή οικογένεια πυραύλων Mu με στερεά καύσιμα, ενώ η NASDA ανέπτυξε μεγαλύτερους εκτοξευτές υγρών καυσίμων. Στην αρχή, η NASDA χρησιμοποιούσε αδειο δοτημένα αμερικανικά μοντέλα.
Το πρώτο μοντέλο οχήματος εκτόξευσης υγρού καυσίμου που αναπτύχθηκε εγχώρια στην Ιαπωνία ήταν το H-II , το οποίο παρουσιάστηκε το 1994. Η NASDA ανέπτυξε το H-II με δύο στόχους: να μπορεί να εκτοξεύει δορυφόρους χρησιμοποιώντας μόνο τη δική της τεχνολογία, όπως το ISAS, και να βελτιώνει δραματικά την ικανότητα εκτόξευσης σε σχέση με προηγούμενα αδειοδοτημένα μοντέλα. Για την επίτευξη αυτών των δύο στόχων, υιοθετήθηκε ένας σταδιακός κύκλος καύσης για τον κινητήρα πρώτου σταδίου, τον LE-7 . Ο συνδυασμός του κινητήρα πρώτου σταδίου υγρού υδρογόνου με κύκλο καύσης δύο σταδίων και των στερεών πυραυλοκινητήρων μεταφέρθηκε στον διάδοχό του, τον H-IIA και τον H-IIB και έγινε η βασική διαμόρφωση των οχημάτων εκτόξευσης υγρού καυσίμου της Ιαπωνίας για 30 χρόνια, από το 1994 έως το 2024.
Το 2003, η JAXA ιδρύθηκε με τη συγχώνευση των τριών διαστημικών οργανισμών της Ιαπωνίας για την απλοποίηση του διαστημικού προγράμματος της Ιαπωνίας, και η JAXA ανέλαβε τη λειτουργία του οχήματος εκτόξευσης υγρού καυσίμου H-IIA , του οχήματος εκτόξευσης στερεού καυσίμου MV και αρκετών πυραύλων παρατήρησης από κάθε οργανισμό. Το H-IIA είναι ένα όχημα εκτόξευσης που βελτίωσε την αξιοπιστία μειώνοντας παράλληλα το κόστος κάνοντας σημαντικές βελτιώσεις στο H-II, και το MV ήταν το μεγαλύτερο όχημα εκτόξευσης στερεού καυσίμου στον κόσμο εκείνη την εποχή.
Τον Νοέμβριο του 2003, η πρώτη εκτόξευση της JAXA μετά την εγκαινίασή της, η H-IIA Νο. 6, απέτυχε, αλλά όλες οι άλλες εκτοξεύσεις της H-IIA ήταν επιτυχείς και, μέχρι τον Ιούνιο του 2025, η H-IIA είχε εκτοξεύσει με επιτυχία 48 από τις 49 εκτοξεύσεις της. Η JAXA τερμάτισε τις επιχειρήσεις της H-IIA αποσύροντάς την με την πτήση H-IIA Νο. 50, η οποία εκτοξεύτηκε στις 28 Ιουνίου 2025.
Η JAXA λειτούργησε το H-IIB , μια αναβαθμισμένη έκδοση του H-IIA, από τον Σεπτέμβριο του 2009 έως τον Μάιο του 2020 και εκτόξευσε με επιτυχία το όχημα μεταφοράς H-II έξι φορές. Αυτό το διαστημόπλοιο μεταφοράς φορτίου ήταν υπεύθυνο για τον ανεφοδιασμό της Ιαπωνικής Πειραματικής Μονάδας Kibo στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό
Για να μπορέσει να εκτοξεύσει μικρότερη αποστολή με τον πύραυλο JAXA, η JAXA ανέπτυξε έναν νέο πύραυλο στερεού καυσίμου, τον Epsilon, ως αντικατάσταση του αποσυρμένου MV . Η πρώτη πτήση πραγματοποιήθηκε με επιτυχία το 2013. Μέχρι στιγμής, ο πύραυλος έχει πετάξει έξι φορές με μία αποτυχημένη εκτόξευση.
Τον Ιανουάριο του 2017, η JAXA επιχείρησε και απέτυχε να θέσει σε τροχιά έναν μικροσκοπικό δορυφόρο πάνω σε έναν από τους πυραύλους της σειράς SS520. Μια δεύτερη προσπάθεια στις 2 Φεβρουαρίου 2018 ήταν επιτυχής, θέτοντας έναν CubeSat τεσσάρων κιλών σε τροχιά γύρω από τη Γη. Ο πύραυλος, γνωστός ως SS-520-5, είναι ο μικρότερος τροχιακός εκτοξευτής στον κόσμο.
Το 2023, η JAXA ξεκίνησε τη λειτουργία του H3 , το οποίο θα αντικαταστήσει τα H-IIA και H-IIIB. Το H3 είναι ένα όχημα εκτόξευσης υγρού καυσίμου που αναπτύχθηκε με βάση ένα εντελώς νέο σχέδιο όπως το H-II, αντί για μια βελτιωμένη εξέλιξη όπως τα H-IIA και H-IIB, τα οποία βασίστηκαν στο H-II. Ο στόχος σχεδιασμού του H3 είναι η αύξηση της ικανότητας εκτόξευσης με χαμηλότερο κόστος από τα H-IIA και H-IIB. Για να επιτευχθεί αυτό, χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά στον κόσμο ένας κύκλος εξαέρωσης διαστολέα για το πρώτο στάδιο του κινητήρα.
Σεληνιακές και διαπλανητικές αποστολές
Οι πρώτες αποστολές της Ιαπωνίας πέρα από την τροχιά της Γης ήταν τα διαστημόπλοια παρατήρησης κομήτη του Halley , Sakigake (MS-T5) και Suisei (PLANET-A), του 1985.
Για να προετοιμαστεί για μελλοντικές αποστολές, η ISAS δοκίμασε την ταλάντωση της Γης σε τροχιές με τη σεληνιακή αποστολή Hiten το 1990.
Η πρώτη ιαπωνική διαπλανητική αποστολή ήταν η Mars Orbiter Nozomi (PLANET-B), η οποία εκτοξεύτηκε το 1998. Πέρασε από τον Άρη το 2003, αλλά δεν κατάφερε να φτάσει σε τροχιά του Άρη λόγω βλαβών στα συστήματα ελιγμών νωρίτερα στην αποστολή.
Προς το παρόν, οι διαπλανητικές αποστολές παραμένουν στην ομάδα ISAS υπό την αιγίδα της JAXA.
Ωστόσο, για το οικονομικό έτος 2008, η JAXA σχεδιάζει να δημιουργήσει μια ανεξάρτητη ομάδα εργασίας εντός του οργανισμού. Νέος επικεφαλής αυτής της ομάδας θα είναι ο διευθυντής του έργου Hayabusa, Kawaguchi.
Ενεργές Αποστολές: PLANET-C , IKAROS , Hayabusa2 , BepiColombo , SLIM
Υπό Ανάπτυξη: MMX , DESTINY +
Αποσύρθηκε: PLANET-B , SELENE , MUSES-C , LEV-1, LEV-2
Ακυρώθηκε: LUNAR-A
Η JAXA αποτελείται από τους ακόλουθους οργανισμούς:
- Διεύθυνση Διαστημικής Τεχνολογίας Ι
- Διεύθυνση Διαστημικής Τεχνολογίας II
- Διεύθυνση Τεχνολογίας Επανδρωμένων Διαστημικών Πτήσεων
- Διεύθυνση Έρευνας και Ανάπτυξης
- Διεύθυνση Αεροναυτικής Τεχνολογίας
- Ινστιτούτο Διαστημικής και Αστροναυτικής Επιστήμης (ISAS)
- Κέντρο Καινοτομίας Εξερεύνησης Διαστήματος (TansaX)
Η JAXA διαθέτει ερευνητικά κέντρα σε πολλές τοποθεσίες στην Ιαπωνία και ορισμένα γραφεία στο εξωτερικό. Η έδρα της βρίσκεται στο Chōfu του Τόκιο . Διαθέτει επίσης
- Κέντρο Έρευνας Παρατήρησης της Γης (EORC), Τόκιο
- Κέντρο Παρατήρησης της Γης (EOC) στη Χατογιάμα , Σαϊτάμα
- Κέντρο Δοκιμών Noshiro (NTC) στο Noshiro , Akita – Ιδρύθηκε το 1962. Πραγματοποιεί ανάπτυξη και δοκιμές πυραυλοκινητήρων.
- Κέντρο Αερόστατων Sanriku (SBC) – Αερόστατα εκτοξεύονται από αυτό το σημείο από το 1971.
- Διαστημικό Κέντρο Kakuda (KSPC) στην Kakuda , Miyagi – Ηγείται της ανάπτυξης πυραυλοκινητήρων. Εργάζεται κυρίως με την ανάπτυξη κινητήρων υγρού καυσίμου.
- Πανεπιστημιούπολη Sagamihara (ISAS) στη Sagamihara , Kanagawa – Ανάπτυξη πειραματικού εξοπλισμού για πυραύλους και δορυφόρους. Επίσης, διοικητικά κτίρια.
- Το Διαστημικό Κέντρο Τανεγκασίμα στην Τανεγκασίμα , Καγκοσίμα – επί του παρόντος το σημείο εκτόξευσης των πυραύλων H-IIA και H3 .
- Διαστημικό Κέντρο Τσουκούμπα (TKSC) στην Τσουκούμπα , Ιμπαράκι . Αυτό είναι το κέντρο του διαστημικού δικτύου της Ιαπωνίας. Ασχολείται με την έρευνα και ανάπτυξη δορυφόρων και πυραύλων, καθώς και με την παρακολούθηση και τον έλεγχο δορυφόρων. Αναπτύσσει πειραματικό εξοπλισμό για την Ιαπωνική Μονάδα Πειραμάτων ("Kibo"). Η εκπαίδευση αστροναυτών λαμβάνει επίσης χώρα εδώ. Για τις επιχειρήσεις του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού , η Ιαπωνική Ομάδα Ελέγχου Πτήσης βρίσκεται στο Κέντρο Ολοκλήρωσης και Προώθησης του Διαστημικού Σταθμού (SSIPC) στην Τσουκούμπα. Το SSIPC επικοινωνεί τακτικά με τα μέλη του πληρώματος του ISS μέσω ήχου S-band.
- Το Διαστημικό Κέντρο Ουτσινούρα στο Κιμοτσούκι , Καγκοσίμα – επί του παρόντος το σημείο εκτόξευσης του πυραύλου Έψιλον .
Επίγειοι σταθμοί επικοινωνίας για διαπλανητικά διαστημόπλοια
- Το Κέντρο Βαθύ Διαστήματος Usuda (UDSC) είναι ένας σταθμός παρακολούθησης διαστημοπλοίων στο Saku του Nagano (αρχικά στο Usuda του Nagano · το Usuda συγχωνεύτηκε με το Saku το 2005), η πρώτη κεραία βαθέος διαστήματος που κατασκευάστηκε με τεχνολογία κυματοδηγού δέσμης και για πολλά χρόνια, ο μοναδικός επίγειος σταθμός της Ιαπωνίας για επικοινωνία με διαπλανητικά διαστημόπλοια στο βαθύ διάστημα. Εγκαινιασμένη το 1984, η κεραία 64 μέτρων, που κατασκευάστηκε από την Mitsubishi Electric , λειτουργούσε κυρίως στις συχνότητες της ζώνης X και S. Μετά την ολοκλήρωσή της το 2021, το MDSS διαδέχθηκε το UDSC ως η κύρια κεραία για το Δίκτυο Βαθέος Διαστήματος της JAXA.
- Ο Σταθμός Βαθύ Διαστήματος Misasa (MDSS), επίσης στο Saku του Nagano (και λίγο πάνω από ένα χιλιόμετρο βορειοδυτικά από το UDSC), γνωστός και ως GREAT (Επίγειος Σταθμός για Εξερεύνηση Βαθύ Διαστήματος και Τηλεπικοινωνίες), ολοκληρώθηκε το 2021 με κόστος άνω των δέκα δισεκατομμυρίων γιεν. Είναι εξοπλισμένος με μια κεραία 54 μέτρων, επίσης κατασκευασμένη από την Mitsubishi Electric , που επικοινωνεί με διαστημόπλοια στις συχνότητες της ζώνης X και Ka. Η Φάση 2 (GREAT2) για τη βελτίωση της απόδοσης και της αξιοπιστίας, προς υποστήριξη μελλοντικών έργων, σε σχέση με την προηγούμενη φάση βρίσκεται τώρα σε εξέλιξη.
- Άλλοι σταθμοί παρακολούθησης στην Οκινάουα, τη Μασούντα και την Κατσουούρα προορίζονται για δορυφορική παρακολούθηση και έλεγχο.
Συνεργασία με άλλους διαστημικούς οργανισμούς:
Προηγουμένως, η JAXA είχε συνεργαστεί στενά με άλλους διαστημικούς οργανισμούς για την υποστήριξη των αντίστοιχων διαστημικών τους έργων. Αξιοσημείωτο είναι ότι το 2015, το Δίκτυο Βαθύ Διαστήματος της NASA παρείχε υπηρεσίες επικοινωνίας και παρακολούθησης στον ανιχνευτή Akatsuki Venus μέσω των κεραιών των 34 μέτρων. Τον Οκτώβριο του 2021, η JAXA παρείχε στη NASA δεδομένα που είχε λάβει στη Misasa από το Juno κατά τη διάρκεια της πτήσης του κοντά στο φεγγάρι του Δία , την Ευρώπη .
Στο πλαίσιο της συνεχιζόμενης κοινής υποστήριξης των αποστολών στο βαθύ διάστημα, η JAXA, η ESA και η NASA καταβάλλουν προσπάθειες για τη βελτίωση του ουράνιου πλαισίου αναφοράς X/Ka, καθώς και ενός ενοποιημένου επίγειου πλαισίου X/Ka που θα μοιράζονται οι τρεις οργανισμοί. Η κεραία των 54 μέτρων στο MDSS ενισχύει την ευαισθησία του X/Ka, έχοντας μια περιοχή ανοίγματος δυόμισι φορές μεγαλύτερη από τις αντίστοιχες κεραίες στο δίκτυο της NASA και της ESA. Το MDSS βελτιώνει τη γεωμετρία του δικτύου με την πρώτη άμεση γραμμή βάσης βορρά-νότου (Ιαπωνία-Αυστραλία) στο δίκτυο X/Ka VLBI, παρέχοντας έτσι τέσσερις νέες γραμμές βάσης που θα παρέχουν βέλτιστη γεωμετρία για τη βελτίωση των αποκλίσεων.
